Welkom in 'circus B-categorie'

Afgelopen weekend was er weer zo één. Zo’n weekend waarin de KNVB doodleuk op de kalender kijkt, een paar kruisjes zet en vervolgens verwacht dat alles vanzelf wel goedkomt. Een inhaalweekend welteverstaan ,althans, zo noemt men dat bij de bond. En dan mag je als club, speler of trainer hopen dat er ook daadwerkelijk iets wordt ingehaald. Maar nee hoor. Vier duels in vier competities stonden er op papier. Vier. In een seizoen waarin inmiddels minimaal twintig wedstrijden wachten op een nieuwe datum. Maar wat doet de KNVB? Die plant er vier!




De B-categorie is al jaren het zorgenkindje van de amateurcompetities, maar dit seizoen spant de kroon. Ik had er eerlijk gezegd een tijdje geen oog meer voor. Andere prioriteiten, je kent het wel. Maar nu ik iets meer tijd heb om te kijken wat er allemaal gebeurt in de kelder van het amateurvoetbal, moet ik zeggen: het is nog erger dan ik dacht . Een organisatorisch modderbad waarin niemand meer precies weet wat de bedoeling is. Het blijft bij aanknoeien, pappen en nathouden, en hopen dat niemand te hard vraagt waarom het allemaal zo’n chaos is.

20 duels wachten, maar de KNVB plant er vier

Het seizoen is pas net begonnen en toch stapelen de afgelastingen zich al op alsof het januari is en de vorst al drie weken in de grond zit. Maar nee, het is regen. Regen die in Nederland al sinds 1580 met enige regelmaat uit de lucht komt vallen. Je zou denken dat men bij de bond ooit een systeem heeft bedacht om daar mee om te gaan. Maar dat is duidelijk te optimistisch gedacht.

In plaats van de enorme lijst met afgelaste wedstrijden aan te pakken, plant men doodleuk slechts vier duels in een inhaalweekend. Alsof we met z'n allen op zaterdagmiddag maar wat aanmodderen en we blij mogen zijn met wat er komt. Alsof er geen honderden spelers, vrijwilligers en clubs afhankelijk zijn van structuur, duidelijkheid en… ja, daar komt-ie… werk. Maar dat woord — werken, lijkt bij de KNVB ongeveer dezelfde status te hebben als vloeken in de kerk. Dat doet men liever niet. En dus gebeurt er niets. Niets dat lijkt op een georganiseerde poging om de boel recht te trekken, althans niet in de B-categorie.

Vier duels, drie afgelastingen: de oogst van het weekend

En dan krijg je dus een wedstrijdprogramma in de stijl van slapstick. Vier duels gepland, en door de regen worden er drie afgelast. Drie! Alleen in de competitie van de dames van Zeester werd er daadwerkelijk gevoetbald. De rest van de velden bleef leeg, nat en modderig achter. In de drie mannenklassen die wij volgen werd geen bal beroerd. Misschien werd er ergens nog een training gedaan, maar dat zal, denk ik, in de kantine zijn geweest. En dan kun je zeggen: “Tja, regen, daar kun je niks aan doen.” Klopt. Aan regen niet. Maar aan planning wel. Als je wedstrijden verplaatst naar data waarop het risico op afgelasting groter is dan vraag je erom.

Ezinge 2 – OKVC 2: de mysterieuze verschuiving

Een perfect voorbeeld: Ezinge 2 tegen OKVC 2. Oorspronkelijk gepland eind september. Prima datum, meestal nog goed weer, velden vaak nog in redelijke staat. Maar wat gebeurt er? Het duel wordt verplaatst naar 15 november. Een datum waarop zelfs kunstgrasvelden beginnen te rillen van angst. Waarom? Wie het weet mag het zeggen. Maar ieder weldenkend mens kan voorspellen: dit gaat niet door. En inderdaad, afgelast. Dank u wel. Het is bijna alsof je een barbecue plant in februari en dan verbaasd kijkt als het sneeuwt.

Het grote verschil: willen organiseren vs. erbij blijven

De realiteit is simpel: de B-categorie bungelt er al jaren bij. De A-categorie, prestatievoetbal, hoofdklasse en hoger, daar staat de organisatie nog enigszins overeind howel daar de eerste scheurtjes, een vroege ‘afgelasting’ ook al ontstaan. Maar de rest? Het is alsof men zegt: “Ach joh, die amateurs redden zich wel.”

Maar dat redden ze dus niet. Want afhankelijk zijn van vrijwilligers betekent dat je duidelijkheid moet bieden. Planning. Structuur. Iets wat lijkt op een routekaart. Geen gatenkaas waarin wedstrijd na wedstrijd door regen, modder of onhandige KNVB-keuzes opnieuw in de koelkast belandt.

De conclusie

Als je vier wedstrijden plant waar er twintig nodig zijn,
als je verplaatst naar data die vragen om ellende,
als je een inhaalweekend organiseert waarin bijna niets wordt ingehaald…

…dan ben je geen bond die de boel onder controle heeft.
Dan ben je de directeur van het Circus B-categorie.

En de rest ? Die mogen blijven kijken.
Met open mond. Met verbazing. En soms zelfs met een glimlach ,want het amateurvoetbal blijft mooi, zelfs als het een bende is.