Elke voetbalvereniging kent ze. Die paar mensen die méér zijn dan speler, meer dan vrijwilliger, meer dan een passant in de clubgeschiedenis. Dat zijn de mannen en vrouwen die een onuitwisbare indruk achterlaten, omdat ze niet alleen het shirt dragen, maar ook de ziel van de club met zich meedragen. Mensen die worden geboren op gras, die denken in witte lijnen en die leven in het ritme van trainingsavonden, zaterdagen en nazit. Zij die onlosmakelijk verbonden raken met het clubleven. FC LEO kent ook zulke mensen. En één naam klinkt, twaalf jaar na zijn overlijden, nog altijd even helder in de kantine, op het veld en in de herinnering van iedereen die hem ooit heeft gekend: Mart Buikema.

                          

Elke voetbalvereniging kent ze. De mensen die méér zijn dan vrijwilliger, méér dan speler of bestuurslid. Het zijn mannen en vrouwen die met hun karakter, inzet en liefde voor de club een onuitwisbare indruk achterlaten. Niet alleen wanneer de zon schijnt en de successen gevierd worden, maar juist in de moeilijke momenten, wanneer het fundament van een vereniging zichtbaar wordt. Zulke mensen vormen het kloppend hart van een club. Ze zijn verweven met het gras, met de lijnen op het veld en met het leven binnen de vereniging. Ze horen bij een club zoals een club bij hen hoort en wat zeker geldt voor Remmelt Zuidersma, een van de clubiconen van Zeester.

Elke voetbalvereniging heeft ze. De mensen die méér zijn dan alleen vrijwilliger, speler of bestuurslid. Mannen en vrouwen die met hun inzet, karakter en liefde voor de club een onuitwisbare indruk achterlaten. Zij die niet alleen zichtbaar zijn in de mooie tijden, maar vooral ook wanneer het moeilijk gaat. Zulke mensen vormen het kloppende hart van een vereniging. Ze zijn de ziel van de club.
Bij De Heracliden uit Uithuizermeeden draagt één man die titel met recht: Evert Kamminga.

Elke voetbalvereniging heeft ze. De mensen die méér zijn dan alleen vrijwilliger, speler of bestuurslid. De mannen en vrouwen die met hun inzet, karakter en liefde voor de club een onuitwisbare indruk achterlaten. Mensen die er niet alleen zijn in tijden van bloei, maar juist ook wanneer het tegenzit. Zij vormen het kloppende hart van de vereniging , de ziel waar alles om draait.
Voor voetbalvereniging Zeester uit Zoutkamp was Albert Nauta zo’n man. Een steunpilaar. Een clubicoon in de zuiverste zin van het woord.

Elke voetbalvereniging heeft ze. De mensen die méér zijn dan alleen vrijwilliger, speler of bestuurslid. De mannen en vrouwen die met hun inzet, karakter en liefde voor de club een onuitwisbare indruk achterlaten. Mensen die niet alleen zichtbaar zijn in de bloeiperiodes, maar vooral ook in de tijden dat het minder gaat. Zij vormen het kloppende hart van de vereniging ,de ziel waar alles om draait. Bij vv Eenrum draagt die ziel al decennialang de naam Geert Schut. Een naam die klinkt als vertrouwd gejuich op een koude zaterdagmiddag, als de geur van vers gemaaid gras op Sportpark Eenrum. Geert ís Eenrum, en Eenrum is Geert.

 

Elke voetbalvereniging heeft ze.
De mannen en vrouwen die meer zijn dan alleen vrijwilligers, spelers of bestuursleden.
De mensen die met hun inzet, karakter en liefde voor de club een onuitwisbare indruk hebben achtergelaten. Zij die niet alleen zichtbaar waren in de bloeiperiodes, maar vooral ook toen het minder ging. Zij zijn het kloppende hart van de vereniging, de ziel waar alles om draait. Bij vv Marcia, de voorloper van Rood Zwart Baflo, draagt één naam dat predicaat met ere: clubicoon Hepke Buma.

Elke voetbalvereniging heeft ze.
De mannen en vrouwen die meer zijn dan alleen vrijwilligers, spelers of bestuursleden.
De mensen die met hun inzet, karakter en liefde voor de club een onuitwisbare indruk hebben achtergelaten. Zij die niet alleen zichtbaar waren in de bloeiperiodes, maar vooral ook toen het minder ging. Zij zijn het kloppende hart van de vereniging, de ziel waar alles om draait.

Elke voetbalvereniging heeft ze: de clubiconen. Mannen en vrouwen die met hun inzet, karakter en liefde voor de club een onuitwisbare indruk hebben achtergelaten. Mensen die niet alleen aanwezig waren in de bloeiperiodes, maar ook in de moeilijke jaren, toen het minder ging. Zij zijn het kloppende hart van een vereniging, de ziel waar alles om draait.

We kennen ze allemaal: de clubiconen. Mannen en vrouwen over wie, ook al zijn ze niet meer onder ons, binnen een voetbalvereniging nog altijd met warmte, respect en waardering wordt gesproken. Mensen die de ziel van de club belichamen, die er waren in goede én slechte tijden, die het belang van de vereniging altijd boven hun eigen belang stelden.
Bij de start van deze nieuwe rubriek “Het Clubicoon” is er één naam die simpelweg niet mag ontbreken: Bob Bolt.