De voetbalmeiden van Eenrum MO20 stonden woensdagavond 27 mei op sportpark Eenrum tegenover SJO STEO MO20 uit Stedum en Ten Post.

Dit weekend was er weer zo één. Zo’n weekend waarvan je op voorhand al weet dat er verhalen ontstaan die verder gaan dan een uitslag of een stand op de ranglijst. Een weekend waarin afscheid, weemoed, plezier en ergernis moeiteloos door elkaar liepen. Kortom, een bijzonder weekend langs de lijn.

 

Er bestaat in het voetbal een hardnekkige romantische ziekte. Clubs blijven geloven dat een grote oud-speler automatisch een goede trainer, coach of uithangbord wordt. Alsof een verleden vol slidings, doelpunten en clubliefde vanzelf leiderschap, discipline en voorbeeldgedrag oplevert. Maar een goed paard is nog geen ruiter. En een groot voetballer is nog geen goede trainer. Toch trappen veel clubs er telkens weer in.

Als afsluiting van het seizoen en in het kader van de Pinksterfeesten speelden de vrouwen van vv Zeester vrijdagavond 22 mei een twee keer 25 minuten wedstrijd tegen een team van Oud Zeester dames – zowel jong als wat ouder – onder wie Marjon Bos, Anoesjka Bolt, Femke de Vries en Marloes Buikema.

De vraag wie binnen een amateurclub het technisch beleid moet bepalen, lijkt op het eerste gezicht eenvoudig. Toch is het een onderwerp waar je behoorlijk lang over kunt nadenken. Zeker omdat iedere optie voordelen én nadelen heeft. Jan ten Caat kwam deze keer dan ook niet met een stelling, maar met een vraag:
wie zou bij een amateurclub het technisch beleid moeten bepalen?
De hoofdtrainer, de technische commissie of het hoofdbestuur?

Het amateurvoetbal kent vele gezichten. Van stampvolle sportparken op zaterdagmiddag tot koude reservevelden waar een man of twintig langs de lijn staat. Van strijd, passie en kameraadschap tot de absolute onderkant van vrijblijvendheid waar niemand zich nog ergens druk om lijkt te maken. Want hoe lang accepteren we nog dat complete competities in de B-categorie verworden zijn tot een administratief spelletje van appgroepen, afmeldingen en schriftelijke uitslagen?

Voetbal noemt zichzelf graag een familiesport. Clubs schermen ermee in commercials, in beleidsplannen en in campagnes waarin lachende kinderen hand in hand met hun helden het veld oplopen. “Samen beleven.” “Voor jong en oud.” “Veilig voetbal.” Mooie woorden. Totdat de spelers uit de tunnel komen en het stadion verandert in een oorlogsgebied van rook, knallen en explosies. Dan blijkt ineens hoe ongelooflijk hypocriet de voetbalwereld werkelijk is.

De laatste wedstrijd van een seizoen heeft altijd iets dubbels. Er zit opluchting in, omdat de zomer lonkt. Er zit vermoeidheid in, omdat de benen na maanden voetbal zwaar zijn geworden. Maar bovenal zit er emotie in. Zeker als het niet zomaar de laatste wedstrijd van een seizoen is, maar de laatste wedstrijd van een club zoals iedereen die jarenlang heeft gekend. In Ulrum wacht zaterdag zo’n middag. VVSV’09 speelt thuis tegen OKVC en valt het doek over een hoofdstuk dat voor velen veel meer is geweest dan alleen voetbal.

Er zijn van die momenten waarop je als opa even achteroverleunt, een glimlach niet kunt onderdrukken en denkt: wat is het toch mooi om dit allemaal van dichtbij mee te mogen maken. Dat gevoel heb ik steeds vaker wanneer ik naar Morris en Tim kijk. Twee voetballende kleinzoons die allebei hun eigen weg bewandelen, ieder met hun eigen talent, karakter en manier van spelen. En juist dat verschil maakt het zo bijzonder. Wat ooit begon als een spontaan idee, het bewaren van hun voetbalmomenten , is inmiddels uitgegroeid tot veel meer dan een verzameling foto’s en wedstrijdverslagen. Het is een digitaal plakboek geworden vol herinneringen. Kleine momenten die anders misschien zouden verdwijnen in de drukte van alledag, maar die nu een plek krijgen. Een doelpunt, een tackle, een teleurgestelde blik na een verloren wedstrijd of juist die brede glimlach na een mooie actie. Het zijn herinneringen die later goud waard blijken te zijn. En eerlijk is eerlijk: juist door alles zo bewust vast te leggen, ga je nóg beter zien wie die jongens eigenlijk zijn. Niet alleen als voetballer, maar ook als mens.

Op zondag 31 mei staat het sportcomplex van FC Lewenborg in het teken van een bijzonder duel. Die middag komt namelijk nog één keer het elftal van Noordpool in actie uit de periode waarin Louis Koorenhof trainer was van de club uit Uithuizen. Het duel wordt georganiseerd als eerbetoon aan de oud-trainer, die in juni zijn 85e verjaardag hoopt te vieren en over wie nog altijd door iedereen die met hem heeft samengewerkt met warmte en respect wordt gesproken.