De discussie over competitievervalsing in het amateurvoetbal laait steeds meer op. Vaak wordt gedaan alsof het gaat om enkele incidenten, een paar verenigingen die de grenzen opzoeken of een team dat toevallig een keer spelers tekort komt. Maar wie goed kijkt naar wat er tegenwoordig vooral in de B-categorie gebeurt, ziet een veel groter probleem. Het rommelt niet een beetje. Het rommelt structureel zo viel uit onderstaande reactie te lezen:

Een gekaapt voetbalveld, een blessure met een uiterst dubieuze verklaring, een uitnodiging voor een toernooi waar niet iedereen direct warm voor liep en een hemel vol dreigende wolken. Dat waren woensdagmorgen de vier hoofdingrediënten van wederom een memorabele training van de SV Bedum Oldstars.

Zaterdag staat in onze regio de tweede ronde van de nacompetitie op het programma. Op neutraal terrein in Bedum treffen vierdeklassers De Heracliden en Glimmen elkaar in een duel waarin alles op het spel staat. De inzet is helder: de winnaar mag zich ook volgend seizoen vierdeklasser noemen, terwijl de verliezer afdaalt naar de vijfde klasse.

Er zijn van die momenten waarop je als opa even achteroverleunt, een glimlach niet kunt onderdrukken en denkt: wat is het toch mooi om dit allemaal van dichtbij mee te mogen maken. Dat gevoel heb ik steeds vaker wanneer ik naar Morris en Tim kijk. Twee voetballende kleinzoons die allebei hun eigen weg bewandelen, ieder met hun eigen talent, karakter en manier van spelen. En juist dat verschil maakt het zo bijzonder. Wat ooit begon als een spontaan idee , het bewaren van hun voetbalmomenten, is inmiddels uitgegroeid tot veel meer dan een verzameling foto's en wedstrijdverslagen. Het is een digitaal plakboek geworden vol herinneringen. Een plek waar doelpunten, overwinningen, teleurstellingen, mooie acties en bijzondere momenten een blijvende plaats krijgen. Want de jaren vliegen voorbij en juist deze herinneringen zijn later van onschatbare waarde. Niet alleen voor mij als trotse opa, maar misschien ooit ook voor Morris en Tim zelf.

 

Op weg naar huis vanuit de sportschool bleef één opmerking hangen. Een simpele zin, maar wel één die precies de kern van een steeds groter probleem in het amateurvoetbal raakt: “Ook in de B-categorie moet je als kampioen promoveren.”