Gisteren, woensdag 23 september, werd mijn aandacht op X getrokken door een mini-oorlogje binnen het wereldje van de Nederlandse sportjournalistiek. Maarten Wijffels, werkzaam bij het AD, had hcommentaar op zijn collega’s Martijn Krabbendam van Voetbal International en Valentijn Driessen van De Telegraaf. Ik heb het met stijgende verbazing zitten bekijken.

 

Vorig seizoen was het heerlijk om als opa even achterover te leunen, een glimlach niet te kunnen onderdrukken en te denken: wat is het toch mooi om dit allemaal van dichtbij mee te mogen maken. Dat gevoel had ik steeds vaker wanneer ik naar de voetbalverhalen van Morris en Tim keek of ze beluisterde. Twee voetballende kleinzoons die allebei hun eigen weg bewandelen. Ieder met hun eigen talent, karakter en manier van spelen. Wat ooit begon als een spontaan idee – het bewaren van hun voetbalmomenten – is inmiddels uitgegroeid tot een digitaal plakboek vol herinneringen. Een plek waar doelpunten, overwinningen, teleurstellingen, mooie acties en bijzondere momenten een blijvende plaats krijgen. En nu is daar seizoen twee. Want de jaren vliegen voorbij en daarmee worden de herinneringen steeds waardevoller. Niet alleen voor mij als trotse opa, maar ooit ook voor Morris en Tim zelf. Misschien kijken ze over twintig of dertig jaar terug naar die eerste voetbaljaren en ontdekken ze dan hoeveel plezier, spanning, teleurstelling en trots er in die periode zat.

Mooie goals, verdwenen epistels en een massagetafel in vergaande staat van ontbinding waren wel de opvallendste zaken tijdens de training van de SV Bedum Oldstars op de morgen van woensdag 23 september.

 

Dat is nogal een kop boven een artikel. Een kop waarvan je bijna zeker weet dat er vragen gaan komen. Wat wordt er bedoeld? Waar gaat dit over? En misschien nog belangrijker: welke clubs of personen worden hiermee bedoeld? Laat ik daar maar meteen duidelijk over zijn: voorlopig worden er geen namen genoemd.

 

Waar blijven de BNO’s en TNO’s in de B-categorie? Het is een vraag die na amper één speelronde in het seniorenvoetbal al gesteld mag worden. Sterker nog: misschien móét die vraag inmiddels wel gesteld worden. Want hoe lang gaan we nog doen alsof alles normaal is?

 

Dit was het weekend is op zondagavond een vast item op ESPN, waarin Kenneth Perez en een wisselende collega-analist de afgelopen speelronde in de Eredivisie onder de loep nemen. Maar Dit was het weekend is ook een terugkerend item op Puurvoetbalonline, waarin ik terugkijk op het achter ons liggende voetbalweekend. Een weekend dat soms zorgt voor vermaak, verbazing en ergernis, maar zeker ook voor de nodige conclusies. En die conclusie mag na afgelopen zondag wat mij betreft behoorlijk duidelijk zijn

Het mooie van het hebben van een eigen website, www.puurvoetbalonline.nl, is dat je ook zelf bepaalt wat je plaatst. Zo doe ik sinds dit seizoen een wedstrijd met mijn oudste kleinzoon Morris wat betreft de uitslagen in de eredivisie. We doen het toto-scenario met een 1, 2 en 3.
Weer een paar verrassende uitslagen zorgden deze keer voor een gelijke stand van 5-5 op onze toto.

NEC, Dick Schreuder en zijn broer, selectie Oranje, God en zijn zoon Weghorst, Van der Looi en wel of geen koeien op de velden van de vv Ezinge, alles komt voorbij in deel 8 van Jan en Johan bespreken de voetbalwereld

Dat werd vanmorgen maar weer eens duidelijk toen ik in de sportschool het verhaal hoorde van een voetbalvereniging die met zijn twee seniorenteams graag onder hetzelfde speelnummer aan het seizoen wilde deelnemen. Niet omdat men daar nu zo nodig een bijzondere regeling voor wilde, maar simpelweg om het organisatorisch voor de club een stuk gemakkelijker te maken. Door beide teams op dezelfde zaterdag thuis te laten spelen, zouden vrijwilligers beter kunnen worden ingezet en zouden beide wedstrijden op één dag kunnen worden afgewerkt. Op het eerste gezicht lijkt dat helemaal geen onlogische vraag.

Het was in het seizoen 2025-2026 dat ik met Puurvoetbalonline vier competities in de B-categorie heb gevolgd. Dat zorgde regelmatig voor de nodige verbazing en daar heb ik dan ook het nodige over geschreven. Iets waar, zo werd mij met regelmaat duidelijk gemaakt, verschillend over werd gedacht. Dat laatste is natuurlijk niet zo vreemd, want zodra je iets schrijft over het amateurvoetbal en daarbij kritische vragen stelt of een mening geeft over de manier waarop competities zijn samengesteld of verlopen, zijn er altijd mensen die zich daarin wel en anderen niet kunnen vinden.