Er zijn van die momenten waarop je als opa even achteroverleunt, een glimlach niet kunt onderdrukken en denkt: ja, dit is een goed idee geweest. Het begon ooit als een spontane ingeving: het vastleggen van de voetbalavonturen van mijn twee kleinzoons, Morris en Tim. Een foto hier, een kort verslagje daar, een telefoontje na afloop dat je eigenlijk niet wilt vergeten. Maar zoals dat vaker gaat met herinneringen die je niet wilt laten vervliegen, groeide die ingeving langzaam uit tot een kleine missie. Een digitaal plakboek vol doelpunten, trainingen, kleedkamerpraat, teleurstellingen, overwinningen en alles wat het jeugdvoetbal zo mooi, eerlijk en puur maakt.

Iedere voetballiefhebber kent het ritueel. Na afloop van een wedstrijd, op de fiets richting huis of achter het stuur van de auto, wordt het duel nog eens rustig herbeleefd. De passes, de tackles, de duels, de doelpunten. Momenten worden opnieuw afgespeeld, soms mooier gemaakt dan ze waren, soms genadeloos gefileerd. En steevast komt die ene vraag voorbij: wie was vandaag de man van de wedstrijd?
Soms is dat de spits met een schitterende goal of een beslissende assist. Soms de verdediger die alles wegkopt wat los en vast zit en zijn directe tegenstander tot wanhoop drijft. En heel af en toe is het een middenvelder. Zo’n speler die zich in stilte kapot werkt, nauwelijks in de statistieken terug te vinden is, maar wiens afwezigheid je onmiddellijk zou voelen. De spelers die trainers koesteren, maar die na afloop vaak onopgemerkt richting kleedkamer verdwijnen. Maar soms is de man van de wedstrijd iemand die niet eens een bal heeft geraakt.

VV Eenrum heeft de technische staf voor het komende seizoen rond en kiest voor een
opvallend trainersduo. Speler Siebrand Solinger en voormalig trainer van het tweede elftal
Wim Nubé staan vanaf volgend seizoen samen aan het roer van het eerste elftal. De club
neemt daarmee na twee jaar afscheid van hoofdtrainer Henk Alssema. Volgens voorzitter
Michel Remijn was dit een logisch moment om een nieuwe richting in te slaan. “We zijn eind
vorig jaar al begonnen met oriënteren,” vertelt Remijn. “Het was voor zowel Henk als voor
ons duidelijk dat het na dit seizoen tijd was voor een frisse stap.”

Iedere voetballiefhebber kent het ritueel. Na afloop van een wedstrijd, op de fiets richting huis of achter het stuur van de auto, wordt het duel nog eens rustig herbeleefd. De passes, de tackles, de duels, de doelpunten. Momenten worden opnieuw afgespeeld, soms mooier gemaakt dan ze waren, soms genadeloos gefileerd. En steevast komt die ene vraag voorbij: wie was vandaag de man, of in dit geval vrouw, van de wedstrijd? Soms is dat de spits met een schitterende goal of een beslissende assist. Soms de verdediger die alles weg kopt wat los en vast zit en zijn directe tegenstander tot wanhoop drijft. En heel af en toe is het een middenvelder. Zo’n speler die zich in stilte kapot werkt, nauwelijks in de statistieken terug te vinden is, maar wiens afwezigheid je onmiddellijk zou voelen. De spelers die trainers koesteren, maar die na afloop vaak onopgemerkt richting kleedkamer verdwijnen. En soms, heel soms, springt er iemand uit die alles in zich heeft: lef, techniek, spelinzicht én rendement.

Dat er binnen het jeugdvoetbal trainers en leiders rondlopen met uiteenlopende opvattingen over regels en spelbeleving, is niets nieuws. Iedereen kijkt immers door zijn eigen bril. Toch zijn er momenten waarop je je serieus moet afvragen of het gezonde verstand nog wel de boventoon voert. Wat zich onlangs afspeelde bij een jeugdwedstrijd is daar een treffend voorbeeld van.

Het gesprek met Jan ging deze keer  over Kees Smit, de gekte langs de lijn en de  kampioenschappen die  volgens de KNVB niet bestaan