Columns
Meedhuizen: dit zag iedereen aankomen, behalve het bestuur
Je kon erop wachten. Echt, je kon er bijna de klok op gelijkzetten. Meedhuizen 1 had een tekort aan spelers en zag zich genoodzaakt de wedstrijd tegen Mussel af te gelasten. Een vervelende situatie? Ongetwijfeld. Maar tegelijkertijd ook een situatie die niet uit de lucht komt vallen. Wie de ontwikkelingen bij de club de afgelopen maanden een beetje heeft gevolgd, zal toch moeilijk verbaasd kunnen zijn. Dit is namelijk geen ongelukkige samenloop van omstandigheden, maar het voorspelbare resultaat van een beleid waarbij kennelijk onvoldoende is nagedacht over de dag van morgen.
Walking Football: de sport waarin iedereen wandelt, behalve wanneer de bal in de buurt is
We mogen niet rennen. Dat staat in de regels. Maar zodra de bal een beetje lekker voor de voeten rolt, veranderen veel keurige Walking Footballers in een Usain Bolt op voetbalschoenen. En daarna elkaar streng toespreken. Welkom in de wonderlijke wereld van de dubbele moraal.
Licentiepunten in het amateurvoetbal: regels zijn er blijkbaar om te omzeilen
Het is en blijft een grijs gebied. Een gebied waarin list en bedrog soms hand in hand lijken te gaan. We hebben het over de licentiepunten voor trainers in de lagere regionen van het amateurvoetbal. Een onderwerp waarover binnen het amateurvoetbal regelmatig wordt gesproken, maar waarover tegelijkertijd opvallend veel wordt gezwegen. Want iedereen weet dat het speelt, iedereen kent de verhalen, maar als puntje bij paaltje komt, lijkt niemand precies te weten hoe de vork in de steel zit..
Verrast maar ook weer niet
Heel lang was het in de voetbalwereld bijna een zekerheid: een trainer bleef maximaal drie seizoenen bij een club. Daarna was het tijd voor iets nieuws. Soms kwam dat doordat de trainer zelf toe was aan een andere uitdaging, maar het gebeurde ook regelmatig dat een club na drie jaar vond dat de samenwerking lang genoeg had geduurd. Drie seizoenen leek nu eenmaal een soort ongeschreven regel waar niet al te veel van werd afgeweken.
Achterstand valt mee, maar jeugdontwikkeling verdient meer aandacht
Mooi voetbal is geen luxe, maar een keuze – ook in het amateurvoetbal
Je leest het steeds vaker: in het amateurvoetbal lijkt het bij veel trainers niet te draaien om mooi voetbal, kansen creëren en spelers beter maken. Zeker op de lagere niveaus lijkt de angst om te verliezen soms groter dan de ambitie om iets op te bouwen. Zelfs in de vierde en vijfdeklasse wordt de speelwijze aangepast aan de tegenstander, worden risico's zoveel mogelijk vermeden en krijgt resultaat de voorkeur boven ontwikkeling. Maar is dat werkelijk waar voetbal om draait?
Voetbal is toch veel meer dan alleen de uitslag op het scorebord? Of je nu op het hoogste niveau speelt of op zaterdagmiddag in bijvoorbeeld de vierde klasse, de essentie van het spel blijft hetzelfde: samen proberen iets moois neer te zetten, het publiek vermaken en spelers helpen om zich te ontwikkelen. Dat zou op ieder niveau het uitgangspunt moeten zijn.
Als trainer heb je daarin een verantwoordelijkheid. Je bent je supporters iets verschuldigd. Zij komen niet alleen naar het sportpark om te zien of hun club drie punten pakt, maar ook om zich te vermaken, spanning te beleven en mooie aanvallen, goede combinaties en doelpunten te zien. Natuurlijk hoort winnen bij voetbal, maar niemand kan garanderen dat je iedere wedstrijd wint. Wat je wél kunt bepalen, is de manier waarop je jouw ploeg laat spelen. Daarnaast heb je als trainer de taak om spelers beter te maken. Dat geldt voor de talentvolle jeugdspeler die droomt van een profcarrière, maar net zo goed voor de voetballer die op zaterdag of zondag zijn hobby beoefent op een lager niveau. Ook die speler wil leren, stappen maken en met vertrouwen het veld opgaan. Waarom zouden we hem dan niet uitdagen om aanvallend te voetballen, oplossingen te zoeken en verantwoordelijkheid te nemen aan de bal? Winnen is onderdeel van ons doel. De manier waarop we willen winnen, zegt wie we als team zijn. Dat is een gedachte die veel meer trainers als uitgangspunt zouden mogen nemen.
Een scheidsrechter heeft rechten… maar ook plichten!
Wie respect verlangt, moet zelf het goede voorbeeld geven. En dat begint niet bij het eerste fluitsignaal, maar op het moment dat je geacht wordt aanwezig te zijn.
Promoveren naar de vierde klasse is geen garantie op een langer verblijf
Wie de huidige stand in de vierde klasse op zaterdag en zondag bekijkt, kan niet anders dan concluderen dat het voor veel ploegen bijzonder lastig is om zich op dit niveau staande te houden. De cijfers zijn veelzeggend en roepen tegelijkertijd een interessante vraag op: is promoveren vanuit de vijfde klasse wel altijd een stap vooruit als de kans groot is dat je een seizoen later alweer terugkeert op het niveau waar je vandaan kwam?
Bescherm je tegen de regen… maar denk ook eens aan de wisselspeler!
De zomer hebben we inmiddels achter ons gelaten. De dagen worden korter, de temperaturen dalen en het weer laat zich steeds vaker van zijn grillige kant zien. Regen, wind en kou: het hoort er allemaal bij zodra het voetbalseizoen eenmaal op gang is gekomen. Daar moeten we als voetballiefhebbers niet over zeuren. Voetbal is nu eenmaal een buitensport. Maar als ik op een vroege zaterdagochtend de app Voetbal.nl open en daar de waarschuwing lees ‘Bescherm je tegen de regen tijdens een training’, gaan mijn wenkbrauwen toch even omhoog. De boodschap is duidelijk: zorg voor de juiste schoenen en kleding, zodat je ook tijdens regenachtige trainingen goed beschermd bent tegen de weersomstandigheden. Niets mis mee, zou je zeggen. Tot zover alle begrip. Maar toch mis ik iets. Sterker nog, ik mis een heel belangrijke doelgroep in dit verhaal: de wisselspeler!
