Iedereen die weleens op of langs een voetbalveld heeft gestaan, weet dat een wedstrijd op allerlei manieren in je gedachten kan blijven hangen. Soms zijn het de doelpuntenmakers die de meeste indruk maken. Soms is het de felle controleur op het middenveld die geen duel uit de weg gaat, de verdediger die onvermoeibaar zijn lichaam tussen de bal en de tegenstander gooit, of de doelman die met enkele cruciale reddingen zijn ploeg met een paar geweldige saves overeind houdt. Het zijn allemaal spelers die op hun eigen manier van grote waarde kunnen zijn voor een team. Maar soms is er een voetballer die je aandacht trekt met iets heel anders. Met een actie, een beweging of een traptechniek die je nog lang na afloop van de wedstrijd voor je blijft zien. Afgelopen zaterdag was mijn ‘man van de wedstrijd’ iemand met een fluwelen traptechniek.

 

Goedemorgen Johan.

Je column over de afstanden en de tijden in het jeugdvoetbal klopt niet helemaal. De KNVB maakt het programma uit de computer inderdaad, maar de clubs bepalen het werkelijke programma. Wij kunnen tot 8 dagen voor aanvang de tijden wijzigen. Gisteren, vrijdag 16 oktober, ben ik bijvoorbeeld bezig geweest om het programma voor de 2e fase goed te zetten. Want er stonden weer bijzondere tijden tussen. Iedere vrijdag controleer ik dan nog even of alles klopt voor de zaterdag over 8 dagen. Ook houden wij rekening met ploegen die ver weg komen, die spelen nooit om 8:45, maar meestal om 10:30 of later. Ik ben het overigens met je eens dat de afstand, zeker op het niveau waar Middelstum O14 voetbalt wel heel groot is. Kun je de KNVB alleen verwijten dat het programma van de 2e fase, dus ook 24 oktober pas gisteren in Sportlink stond, dus je moest er gisteren wel direct mee aan de slag wilde je via Sportlink nog aanvangstijden veranderen.

 

Een warme ode aan de trainer, die vaker dan ons lief is wordt afgerekend op zaken waar hij niet altijd invloed op heeft.
De bladeren vallen langzaam van de bomen. De dagen worden korter, de temperatuur daalt en op de voetbalvelden wordt het steeds vaker tijd om de balans op te maken. Maar er is nog iets wat bij deze periode lijkt te horen: de trainerscarrousel die voorzichtig op gang komt. Althans, voorzichtig? Soms lijkt het wel alsof de eerste stoelen al worden doorgeschoven voordat de herfst goed en wel is begonnen.

DE SPELER DIE ER ZATERDAG MISSCHIEN NIET IS…




Een prachtige column van Jules Panenka met alleen maar waarheden.

Er was een tijd waarin een trainer op donderdagavond zijn ploeg voor zaterdag bekendmaakte. Dat was een betrekkelijk eenvoudige bezigheid. Hij had achttien spelers, selecteerde er elf, zette er vier op de bank en maakte vervolgens drie dagen ruzie met de vijfde reserve, die vond dat hij op training toch duidelijk beter was geweest dan Roger.

 

Een jeugdteam dat op zaterdagochtend honderd kilometer moet reizen voor een wedstrijd die om 08.45 uur begint. Je hoeft geen topograaf te zijn om te begrijpen dat hier iets niet klopt. Maar kennelijk is dat inzicht op het bondsbureau nog niet overal doorgedrongen.