Ik dacht werkelijk dat ik alles inmiddels wel had gezien. Mis. Na het lezen van het verhaal van Willem Jan Rispens, teamleider én speler van Rood Zwart Baflo, en na een gesprek met een wedstrijdsecretaris die ik al jaren ken, kwam ik tot een pijnlijke conclusie. Ik heb de ellende in de B-categorie al die tijd nog onderschat. Ja, onderschat. En dat zegt wat.

Het begon zoals zoveel goede ideeën beginnen. Met enthousiasme. Met mensen die dachten: dit gaan we anders doen. Geen eindeloze reisafstanden meer, geen wedstrijden tegen jonge honden van twintig die nog twee keer per week willen trainen, maar een competitie voor voetballers die vooral nog plezier willen beleven aan het spel. Acht teams uit onze regio. Acht ploegen vol routiniers. Spelers die hun lichaam beter kennen dan hun trainer en die inmiddels weten dat een derde helft soms zwaarder weegt dan de eerste twee.

Op maandag 15 juni was het weer D-day in voetballand. Tenminste, zo leek het als je de vele websites en sociale media-kanalen en regionale mocht geloven. Overal verschenen berichten over spelers die vertrekken, spelers die terugkeren en spelers die een nieuwe uitdaging aangaan. Het amateurvoetbal veranderde die dag opnieuw in een enorme transfercarrousel waarin clubs trots hun nieuwe aanwinsten presenteerden als de beste aanwinsten uit de geschiedenis

“Een linkspoot moet geen strafschop nemen.” Het is een uitspraak van Johan Cruijff die jarenlang is blijven hangen in de voetbalwereld. Afgelopen zaterdag hoorde ik die opmerking opnieuw langs de lijn in Baflo, toen in het duel Rood Zwart Delden -Rood Zwart Baflo een linkspoot een strafschop naast het doel schoot. Dat soort reacties laten mooi zien hoe groot de invloed van bekende voetbalmensen kan zijn. Een uitspraak van Cruijff krijgt al snel de status van waarheid, ook wanneer daar eigenlijk weinig bewijs voor bestaat.

Er zijn in Nederland naar schatting tussen de 8.000 en 10.000 actieve Walking Footballers. Mannen en vrouwen die wekelijks met veel plezier bewegen, sociale contacten onderhouden en vooral genieten van het spelletje dat in veel gevallen hen hun hele leven al heeft vergezeld. Een prachtige ontwikkeling in een tijd waarin eenzaamheid onder ouderen toeneemt en bewegen steeds belangrijker wordt. Maar toch irriteert mij er iets

 

Soms is de setting er niet naar om ergens over te beginnen. Je zit in de bestuurskamer of staat als verslaggever langs de lijn Dat is niet het moment geschikt om een discussie te starten over contributies, regels en bonden. Maar dat betekent niet dat de vragen verdwijnen. Sterker nog, sommige vragen blijven knagen. Voor mij geldt dat zeker als het gaat over de afdracht die je als Walking Footballer betaalt. Want hoe langer ik erover nadenk, hoe onbegrijpelijker ik het vind.

Wie tegenwoordig door de competities van het seniorenvoetbal in de B-categorie scrolt, kan moeilijk om één conclusie heen: het systeem kraakt aan alle kanten. Competities worden niet uitgespeeld, wedstrijden worden doordeweeks ingehaald, teams trekken zich terug en het aantal spelers dat bereid is om een volledig seizoen te investeren in een traditionele competitie neemt zichtbaar af. Toch blijven we vasthouden aan een opzet die steeds minder aansluit bij de werkelijkheid van het moderne amateurvoetbal. Misschien is het daarom tijd voor een fundamentele koerswijziging.

 

Vier competities. Vier voorbeelden. Vier keer dezelfde conclusie: het seniorenvoetbal in de B-categorie is zichzelf opnieuw voorbijgelopen. Kijk alleen al naar de cijfers.

 

Afgelopen zondagmiddag, langs de lijn bij het reünieduel voor oud-trainer Louis Koorenhof, kwam Puurvoetbalonline ter sprake. Niet vanwege een prijs, een jubileum of een gezellig voetbalfeestje met een hapje en een drankje. Nee, het ging over iets anders. Het ging over het benoemen van zaken die volgens velen allang normaal zijn geworden, maar die in werkelijkheid helemaal niet normaal zouden moeten zijn.

 

Er zijn onderwerpen waar in het jeugdvoetbal liever niet te hardop over wordt gesproken. Dit is er zo één. Het sjoemelen met leeftijden in de onderbouw van het jeugdvoetbal.