De 20 vragen aan ..: Betaald of amateurvoetbal? Geef mij maar langs de lijn langs het veld
l eerder was daar de vraag, wat zijn jouw antwoorden op 20 vragen. Steeds kwam het er niet van. Maar op de dag dat Nederland ‘gegijzeld’ werd door veel sneeuw in combinatie met een harde wind was er tijd genoeg om even voor 20 vragen te gaan zitten. Twintig vragen die ik ik eerlijk heb beantwoord.
Als het over voetbal gaat, hoef je mij niet uit te leggen waar mijn hart ligt. Dat klopt niet voor de stadions met skyboxen en VAR-beslissingen waar niemand meer wijs uit wordt, maar langs de lijn van het amateurveld. Daar waar bekenden staan, waar het randgebeuren soms minstens zo belangrijk is als wat er binnen de lijnen gebeurt. Begrijp me goed: ik volg het betaald voetbal nog steeds. Alleen niet meer via de Telegraaf of de zaterdageditie van het AD, die hebben we de deur uitgegooid. Internet volstaat prima. Maar winnen? In alles wint het amateurvoetbal het van het betaalde voetbal. De kwaliteit mag dan minder zijn, de beleving minder worden, de reden dat het amateurvoetbal nog altijd mijn warme belangstelling heeft is het randgebeuren
Als het over bondscoaches gaat, ben ik niet zo uitgesproken. In principe maakt het me niet uit wie het is, al heb ik wel een lichte voorkeur voor Peter Bosz. Niet omdat hij alles wint, maar omdat hij staat voor aanvallend voetbal. En dat is uiteindelijk waar het spel om draait: durven, initiatief nemen, vooruit spelen.
Over aanvallend voetbal gesproken: Johan Cruijff. Voor mij bestaat daar geen discussie over. Favoriete speler aller tijden? Cruijff. Favoriete trainer aller tijden? Ook Cruijff. Hij heeft de voetbalwereld meer gegeven dan Pelé, Maradona, Messi, Ronaldo en alle zogenaamde sterren van tegenwoordig bij elkaar. Niet alleen door wat hij deed op het veld, maar vooral door hoe hij het spel begreep en uitlegde. Cruijff was een icoon. Punt.
Als ik één dag met iemand zou mogen meelopen, dan is dat in mijn beleving ook maar één iemand: Johan Derksen. Niet om het tv-gedoe, maar om zijn voetbalboekenverzameling. Als voetbalboekenfreak lijkt het me fantastisch om daar eens rustig doorheen te mogen neuzen.
Vakanties dan. Lastige vraag. Gambia blijft speciaal vanwege twee prachtige reizen in 2011 en 2012. Onvergetelijk. Maar ook Griekenland is een land waar het uitstekend toeven is. Zon, zee,strand en een boek, het hoeft allemaal niet zo ingewikkeld.
Mijn telefoon? WhatsApp, Facebook en X. Die laatste twee vooral om nieuwtjes te speuren. Al moet ik zeggen: sociale media zijn steeds meer gekaapt door nepnieuws. Dat is jammer, want het haalt veel plezier weg uit iets wat ooit bedoeld was om te verbinden.
Mijn hoogtepunten als voetballer liggen niet in volle stadions, maar gewoon dichtbij. Kampioenschappen in de jeugd van Eenrum, later als senior met Eenrum 2 en Kloosterburen 4.
En dan voetbaltenues. Sinds mijn periode bij Sjoerd van der Baan is dat voor mij een terugkerende ergernis. Drie verschillende soorten kousen in één elftal – ik kan er slecht tegen. Het is niet alleen slordig, het is ook een klap in het gezicht van een sponsor die ooit een compleet tenue heeft geschonken. En die dan moet aanzien dat kousen ‘gewoon’ worden aangevuld met exemplaren die nog ergens in een doos lagen. Zo ga je niet met elkaar om.
Waar mogen ze mij ’s nachts wakker voor maken? Dat is misschien een cliché, maar als er iets is met een van mijn dierbaren, dan móéten ze mij wakker maken. Zonder discussie.
