Columns
Trekken aan een dood paard? Nee nooit!!!
Trekken aan een dood paard? Nee nooit!!!
Jammer is het wel, maar ook dat is de tijd waarin we leven. Die gedachte dringt zich steeds vaker op wanneer ik kijk naar initiatieven die met enthousiasme worden gestart, maar langzaam en geruisloos doodbloeden. Niet omdat ze slecht zijn, integendeel, maar omdat betrokkenheid en verantwoordelijkheidsgevoel steeds vaker ontbreken.
Jammer is het wel, maar ook dat is de tijd waarin we leven. Die gedachte dringt zich steeds vaker op wanneer ik kijk naar initiatieven die met enthousiasme worden gestart, maar langzaam en geruisloos doodbloeden. Niet omdat ze slecht zijn, integendeel, maar omdat betrokkenheid en verantwoordelijkheidsgevoel steeds vaker ontbreken.
De kerstboom van Co… waarom niet?
Gisteravond, op het moment dat de kerstdagen al bijna achter ons lagen en het eerste vuurwerk ook in Ezinge hoorbaar was, zond ESPN op het open kanaal opnieuw de documentaire De kerstboom van Co uit. Een verhaal over het systeem dat Co Adriaanse in het seizoen 1988-1989 introduceerde bij FC Den Haag en dat de club via promotie naar de eredivisie bracht.
Waarom het team van Morris wel en het team van Tim niet
In Noord-Holland weten ze het al. De jeugdteams, de trainers, de ouders, de appgroepen: iedereen weet waar hij of zij aan toe is. De indeling voor fase 3 van de jeugdcompetitie is daar al bekend. Tegen wie wordt er gespeeld, wanneer, waar. Rust. Duidelijkheid. Structuur.
Misstanden in het jeugdvoetbal: kerstgedachte? Lap maar aan mijn laars!!
Misstanden in het jeugdvoetbal, het wordt steeds gekker. Het is een conclusie die we inmiddels niet meer voorzichtig hoeven te formuleren of met nuance hoeven te omkleden. Nee, we mogen hem gerust hardop en zonder schaamte uitspreken: het jeugdvoetbal is ziek. En wie dat nog steeds wegwuift als incidenten, heeft of zijn ogen gesloten, of staat zelf te schreeuwen langs de lijn.
Ruim 17 jaar langs de lijn: tellen wat niet meer te tellen is
Wanneer je, zoals ik inmiddels al ruim zeventien seizoenen, als verslaggever langs de lijn staat, komt vroeg of laat die ene vraag voorbij. Een vraag die op het eerste gezicht simpel lijkt maar wat in werkelijkheid allesbehalve dat is: hoeveel wedstrijden heb je eigenlijk bezocht?
Zestien jaar Puurvoetbalonline – tussen mist, meningen en mensen
Zestien jaar. Het klinkt als een leeftijd waarop je nog alles kunt worden, maar ondertussen al genoeg hebt meegemaakt om te weten dat niets vanzelf gaat. Op een mega mistige zaterdag 20 december was het precies zestien jaar geleden dat Puurvoetbalonline het levenslicht zag. 20 december 2009. Toen een mooi, bijna euforisch moment. Nu vooral een moment waarop je even stil blijft staan. Niet te lang, want zo zit het amateurvoetbal ook niet in elkaar. Maar wel lang genoeg om terug te kijken.
Walking Football, contributie en het ongemak van een mening
Walking Football, contributie en het ongemak van een mening
Op 11 augustus van dit jaar verscheen na lange tijd weer een artikel op Puurvoetbalonline. Niet omdat het schrijven was verleerd, maar omdat omstandigheden soms simpelweg voorgaan. Privé, veranderingen in het dagelijks ritme en het samen opnieuw invullen van de dagen zorgden ervoor dat Puurvoetbalonline even geen prioriteit had. Dat was geen probleem, integendeel. Het leven bestaat uit meer dan voetbal alleen.
Op 11 augustus van dit jaar verscheen na lange tijd weer een artikel op Puurvoetbalonline. Niet omdat het schrijven was verleerd, maar omdat omstandigheden soms simpelweg voorgaan. Privé, veranderingen in het dagelijks ritme en het samen opnieuw invullen van de dagen zorgden ervoor dat Puurvoetbalonline even geen prioriteit had. Dat was geen probleem, integendeel. Het leven bestaat uit meer dan voetbal alleen.
De verbazing voorbij – wat zijn we bij het jeugdvoetbal in hemelsnaam aan het doen langs de lijn?
Zaterdag was weer zo’n dag. Zo’n dag waarop je jezelf drie keer afvraagt of jij degene bent die het verkeerd ziet, of dat het jeugdvoetbal collectief de weg kwijt is. Een dag van verbazen, verbazen en nog eens verbazen. En vooral: denken van waar gaat dit in godsnaam over?
Donkere dagen, donker beleid — een rode kaart voor het jeugdvoetbal
Het zijn, zoals men dat zo mooi zegt, de donkere dagen voor kerstmis. Dagen waarin de ochtend lang donker blijft en de avond zich al vroeg aandient. Dagen waarop je kinderen het liefste nog even onder een warm dekbed laat liggen. Maar in het amateurvoetbal lijkt men soms een andere kalender te hanteren, één waar gezond verstand en menselijkheid zijn weggestreept. Want op zaterdag 13 december worden Tim en zijn vriendjes van De Heracliden JO7,kinderen van zes en zeven jaar oud!, om 08.15 uur in Noordwolde verwacht voor een mini-toernooi dat om 08.30 uur begint. JO7. Half negen. In december. Buiten.
