Op maandag 15 juni was het weer D-day in voetballand. Tenminste, zo leek het als je de vele websites en sociale media-kanalen en regionale mocht geloven. Overal verschenen berichten over spelers die vertrekken, spelers die terugkeren en spelers die een nieuwe uitdaging aangaan. Het amateurvoetbal veranderde die dag opnieuw in een enorme transfercarrousel waarin clubs trots hun nieuwe aanwinsten presenteerden als de beste aanwinsten uit de geschiedenis

“Een linkspoot moet geen strafschop nemen.” Het is een uitspraak van Johan Cruijff die jarenlang is blijven hangen in de voetbalwereld. Afgelopen zaterdag hoorde ik die opmerking opnieuw langs de lijn in Baflo, toen in het duel Rood Zwart Delden -Rood Zwart Baflo een linkspoot een strafschop naast het doel schoot. Dat soort reacties laten mooi zien hoe groot de invloed van bekende voetbalmensen kan zijn. Een uitspraak van Cruijff krijgt al snel de status van waarheid, ook wanneer daar eigenlijk weinig bewijs voor bestaat.

De stelling van deze week luidt: ouders moeten meer invloed op de teamindeling krijgen. Het is een onderwerp dat ieder jaar opnieuw actueel wordt. Juist aan het einde van het seizoen, wanneer de nieuwe selecties en teamindelingen bekend worden gemaakt, lopen de emoties vaak hoog op. Voor sommige spelers betekent een indeling een bevestiging van hun ontwikkeling, terwijl anderen teleurgesteld zijn omdat zij niet in het team terechtkomen waarop zij hadden gehoopt. En waar jeugdspelers zijn, zijn ook ouders. Ouders die betrokken zijn, die het beste voor hun kind willen en die soms een heel duidelijke mening hebben over de keuzes die een vereniging maakt.

Er zijn in Nederland naar schatting tussen de 8.000 en 10.000 actieve Walking Footballers. Mannen en vrouwen die wekelijks met veel plezier bewegen, sociale contacten onderhouden en vooral genieten van het spelletje dat in veel gevallen hen hun hele leven al heeft vergezeld. Een prachtige ontwikkeling in een tijd waarin eenzaamheid onder ouderen toeneemt en bewegen steeds belangrijker wordt. Maar toch irriteert mij er iets

 

De stelling van deze week, afkomstig van Jan ten Caat, luidt: meisjes moeten tot en met 15 jaar bij jongens voetballen. Het is een onderwerp waarover de meningen vaak verdeeld zijn. Ook ik vind het geen eenvoudige stelling om zwart-wit te benaderen. Er zitten namelijk meerdere kanten aan het verhaal. Toch kom ik, wanneer ik puur kijk naar de ontwikkeling van de individuele speelster, tot de conclusie dat het voor veel meisjes beter is om tot hun zestiende jaar in een jongensteam uit te komen.

Woensdag 10 juni stond de laatste training onder leiding van trainer Henk op het programma. Tegelijkertijd betekende het ook voorlopig afscheid nemen van een aantal Old Stars, die de komende weken koers zetten richting uiteenlopende vakantieadressen. Het was zo'n ochtend waarop je al bij aankomst merkt dat de zomervakantie voorzichtig bezit neemt van de agenda's. Niet iedereen was aanwezig, sommige vaste gezichten ontbraken en de groep was daardoor een stuk kleiner dan gebruikelijk.