De voetbalavonturen van Morris en Tim: Op weg naar betere tijden in fase 2
Vorig seizoen was het heerlijk om als opa even achterover te leunen, een glimlach niet te kunnen onderdrukken en te denken: wat is het toch mooi om dit allemaal van dichtbij mee te mogen maken. Dat gevoel had ik steeds vaker wanneer ik naar de voetbalverhalen van Morris en Tim keek of ze beluisterde. Twee voetballende kleinzoons die allebei hun eigen weg bewandelen. Ieder met hun eigen talent, karakter en manier van spelen. Wat ooit begon als een spontaan idee, het bewaren van hun voetbalmomenten ,is inmiddels uitgegroeid tot een digitaal plakboek vol herinneringen. Een plek waar doelpunten, overwinningen, teleurstellingen, mooie acties en bijzondere momenten een blijvende plaats krijgen. Niet alleen voor mij als trotse opa, maar ook voor Morris en Tim zelf. Misschien kijken ze over twintig of dertig jaar terug naar die eerste voetbaljaren en ontdekken ze dan hoeveel plezier, spanning, teleurstelling en trots er in die periode zat.
Afgelopen zaterdag was zo'n dag waarop het resultaat wat minder vrolijk stemde. Zowel Morris als Tim verloor zijn wedstrijd. Waar Morris en zijn teamgenootjes in Haarlem op bezoek gingen bij Onze Gezellen en daar met dubbele cijfers onderuitgingen, was het voor Tim een heel ander soort duel. In Roodeschool waren de leeftijdsgenootjes van Corenos met 6-5 te sterk voor de O8-1 van De Heracliden. Een verschil van slechts één doelpunt dus voor Tim, maar uiteindelijk telt in het voetbal natuurlijk ook dan het resultaat. Toch was er persoonlijk wel iets om met een glimlach op terug te kijken. Tim nam namelijk drie van de vijf doelpunten van zijn team voor zijn rekening. Drie goals in een wedstrijd waarin zijn ploeg uiteindelijk net tekortkwam. Het laat opnieuw zien dat hij graag betrokken is bij het spel en zijn bijdrage probeert te leveren wanneer zijn team dat nodig heeft.
Voor Morris was het zaterdag een wedstrijd waarin vooral de uitslag hard aankwam. Verliezen met dubbele cijfers is nooit leuk, ook niet wanneer je weet dat het bij jeugdvoetbal uiteindelijk vooral draait om plezier, ontwikkeling en ervaring opdoen. Iedere wedstrijd levert immers weer nieuwe lessen op. Soms leer je meer van een ruime nederlaag dan van een eenvoudige overwinning. In Velserbroek en Uithuizermeeden was de stand van zaken na zaterdag duidelijk: drie nederlagen en één overwinning. Dat betekent dat beide jongens met hun teams in de tweede fase minder sterke tegenstanders zullen treffen. Althans, dat is de opzet van het in fases verdelen van het jeugdvoetbal. Teams worden op basis van de resultaten opnieuw ingedeeld, zodat wedstrijden in de volgende fase hopelijk wat meer in balans zijn. En misschien is dat precies wat Morris en Tim nu nodig hebben. Niet alleen wedstrijden waarin het resultaat belangrijk is, maar vooral duels waarin ze lekker kunnen voetballen, plezier kunnen maken en zichzelf verder kunnen ontwikkelen. Want winnen is mooi, maar plezier in het spelletje blijft uiteindelijk het belangrijkste. Voorlopig zorgt dat alles voor weinig nieuws uit Velserbroek en Uithuizen. Al was er dus voor Tim persoonlijk wel degelijk iets te melden met zijn drie doelpunten in het verloren duel in Roodeschool. Het is een klein lichtpuntje op een zaterdag die voor beide jongens anders verliep dan gehoopt. Maar gelukkig is een voetbalweekend nooit het einde van een verhaal. Voor beide teams staat er nog één wedstrijd in fase 1 op het programma. Daarna kan de blik op fase 2 worden gericht. Nieuwe tegenstanders, nieuwe kansen en hopelijk opnieuw wedstrijden waarin Morris en Tim met plezier het veld opstappen. Als opa kijk ik in ieder geval alweer uit naar die volgende voetbalverhalen. Want of er nu gewonnen, verloren, gescoord of gemist wordt: ieder weekend wordt er weer een nieuwe bladzijde toegevoegd aan dat digitale plakboek.
Afgelopen zaterdag was zo'n dag waarop het resultaat wat minder vrolijk stemde. Zowel Morris als Tim verloor zijn wedstrijd. Waar Morris en zijn teamgenootjes in Haarlem op bezoek gingen bij Onze Gezellen en daar met dubbele cijfers onderuitgingen, was het voor Tim een heel ander soort duel. In Roodeschool waren de leeftijdsgenootjes van Corenos met 6-5 te sterk voor de O8-1 van De Heracliden. Een verschil van slechts één doelpunt dus voor Tim, maar uiteindelijk telt in het voetbal natuurlijk ook dan het resultaat. Toch was er persoonlijk wel iets om met een glimlach op terug te kijken. Tim nam namelijk drie van de vijf doelpunten van zijn team voor zijn rekening. Drie goals in een wedstrijd waarin zijn ploeg uiteindelijk net tekortkwam. Het laat opnieuw zien dat hij graag betrokken is bij het spel en zijn bijdrage probeert te leveren wanneer zijn team dat nodig heeft.
Voor Morris was het zaterdag een wedstrijd waarin vooral de uitslag hard aankwam. Verliezen met dubbele cijfers is nooit leuk, ook niet wanneer je weet dat het bij jeugdvoetbal uiteindelijk vooral draait om plezier, ontwikkeling en ervaring opdoen. Iedere wedstrijd levert immers weer nieuwe lessen op. Soms leer je meer van een ruime nederlaag dan van een eenvoudige overwinning. In Velserbroek en Uithuizermeeden was de stand van zaken na zaterdag duidelijk: drie nederlagen en één overwinning. Dat betekent dat beide jongens met hun teams in de tweede fase minder sterke tegenstanders zullen treffen. Althans, dat is de opzet van het in fases verdelen van het jeugdvoetbal. Teams worden op basis van de resultaten opnieuw ingedeeld, zodat wedstrijden in de volgende fase hopelijk wat meer in balans zijn. En misschien is dat precies wat Morris en Tim nu nodig hebben. Niet alleen wedstrijden waarin het resultaat belangrijk is, maar vooral duels waarin ze lekker kunnen voetballen, plezier kunnen maken en zichzelf verder kunnen ontwikkelen. Want winnen is mooi, maar plezier in het spelletje blijft uiteindelijk het belangrijkste. Voorlopig zorgt dat alles voor weinig nieuws uit Velserbroek en Uithuizen. Al was er dus voor Tim persoonlijk wel degelijk iets te melden met zijn drie doelpunten in het verloren duel in Roodeschool. Het is een klein lichtpuntje op een zaterdag die voor beide jongens anders verliep dan gehoopt. Maar gelukkig is een voetbalweekend nooit het einde van een verhaal. Voor beide teams staat er nog één wedstrijd in fase 1 op het programma. Daarna kan de blik op fase 2 worden gericht. Nieuwe tegenstanders, nieuwe kansen en hopelijk opnieuw wedstrijden waarin Morris en Tim met plezier het veld opstappen. Als opa kijk ik in ieder geval alweer uit naar die volgende voetbalverhalen. Want of er nu gewonnen, verloren, gescoord of gemist wordt: ieder weekend wordt er weer een nieuwe bladzijde toegevoegd aan dat digitale plakboek.
