Donkere dagen, donker beleid — een rode kaart voor het jeugdvoetbal
Het zijn, zoals men dat zo mooi zegt, de donkere dagen voor kerstmis. Dagen waarin de ochtend lang donker blijft en de avond zich al vroeg aandient. Dagen waarop je kinderen het liefste nog even onder een warm dekbed laat liggen. Maar in het amateurvoetbal lijkt men soms een andere kalender te hanteren, één waar gezond verstand en menselijkheid zijn weggestreept. Want op zaterdag 13 december worden Tim en zijn vriendjes van De Heracliden JO7,kinderen van zes en zeven jaar oud!, om 08.15 uur in Noordwolde verwacht voor een mini-toernooi dat om 08.30 uur begint. JO7. Half negen. In december. Buiten.
Het is een datum en tijdstip die je twee keer moet lezen om te geloven dat het echt zo gepland is. Maar het staat er. En het gebeurt. Terwijl de ochtend nog wakker moet worden. Want dat kinderen zo vroeg uit bed moeten voor voetbal is de ene fout, maar dat niemand in de organisatie ook maar een seconde lijkt te hebben nagedacht over een alternatief, is de andere, en nog ernstiger ook.
Want laten we wel wezen: nergens, in geen enkele handleiding, geen enkel reglement, geen enkel beleidsstuk staat dat JO7-teams per definitie als eerste moeten spelen. Er is geen regel, geen traditie, geen logica die dicteert dat zesjarigen voor dag en dauw de wei in moeten. Het is een keuze. Een slechte keuze. Een keuze die al jarenlang wordt gemaakt omdat ‘het nu eenmaal zo gaat’. En precies dát getuigt van slecht beleid.
Het meest pijnlijke? Het had niet gehoeven. Een simpele blik op het programma van het sportpark in Uithuizermeeden laat zien dat het toernooi van deze kleintjes zonder moeite daar later op de ochtend had kunnen plaatsvinden. Ruimte genoeg, mogelijkheden zat. Maar het lijkt alsof de betrokken clubs, planners of wedstrijdsecretarissen elkaar al tijden niet meer echt spreken. Alsof overleg een ouderwets concept is.
Waarom wordt er geen overleg gevoerd tussen clubs om tot een fatsoenlijke, humane, kindvriendelijke tijd te komen? Waarom wordt een tijdstip van 08.30 uur zonder blikken of blozen doorgevoerd, zonder even stil te staan bij wie het treft, wat het doet en hoe het beter kan? Waarom moeten kinderen van zes om 07.00 uur opstaan om op een nog donker, kil sportpark een balletje te trappen en probeert wakker te worden?
Om half negen op een donkere zaterdagmorgen JO7-teams laten spelen… Wie dit bedacht heeft, wie dit goedkeurt, wie dit zonder protest laat passeren, moet zich diep, heel diep schamen. Het is wanbeleid verpakt in gemakzucht. En het ergste is: het wordt allemaal onder de vlag van ‘vrijwilligerswerk’ en ‘zo doen we dat altijd’ gehouden, waardoor niemand verantwoordelijkheid durft te nemen. Je kunt toch de vrijwilliger die het rooster maakt niet te hard aanpakken? Jawel, dat kan. Je moet het zelfs. Want juist vrijwilligers verdienen duidelijke richtlijnen die gebaseerd zijn op wat goed is voor kinderen — niet op wat toevallig past in een papieren planning.
Wat maakt het eigenlijk uit of dit toernooi om 08.30, 10.00 of 11.00 uur wordt gespeeld? De kinderen spelen even enthousiast, misschien zelfs enthousiaster als ze niet midden in de nacht hun sportspullen bijeen hoeven te rapen. Het enige wat nodig is, is een beetje gezond verstand en de wil om naar elkaar te luisteren.
Maar ergens onderweg is men dat kwijtgeraakt. Ergens hebben we geaccepteerd dat de jongste jeugd dienstbaar moet zijn aan een schema dat vooral gemak dient. Alsof JO7 de categorie is waar je je dag mee ‘opstart’. Maar het zijn kinderen. Jonge kinderen. Kinderen die volgens de KNVB-norm sporten voor plezier, niet voor schema’s. Kinderen die soms nog niet eens hun veters kunnen strikken, maar wel op het veld moeten staan voordat de zon opkomt. En daarom is deze column niet zomaar een boze bui(hoewel.. wel een beetje). Het is een rode kaart. Een dieprode kaart. Een kaart voor elk bestuur, elke planner, elke club die niet nadenkt over de impact van hun beslissingen op de jongste spelers. Voor iedereen die klakkeloos vroegtijdige wedstrijden accepteert alsof het natuurwetten zijn.
