Het lijkt een onschuldige combinatie: jeugdvoetbal en betrokken (groot)ouders langs de lijn. Een beetje aanmoedigen, een kritische blik hier en daar, misschien een goedbedoelde aanwijzing. Maar wie tegenwoordig op een willekeurig sportcomplex rondloopt, ziet dat die combinatie steeds vaker ontspoort. Wat ooit begon als betrokkenheid, is in veel gevallen verworden tot bemoeizucht, frustratie en soms zelfs regelrechte agressie.

Voorbeschouwing dinsdag 14 april

Op dinsdag 14 april staan er in zaterdag 5E vijf duels op het programma. Vijf duels waarbij ik of langs de lijn, of telefonisch betrokken ben.

Wanneer je, zoals ik, in de weekenden met minimaal twaalf aan trainers telefonisch contact hebt , ja, ik ben nog altijd van het ouderwetse persoonlijke contact , dan hoor je nog eens wat. Verhalen uit de kleedkamer, langs de lijn, van bestuurskamers en soms uit de kroeg na afloop. Meestal neem je het met een korrel zout, want emotie hoort nu eenmaal bij het voetbal. Maar af en toe hoor je iets waarvan je denkt: dit kan toch niet waar zijn?

Het lot van een vijfdeklasser, zo mogen we het inhaalprogramma op dinsdag 14 april gerust noemen. Waar voor sommigen een doordeweekse wedstrijd nog als een leuke onderbreking van de routine voelt, is het voor veel spelers in de vijfde klasse simpelweg een logistieke puzzel van jewelste. Zeker als je ziet dat er in zaterdag 5e op één avond maar liefst vijf duels op het programma staan.

De stelling van de week van Jan ten Caat: het is een verrijking dat een vrouw als hoofdtrainer actief is in een top-5 competitie, krijgt de laatste tijd extra aandacht door de aanstelling van Marie-Louise Eta bij Union Berlin in de Bundesliga. Het is zonder twijfel een opvallende en in zekere zin historische ontwikkeling, maar de vraag of het daadwerkelijk een “verrijking” is, verdient een genuanceerder antwoord dan simpelweg ja of nee

Het was een weekend dat anders voelde dan anders. Geen vaste routine, geen voorspelbare invulling, maar juist een dag die zich vulde met kleine momenten die samen iets groters vormden.

Iedere voetballiefhebber kent het ritueel. Na afloop van een wedstrijd, op de fiets richting huis of achter het stuur van de auto, wordt het duel nog eens rustig herbeleefd. De passes, de tackles, de duels, de doelpunten. Momenten worden opnieuw afgespeeld, soms mooier gemaakt dan ze waren, soms genadeloos gefileerd. En steevast komt die ene vraag voorbij: wie was vandaag de man van de wedstrijd?Soms is dat de spits met een schitterende goal of een beslissende assist. Soms de verdediger die alles weg kopt wat los en vast zit en zijn directe tegenstander tot wanhoop drijft. En heel af en toe is het een middenvelder. Zo’n speler die zich in stilte kapot werkt, nauwelijks in de statistieken terug te vinden is, maar wiens afwezigheid je onmiddellijk zou voelen. De spelers die trainers koesteren, maar die na afloop vaak onopgemerkt richting kleedkamer verdwijnen. Maar heel soms is de man van de wedstrijd iemand die niet alleen belangrijk is in het spel, maar ook dat ene moment van pure klasse levert waarvoor je als liefhebber naar het veld komt.

Het inhalen van wedstrijden in vooral de onderste regionen van het standaardvoetbal is dinsdag 7 april begonnen met het duel tussen Eenrum en KRC. Op het eerste gezicht een onopvallende wedstrijd, maar symbolisch voor een groter probleem dat al jaren speelt binnen het amateurvoetbal. Want deze inhaalduels zijn geen incidenten meer; ze zijn structureel geworden. En ze zorgen ervoor dat, als alles volgens schema verloopt, zo’n 90% van de teams in het weekend van 23 en 24 mei hun laatste competitiewedstrijd speelt.

De stelling van Jan ten Caat voor deze week luidt als volgt: Ouders moeten er zelf voor zorgen dat hun kind bij uitwedstrijden op tijd en op het juiste sportpark aanwezig is.

Iedere voetballiefhebber kent het ritueel. Na afloop van een wedstrijd, op de fiets richting huis of achter het stuur van de auto, wordt het duel nog eens rustig herbeleefd. De passes, de tackles, de duels, de doelpunten. Momenten worden opnieuw afgespeeld, soms mooier gemaakt dan ze waren, soms genadeloos gefileerd. En steevast komt die ene vraag voorbij: wie was vandaag de man van de wedstrijd?Soms is dat de spits met een schitterende goal of een beslissende assist. Soms de verdediger die alles weg kopt wat los en vast zit en zijn directe tegenstander tot wanhoop drijft. En heel af en toe is het een middenvelder. Zo’n speler die zich in stilte kapot werkt, nauwelijks in de statistieken terug te vinden is, maar wiens afwezigheid je onmiddellijk zou voelen. De spelers die trainers koesteren, maar die na afloop vaak onopgemerkt richting kleedkamer verdwijnen. Maar heel soms is de man van de wedstrijd iemand die niet alleen belangrijk is in het spel, maar ook dat ene moment van pure klasse levert waarvoor je als liefhebber naar het veld komt.