Oud-trainer Wobbe de Vries over , betutteling, Zeeland en zijn afkeer betaald voetbal

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Rond de bal

Het was op zaterdag 26 april 2008 dat ik mijn debuut als verslaggever maakte. Voor de Ommelander Courant mocht ik verslag doen van het duel UVV’70-Boerakker. Bij Boerakker was Wobbe de Vries toen trainer. Wobbe kwam ik daarna geregeld tegen en daarom is het ook leuk om te lezen hoe hij nu tegen bepaalde zaken binnen en buiten het voetbal aankijkt.


wobbe




,,Het betaald voetbal volg ik al een tijdje niet meer. Het spel is, naar mijn gevoel, kapotgemaakt door het vele geld dat er tegenwoordig doorheen wordt gepompt. Het lijkt steeds minder om de sport te gaan en steeds meer om commerciële belangen. Nee, dan het amateurvoetbal. Dáár kun je nog zien waar het echt om draait: inzet, plezier en liefde voor het spel. Ik sta dan ook vrijwel elke week aan de lijn bij een amateurwedstrijd

Als het gaat om de opvolger van Ronald Koeman als bondscoach, dan hoeft het voor mij niet ingewikkeld te zijn: dat moet weer een Nederlander worden. Bovendien voorkom je zo dat het spelbeeld te veel wordt beïnvloed door buitenlandse ideeën. Mijn lichte voorkeur gaat dan ook uit naar Peter Bosz.

Zelf hoef ik niet meer terug te keren als hoofdtrainer in het amateurvoetbal. Ik heb 47 jaar gewerkt en daarnaast vele jaren met plezier langs de lijn gestaan als trainer. Nu ik met pensioen ben, wil ik de resterende jaren op een andere manier invullen en vooral samen met mijn vrouw genieten. Dat betekent niet dat ik het voetbal helemaal loslaat—integendeel. Ik zal zeker betrokken blijven en af en toe iets doen binnen de voetballerij.

Mijn eigen voetbalcarrière speelde zich af bij OKVC, waar ik jarenlang in het eerste elftal actief was. Ik heb daar mooie jaren meegemaakt en verschillende hoogtepunten beleefd, maar één moment blijft me altijd bij: het kampioenschap met de A-junioren. We hadden een leuk en kwalitatief sterk team.

Mocht ik eens een dag met iemand willen optrekken, dan zou dat Ron Jans zijn. Hij is een man die ik als mens én trainer enorm hoog heb zitten.

In het dagelijks leven gebruik ik twee apps eigenlijk het meest: NU.nl en Liveuitslagen.nl. NU.nl wint het op punten, maar Liveuitslagen blijft op enige afstand volgen,zeker op voetbaldagen.

Ezinge en Zeester zijn voor mij twee bijzondere clubs. Bij Zeester begon ik als broekie mijn trainerscarrière. Ik heb er vijf jaar lang met ontzettend veel plezier gewerkt en er vriendschappen opgedaan die ik nooit zal vergeten. Ezinge voelt eveneens als een warm nest. De mensen zijn er enthousiast en betrokken.

Een echte bucketlist heb ik eigenlijk nooit gehad. Ik heb wel altijd graag iets met schilderen willen doen, en nu ik met pensioen ben, heb ik die kans gegrepen. Ik ben begonnen met een schildercursus aan de Open Universiteit, iets waar ik veel voldoening uit haal. Het is mooi om op latere leeftijd nieuwe hobby’s te ontdekken.

Sommigen zeggen dat de KNVB het moeilijk maakt om als trainer in de vijfde klasse aan de slag te gaan, maar dat vind ik eerlijk gezegd wel meevallen. Als je je trainersdiploma hebt, de licentie behaalt en elke vijf jaar verlengt, voldoet de bond aan zijn plicht om kwaliteit te waarborgen. Ook in de vijfde klasse mag je best bepaalde eisen stellen aan een trainer.

Ik heb 47 jaar gewerkt bij KPN en Atos, tien jaar binnen de HRM-afdeling en daarna in de automatisering. Sinds mei 2025 mag ik mezelf pensionado noemen, en ik geniet ervan. Het geeft ruimte om te doen wat ik leuk vind.

Het WK met 48 deelnemers heeft voor mij voors én tegens. Het is duidelijk dat de FIFA vooral door geld wordt gedreven, maar voor kleinere voetballanden kan het een mooie kans zijn om zich eindelijk eens te plaatsen. Denk bijvoorbeeld aan landen als Curaçao. Het biedt hen meer perspectief, en dat vind ik op zichzelf een mooie ontwikkeling.

Waar ik me enorm aan erger, is de betutteling in ons land. Een goed voorbeeld is hoe verslaggevers tijdens wedstrijden tegenwoordig steeds meer op de stoel van de trainer gaan zitten. Geef gewoon weer wat je ziet, denk ik dan. En die zogenaamde experts in talkshows, die hebben overal een mening over en bepalen bijna wie er mag blijven zitten of moet vertrekken. Ik vind dat walgelijk.

De biografie van Foppe de Haan . Dat is toch wel iemand die er voor mij uitspringt. Een leven lang trainer, een man met visie, en bovenal een echt mensenmens. Zo’n figuur verdient niets dan respect.

Qua muziek kan ik moeilijk kiezen, want ik vind veel soorten mooi. Maar CCR, Joe Cocker, The Rolling Stones en ook iemand als Danny Vera hoor ik graag. En waar je me ’s nachts voor wakker mag maken? Mosselen. Zonder twijfel.

Of we voor de jaarwisseling een nieuw kabinet hebben? Daar heb ik mijn twijfels over. We missen in Nederland op dit moment echte politici, mensen die bereid zijn over hun eigen schaduw heen te stappen in het landsbelang. Ik denk dan weleens terug aan figuren als Joop den Uyl of Dries van Agt, politici met principes, die zich wél wisten weg te cijferen.

FC Groningen zie ik zeker kans maken op de play-offs voor Europees voetbal. Het is een stabiele club, met een nuchtere trainer die de spelers als mens behandelt en uitstekend kan begeleiden. Bovendien zie ik veel plezier binnen de selectie, en plezier is altijd de basis voor succes.

Over de mentaliteit van de jeugd ben ik wel bezorgd. Zonder te generaliseren, want er zijn gelukkig uitzonderingen, zie ik veel gemakzucht en weinig interesse. Het lijkt soms alsof de wil om beter te worden ontbreekt, terwijl inzet toch echt het fundament is van vooruitgang.

Vakanties brengen we tegenwoordig vooral in Nederland door, met een vaste trip naar Zeeland in het najaar. We hebben veel van de wereld gezien, maar de rust en de schoonheid van Zeeland blijven ons trekken.

En dan het vuurwerkverbod. Voor mij hoeft vuurwerk niet volledig verboden te worden. Alleen het zware vuurwerk mag wat mij betreft uit de handel.













,