Politiek laat me koud. We hebben net landelijke verkiezingen gehad en de gemeentelijke komen eraan, ik ben bij de eerste niet geweest en zal ook naar de tweede niet gaan. Ik heb totaal geen vertrouwen in de landelijke en gemeentelijke politiek. In Den Haag is het kontendraaierij en lokaal… ja, ik ken een wethouder, Bé Schollema, omdat hij ook voetballer is van Middelstum 4. Maar verder zijn het voor mij namen en niets meer.
Met wie ik de beste voetballer heb gehad waarmee ik ooit samen speelde? Dat is eigenlijk niet te doen. Ik heb met zóveel goede spelers mogen spelen. Daarom maar mijn eigen elftal: Han Bos(Kloosterburen) op doel, achterin Watze Zwaagman(Eenrum), Rieks Bootsman(Marcia), Jos Korhorn(Kloosterburen) en Jan Knol(Eenrum). Op het middenveld Hepke Buma(Marcia), Geert Timmer(Zeester) en Wim Nube(Eenrum). Voorin Ron Bolt(Kloosterburen), Anno Bloem(Eenrum) en Han Stiekema(Kloosterburen). .
FC Groningen dan. Play-offs? Gezien de huidige stand moet dat haalbaar zijn, zeker omdat Dick Lukkien zelf aangeeft dat er nog wel een tandje bij kan. En als er één club is die het publiek weer kan meenemen, is het Groningen.
Een bucketlist heb ik eigenlijk niet. Ik ben niet zo van het afvinken. Al zou de halve marathon van Lauwersoog naar Ulrum er misschien wel op kunnen staan .En misschien. Ooit…..
Het laatste boek dat ik las was Zakkenvullers, over de wereld van zaakwaarnemers. Veel wist ik al, na het lezen van meerdere boeken over dat wereldje, maar het blijft je verbazen. Iedere keer weer.
Sporten is voor mij en Martine steeds belangrijker geworden. Onze slogan is simpel: wel ouder, maar niet oud worden. En daar werken we samen aan.
Tot slot mijn grootste ergernis. Twee keer hebben we vanuit Ezinge met spoed een ambulance nodig gehad. Daarom is het voor mij onvoorstelbaar dat mensen hun auto dubbel parkeren in smalle straatjes of werkbusjes urenlang ‘gewoon’ in de Peperweg neerzetten, een doorgaande weg. En de gemeente? Die staat erbij, kijkt ernaar en doet niets.
Een vuurwerkverbod? Zou voor Bietsj mooi zijn. Maar laten we eerlijk zijn: dat gaat in Nederland niet gebeuren.
Als het over voetbal gaat, hoef je mij niet uit te leggen waar mijn hart ligt. Dat klopt niet voor de stadions met skyboxen en VAR-beslissingen waar niemand meer wijs uit wordt, maar langs de lijn van het amateurveld. Daar waar bekenden staan, waar het randgebeuren soms minstens zo belangrijk is als wat er binnen de lijnen gebeurt. Begrijp me goed: ik volg het betaald voetbal nog steeds. Alleen niet meer via de Telegraaf of de zaterdageditie van het AD, die hebben we de deur uitgegooid. Internet volstaat prima. Maar winnen? In alles wint het amateurvoetbal het van het betaalde voetbal. De kwaliteit mag dan minder zijn, de beleving minder worden, de reden dat het amateurvoetbal nog altijd mijn warme belangstelling heeft is het randgebeuren
Als het over bondscoaches gaat, ben ik niet zo uitgesproken. In principe maakt het me niet uit wie het is, al heb ik wel een lichte voorkeur voor Peter Bosz. Niet omdat hij alles wint, maar omdat hij staat voor aanvallend voetbal. En dat is uiteindelijk waar het spel om draait: durven, initiatief nemen, vooruit spelen.
Over aanvallend voetbal gesproken: Johan Cruijff. Voor mij bestaat daar geen discussie over. Favoriete speler aller tijden? Cruijff. Favoriete trainer aller tijden? Ook Cruijff. Hij heeft de voetbalwereld meer gegeven dan Pelé, Maradona, Messi, Ronaldo en alle zogenaamde sterren van tegenwoordig bij elkaar. Niet alleen door wat hij deed op het veld, maar vooral door hoe hij het spel begreep en uitlegde. Cruijff was een icoon. Punt.
Als ik één dag met iemand zou mogen meelopen, dan is dat in mijn beleving ook maar één iemand: Johan Derksen. Niet om het tv-gedoe, maar om zijn voetbalboekenverzameling. Als voetbalboekenfreak lijkt het me fantastisch om daar eens rustig doorheen te mogen neuzen.