Dus aan alle betrokken clubs en planners. Ga met elkaar in gesprek. En plan die JO7-wedstrijden op een tijdstip dat past bij het doel van jeugdvoetbal: plezier, ontwikkeling en veiligheid. Laat de eerste wedstrijd van de dag niet de jongste zijn. En vooral: laat wanbeleid niet langer de standaard zijn. Want zesjarigen die om half negen in december moeten voetballen… daar verdient niemand een gele kaart voor. Dat is meteen rood. Dieprood.
Het is een datum en tijdstip die je twee keer moet lezen om te geloven dat het echt zo gepland is. Maar het staat er. En het gebeurt. Terwijl de ochtend nog wakker moet worden. Want dat kinderen zo vroeg uit bed moeten voor voetbal is de ene fout, maar dat niemand in de organisatie ook maar een seconde lijkt te hebben nagedacht over een alternatief, is de andere, en nog ernstiger ook.
Want laten we wel wezen: nergens, in geen enkele handleiding, geen enkel reglement, geen enkel beleidsstuk staat dat JO7-teams per definitie als eerste moeten spelen. Er is geen regel, geen traditie, geen logica die dicteert dat zesjarigen voor dag en dauw de wei in moeten. Het is een keuze. Een slechte keuze. Een keuze die al jarenlang wordt gemaakt omdat ‘het nu eenmaal zo gaat’. En precies dát getuigt van slecht beleid.
Het meest pijnlijke? Het had niet gehoeven. Een simpele blik op het programma van het sportpark in Uithuizermeeden laat zien dat het toernooi van deze kleintjes zonder moeite daar later op de ochtend had kunnen plaatsvinden. Ruimte genoeg, mogelijkheden zat. Maar het lijkt alsof de betrokken clubs, planners of wedstrijdsecretarissen elkaar al tijden niet meer echt spreken. Alsof overleg een ouderwets concept is.
Waarom wordt er geen overleg gevoerd tussen clubs om tot een fatsoenlijke, humane, kindvriendelijke tijd te komen? Waarom wordt een tijdstip van 08.30 uur zonder blikken of blozen doorgevoerd, zonder even stil te staan bij wie het treft, wat het doet en hoe het beter kan? Waarom moeten kinderen van zes om 07.00 uur opstaan om op een nog donker, kil sportpark een balletje te trappen en probeert wakker te worden?
Om half negen op een donkere zaterdagmorgen JO7-teams laten spelen… Wie dit bedacht heeft, wie dit goedkeurt, wie dit zonder protest laat passeren, moet zich diep, heel diep schamen. Het is wanbeleid verpakt in gemakzucht. En het ergste is: het wordt allemaal onder de vlag van ‘vrijwilligerswerk’ en ‘zo doen we dat altijd’ gehouden, waardoor niemand verantwoordelijkheid durft te nemen. Je kunt toch de vrijwilliger die het rooster maakt niet te hard aanpakken? Jawel, dat kan. Je moet het zelfs. Want juist vrijwilligers verdienen duidelijke richtlijnen die gebaseerd zijn op wat goed is voor kinderen — niet op wat toevallig past in een papieren planning.
Wat maakt het eigenlijk uit of dit toernooi om 08.30, 10.00 of 11.00 uur wordt gespeeld? De kinderen spelen even enthousiast, misschien zelfs enthousiaster als ze niet midden in de nacht hun sportspullen bijeen hoeven te rapen. Het enige wat nodig is, is een beetje gezond verstand en de wil om naar elkaar te luisteren.
Maar ergens onderweg is men dat kwijtgeraakt. Ergens hebben we geaccepteerd dat de jongste jeugd dienstbaar moet zijn aan een schema dat vooral gemak dient. Alsof JO7 de categorie is waar je je dag mee ‘opstart’. Maar het zijn kinderen. Jonge kinderen. Kinderen die volgens de KNVB-norm sporten voor plezier, niet voor schema’s. Kinderen die soms nog niet eens hun veters kunnen strikken, maar wel op het veld moeten staan voordat de zon opkomt. En daarom is deze column niet zomaar een boze bui(hoewel.. wel een beetje). Het is een rode kaart. Een dieprode kaart. Een kaart voor elk bestuur, elke planner, elke club die niet nadenkt over de impact van hun beslissingen op de jongste spelers. Voor iedereen die klakkeloos vroegtijdige wedstrijden accepteert alsof het natuurwetten zijn.
Dus aan alle betrokken clubs en planners. Ga met elkaar in gesprek. En plan die JO7-wedstrijden op een tijdstip dat past bij het doel van jeugdvoetbal: plezier, ontwikkeling en veiligheid. Laat de eerste wedstrijd van de dag niet de jongste zijn. En vooral: laat wanbeleid niet langer de standaard zijn. Want zesjarigen die om half negen in december moeten voetballen… daar verdient niemand een gele kaart voor. Dat is meteen rood. Dieprood.
