Man van de wedstrijd :Sebastiaan Meijwaard : Niet vanwege zijn reddingen, maar vanwege zijn witte kousen!
Iedereen die weleens op of langs een voetbalveld heeft gestaan, weet dat een wedstrijd op allerlei manieren in je gedachten kan blijven hangen. Soms zijn het de doelpuntenmakers die de meeste indruk maken. Soms is het de felle controleur op het middenveld die geen duel uit de weg gaat, de verdediger die onvermoeibaar zijn lichaam tussen de bal en de tegenstander gooit, of de doelman die met enkele cruciale reddingen zijn ploeg met een paar geweldige safes overeind houdt. Maar soms is het iemand die om een andere reden in je geheugen blijft hangen.

Afgelopen zaterdag was ik aanwezig bij het duel tussen vv Winsum en koploper Groen Geel. Een wedstrijd die uiteindelijk niet het duel werd waarop je als voetballiefhebber op had gehoopt. Het was niet bepaald een wedstrijd die nog lang in het geheugen zal blijven hangen vanwege het sprankelende voetbal, de vele kansen of spectaculaire momenten.
Toch was er voor mij persoonlijk iets wat ervoor zorgde dat ik na afloop wel tot een man van de wedstrijd kwam. Niet omdat hij een bijzonder lastige middag beleefde, niet vanwege een serie fantastische reddingen en ook niet omdat hij met een aantal spectaculaire acties zijn ploeg op de been hield. Nee, de reden was eigenlijk veel eenvoudiger. De doelman van de Groningers, Sebastiaan Meijwaard, droeg namelijk iets wat ik bijna als een absolute must voor iedere doelman beschouw: witte voetbalkousen!
Nu zullen er ongetwijfeld mensen zijn die zich afvragen waar ik mij druk om maak. Wat maakt het nu uit welke kleur voetbalkousen een keeper draagt? Als hij zijn doel maar schoonhoudt, toch? Natuurlijk, uiteindelijk wordt een doelman afgerekend op zijn prestaties tussen de palen. Niemand zal een keeper beoordelen op de kleur van zijn sokken wanneer hij een wedstrijd wint of verliest. Maar toch vind ik dat het keepersvak meer is dan alleen ballen tegenhouden.
Wanneer ik tegenwoordig beelden uit het betaalde voetbal voorbij zie komen, valt mij steeds vaker op hoe weinig onderscheid er eigenlijk nog is tussen de verschillende keepers. Het lijkt soms wel eenheidsworst. Een keeper draagt een tenue dat nauwelijks verschilt van dat van zijn collega's bij andere clubs. En helaas zien we die ontwikkeling ook steeds vaker terug in het amateurvoetbal.
Blijkbaar vinden we het tegenwoordig heel normaal dat binnen de club alle keepers hetzelfde tenue dragen. Een shirt, een broek en kousen die als één geheel bij elkaar zijn gezocht. Alles moet bij elkaar passen en vooral binnen de vooraf bedachte kledinglijn blijven. Maar waarom eigenlijk? Waar is de eigen identiteit van de doelman gebleven?
Een keeper is toch bij uitstek iemand die zich mag onderscheiden? Sterker nog, vroeger was dat bijna vanzelfsprekend. Denk maar eens aan de keepers die we door de jaren heen hebben zien spelen. Zij hadden niet alleen hun eigen manier van keepen, maar ook hun eigen uitstraling. Het keepersshirt, de broek en vooral de kousen maakten deel uit van dat herkenbare plaatje.
Zaterdag, kijkend naar het tenue van Sebastiaan Meijwaard, kon ik mij dan ook nauwelijks voorstellen dat er binnen Groen Geel een kledingcommissie is die voor de doelman een compleet tenue heeft samengesteld. En als die commissie er wel is, dan verdient zij wat mij betreft een compliment. Want hoe simpel kan iets eigenlijk zijn?
Een rood keepersshirt, een zwarte broek en witte kousen. Meer heeft een doelman helemaal niet nodig om er fantastisch uit te zien. Geen ingewikkelde kleurcombinaties, geen overdaad aan clubkleuren en geen poging om het tenue zo opvallend mogelijk te maken. Gewoon een klassieke combinatie die wat mij betreft precies uitstraalt waar het keepersvak voor staat.
Natuurlijk begrijp ik dat clubs tegenwoordig gebonden zijn aan kledingcontracten, sponsoren en soms ook aan voorschriften vanuit de vereniging. En uiteraard moet een tenue voldoen aan de regels. Maar dat betekent niet dat we iedere vorm van eigenheid overboord moeten gooien. Juist binnen die mogelijkheden zou er wat meer aandacht mogen zijn voor de uitstraling van een doelman.
Misschien klinkt het allemaal wat overdreven. Er zijn immers belangrijkere zaken binnen een voetbalvereniging dan de kleur van de kousen van de keeper. Dat besef ik maar al te goed. Toch denk ik dat het juist de kleine details zijn die het voetbal soms zo mooi maken. Een herkenbaar tenue, een eigen stijl en een doelman die niet bang is om zich op zijn eigen manier te presenteren.
En laten we eerlijk zijn: een doelman met witte kousen heeft gewoon iets. Het geeft een bepaalde klassieke uitstraling die je tegenwoordig nog maar weinig tegenkomt. Het doet denken aan de tijd waarin keepers er daadwerkelijk uitzagen als keepers en niet als een voetballer die toevallig een ander gekleurd shirt heeft aangetrokken.
Of Sebastiaan Meijwaard zaterdag de beste man op het veld was, laat ik graag aan anderen over. Maar als het gaat om uitstraling en presentatie, heeft hij bij mij in ieder geval een uitstekende indruk achtergelaten.
Een wedstrijd die misschien niet bracht waarop je vooraf had gehoopt, leverde voor mij toch een winnaar op. Niet vanwege zijn reddingen, maar vanwege zijn tenue.
Een rood shirt, een zwarte broek en witte kousen. Hoe mooi kan eenvoud zijn?
Sebastiaan Meijwaard was zaterdag in Winsum voor mij zonder enige twijfel de man van de wedstrijd. En misschien nog wel belangrijker: een voorbeeld voor iedere doelman die zijn eigen identiteit niet uit het oog wil verliezen.
Mijn advies daarom aan alle amateurclubs: laat die witte keeperskousen terugkomen!