Vakanties dan. Lastige vraag. Gambia blijft speciaal vanwege twee prachtige reizen in 2011 en 2012. Onvergetelijk. Maar ook Griekenland is een land waar het uitstekend toeven is. Zon, zee,strand en een boek, het hoeft allemaal niet zo ingewikkeld.
Mijn telefoon? WhatsApp, Facebook en X. Die laatste twee vooral om nieuwtjes te speuren. Al moet ik zeggen: sociale media zijn steeds meer gekaapt door nepnieuws. Dat is jammer, want het haalt veel plezier weg uit iets wat ooit bedoeld was om te verbinden.
Mijn hoogtepunten als voetballer liggen niet in volle stadions, maar gewoon dichtbij. Kampioenschappen in de jeugd van Eenrum, later als senior met Eenrum 2 en Kloosterburen 4.
En dan voetbaltenues. Sinds mijn periode bij Sjoerd van der Baan is dat voor mij een terugkerende ergernis. Drie verschillende soorten kousen in één elftal – ik kan er slecht tegen. Het is niet alleen slordig, het is ook een klap in het gezicht van een sponsor die ooit een compleet tenue heeft geschonken. En die dan moet aanzien dat kousen ‘gewoon’ worden aangevuld met exemplaren die nog ergens in een doos lagen. Zo ga je niet met elkaar om.
Waar mogen ze mij ’s nachts wakker voor maken? Dat is misschien een cliché, maar als er iets is met een van mijn dierbaren, dan móéten ze mij wakker maken. Zonder discussie.
Politiek laat me koud. We hebben net landelijke verkiezingen gehad en de gemeentelijke komen eraan, ik ben bij de eerste niet geweest en zal ook naar de tweede niet gaan. Ik heb totaal geen vertrouwen in de landelijke en gemeentelijke politiek. In Den Haag is het kontendraaierij en lokaal… ja, ik ken een wethouder, Bé Schollema, omdat hij ook voetballer is van Middelstum 4. Maar verder zijn het voor mij namen en niets meer.
Met wie ik de beste voetballer heb gehad waarmee ik ooit samen speelde? Dat is eigenlijk niet te doen. Ik heb met zóveel goede spelers mogen spelen. Daarom maar mijn eigen elftal: Han Bos(Kloosterburen) op doel, achterin Watze Zwaagman(Eenrum), Rieks Bootsman(Marcia), Jos Korhorn(Kloosterburen) en Jan Knol(Eenrum). Op het middenveld Hepke Buma(Marcia), Geert Timmer(Zeester) en Wim Nube(Eenrum). Voorin Ron Bolt(Kloosterburen), Anno Bloem(Eenrum) en Han Stiekema(Kloosterburen). .
FC Groningen dan. Play-offs? Gezien de huidige stand moet dat haalbaar zijn, zeker omdat Dick Lukkien zelf aangeeft dat er nog wel een tandje bij kan. En als er één club is die het publiek weer kan meenemen, is het Groningen.
Een bucketlist heb ik eigenlijk niet. Ik ben niet zo van het afvinken. Al zou de halve marathon van Lauwersoog naar Ulrum er misschien wel op kunnen staan .En misschien. Ooit…..
Het laatste boek dat ik las was Zakkenvullers, over de wereld van zaakwaarnemers. Veel wist ik al, na het lezen van meerdere boeken over dat wereldje, maar het blijft je verbazen. Iedere keer weer.
Sporten is voor mij en Martine steeds belangrijker geworden. Onze slogan is simpel: wel ouder, maar niet oud worden. En daar werken we samen aan.
Tot slot mijn grootste ergernis. Twee keer hebben we vanuit Ezinge met spoed een ambulance nodig gehad. Daarom is het voor mij onvoorstelbaar dat mensen hun auto dubbel parkeren in smalle straatjes of werkbusjes urenlang ‘gewoon’ in de Peperweg neerzetten, een doorgaande weg. En de gemeente? Die staat erbij, kijkt ernaar en doet niets.
Een vuurwerkverbod? Zou voor Bietsj mooi zijn. Maar laten we eerlijk zijn: dat gaat in Nederland niet gebeuren.
