Christina Prins voelt zich in alles thuis bij de vv Eenrum."
Wanneer je Christina Prins spreekt, straalt ze direct iets positiefs uit. Ze is iemand die geniet van het leven, haar gezin, en natuurlijk van het voetbal. Niet per se het betaald voetbal, maar vooral het amateurvoetbal, en dan met name de jeugd. “Ik kan ontzettend genieten van jeugd die groeit en zich ontwikkelt,” vertelt ze met een glimlach. “De beleving, het plezier, de vooruitgang, dat vind ik prachtig om te zien.”
Een liefde voor het amateurvoetbal
Christina is een bekend gezicht bij vv Eenrum, waar ze niet alleen zelf speelt bij de 30+ dames, maar ook actief is binnen de jeugdcommissie en vaak langs de lijn staat om haar kinderen aan te moedigen. “Ik voetbal zelf iets minder nu ik kinderen heb, maar ben nog steeds heel betrokken bij de vereniging. Meestal sta ik langs de lijn bij één van de kinderen.Voordat ze bij Eenrum terechtkwam, voetbalde Christina jarenlang bij vv Farmsum. “Tot mijn negentiende heb ik daar gespeeld. Ik heb daar een geweldige tijd gehad. We waren een hechte groep, ook buiten het voetbal om. Hoogtepunten waren toch wel de jaren dat we twee keer achter elkaar kampioen werden en van de vijfde naar de derde klasse promoveerden. Dat vergeet je nooit meer.” Toen ze voor de liefde naar Eenrum verhuisde, keek ze eerst bij verschillende verenigingen. “Ik heb her en der wat meegedaan, maar nog niet bij Eenrum. Totdat via via de vraag kwam of ik bij EKC 2 wilde keepen. Ik kwam direct in een warm bad terecht, het voelde meteen goed. Datzelfde thuisgevoel dat ik bij Farmsum had, vond ik hier weer terug.”
Een club als familie
Dat gevoel van thuiskomen is wat Christina zo waardeert aan vv Eenrum. “Het is echt een vereniging waar ik me thuis voel. Iedereen kent elkaar, helpt elkaar. En dat maakt het mooi. Voor mij is een vereniging niet alleen een plek waar je sport, maar ook waar je samen dingen beleeft. Dat probeer ik mijn kinderen ook mee te geven.”Dat ze graag iets voor de club doet, is vanzelfsprekend voor haar. “Ik snap wel dat het tegenwoordig lastig is om vrijwilligers te vinden. Iedereen heeft het druk. Maar het is jammer, want vrijwilligerswerk geeft juist zoveel energie. Zeker als je ziet hoeveel plezier de jeugd heeft. Ik probeer mijn kinderen ook al vroeg kennis te laten maken met vrijwilligerswerk. Niet omdat het moet, maar omdat het leuk is om iets bij te dragen. Een vereniging kan gewoon niet zonder vrijwilligers.”
De beleving bij de jeugd
Over de jeugd is Christina uitgesproken. “Ik ben nog een beetje van de oude stempel,” lacht ze. “Bij ons thuis proberen we bijna alles om het voetbal heen te plannen. Want als je in een team zit, dan hoor je er gewoon te zijn. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, maar we vinden het belangrijk om die verantwoordelijkheid mee te geven.” Ze ziet hoe belangrijk ouderbetrokkenheid is. “Wij staan als ouders vaak verdeeld langs de lijn, want we hebben vier kinderen die allemaal voetballen. Gelukkig zitten er drie in hetzelfde team,” zegt ze met een glimlach. “Ik geloof dat de beleving bij kinderen groter wordt als ouders positief betrokken zijn. Als je laat zien dat je achter ze staat, groeien ze daar enorm van.”Zwijgende ouders en stille genieters
Christina vindt dat ouders een positieve rol moeten spelen, maar ook hun grenzen moeten kennen. “Zwijgende ouders zijn vaak stille genieters. Ouders mogen best aanmoedigen, maar niet bemoeien met het spelletje. Wil je je ermee bemoeien, word dan coach, trainer of scheidsrechter. Dat is veel constructiever.”Van Lion King tot Ron Jans
Als het gesprek richting haar persoonlijke voorkeuren gaat, wordt het duidelijk dat Christina een nuchter mens is. Op televisie kijkt ze graag naar Oogappels en actiedrama’s, en een kennisquiz op zijn tijd kan ze ook waarderen. Haar favoriete films? “Van kinds af aan al The Lion King, en ook Dirty Dancing. Al moet ik zeggen dat ik de laatste jaren weinig films meer kijk. Geen geduld voor,” lacht ze. “Misschien één of twee keer per jaar naar de bios, dat is het wel.”Ook over voetbal op hoger niveau heeft ze een mening. “Veel mensen vinden dat Ron Jans na Ronald Koeman bondscoach moet worden, en eerlijk gezegd deel ik die mening wel. Hij is een verbinder, iemand die van individuen een team maakt. En hij blijft nuchter, met beide voeten op de grond. Dat spreekt me aan.”
Een sportieve levensstijl
Sport speelt sowieso een grote rol in Christina’s leven. “Ik voetbal nog bij de 30+ dames van Eenrum, wandel regelmatig, en in de zomer zwem ik van mei tot september baantjes. Bewegen hoort gewoon bij mij. En het is ook een manier om even mijn hoofd leeg te maken.”Oostenrijk en luie zondagen
Over vakantie hoeft ze niet lang na te denken. “Oostenrijk vind ik één van de mooiste plekken waar ik ben geweest. De natuur, de rust, ik geniet daar echt van. Maar eerlijk gezegd heb ik niet één favoriet vakantieland. Zolang ik maar met mijn gezin ben, de omgeving mooi is en het is niet te warm, dan ben ik gelukkig. Ik geniet van kleine dingen.” En een luie zondag? “Heerlijk,” zegt ze lachend. “Gewoon even helemaal niks moeten, wat aanrommelen in huis, een beetje ontspannen. Dat is voor mij ultiem genieten.”Muziek, politiek en een goed stuk vlees
Christina heeft een brede muzieksmaak. “Ik heb niet echt een favoriete artiest. Op een feestje hou ik van Hollandse meezingers of muziek uit de jaren 80 en 90, maar ik kan ook genieten van rock, ballads of zelfs een hardstyle-nummer.” Politiek volgt ze met nuchtere blik. “Ik zou willen dat politici wat meer keken naar oplossingen en naar wat we met elkaar gemeen hebben, in plaats van elkaar alleen maar te vertellen wat er niet goed is.”En op de vraag ‘vlees of vegan’ hoeft ze niet lang na te denken: “Een goed stukje vlees, absoluut.” Ook over het vuurwerkverbod heeft ze een duidelijke mening: “Nee, geen totaalverbod. Maar wel strengere handhaving, zodat er alleen op oudjaarsdag en -nacht wordt afgestoken.”
