Seizoen duurt tekort voor Eext!
Voor Eext duurt het seizoen duidelijk tekort. De ploeg uit Drenthe verkeert namelijk in uitstekende vorm en bewees dat nog maar eens in de slotfase van de competitie. Vanaf 4 april bleef de equipe van trainer Herman Bats liefst zes wedstrijden op rij ongeslagen. Vooral de laatste overwinning, uit bij kampioen DVC’59, zal nog lang onderwerp van gesprek blijven binnen de club. Niet alleen vanwege de verrassende uitslag, maar vooral door de manier waarop de Eextenaren zich presenteerden: strijdlustig, verzorgd voetballend en als een hecht collectief.
Na de knappe 3-1 overwinning op streekgenoot GKC op zondag 3 mei restte nog slechts één wedstrijd. Dat duel tegen kampioen DVC’59 vormde bovendien het afscheid van trainer Herman Bats, die na een periode vol inzet en betrokkenheid zijn laatste wedstrijd langs de lijn beleefde bij Eext. De oefenmeester wilde nog één keer alles uit de kast halen en kon daarbij beschikken over vrijwel een complete selectie. Opvallend was de terugkeer van routiniers Jack Lammerts en Arne Hofsteenge, twee spelers die met hun ervaring nog altijd van grote waarde zijn voor de ploeg. Daarnaast was ook het sinds het duel tegen GKC bekende “Enting-collectief” beschikbaar en stond ook Noord-Hollander Berni Nijhof gewoon weer aan de aftrap.
Vanaf het eerste fluitsignaal was zichtbaar dat Eext niet naar Nieuw-Dordrecht was gekomen om alleen maar afscheid te nemen van het seizoen. De gasten schoten namelijk furieus uit de startblokken en zetten de kampioen direct onder druk. DVC’59 leek zichtbaar verrast door de energie en aanvallende intenties van de bezoekers. Waar de thuisploeg wellicht rekende op een gezapige slotwedstrijd, kreeg het een gretig en fel Eext tegenover zich.
Die sterke openingsfase werd al snel beloond. In de zesde minuut was het Berni Nijhof die toesloeg. Na goed voorbereidend werk aan de rechterkant kreeg hij de bal in de zestien meter voor zijn voeten. Zonder twijfel haalde hij verwoestend uit en joeg hij de bal achter de kansloze doelman van DVC’59: 0-1. Het zorgde voor groot enthousiasme bij de meegereisde supporters, die hun ploeg zagen spelen met lef, passie en overtuiging.
Ook na die vroege voorsprong bleef Eext de bovenliggende partij. De ploeg combineerde verzorgd en speelde met veel discipline. Op het middenveld werden duels gewonnen en achterin gaf men nauwelijks iets weg. DVC’59 had zichtbaar moeite met het tempo en de agressiviteit van de gasten. De kampioen kwam amper tot uitgespeelde kansen en moest toezien hoe Eext het initiatief bleef houden. Dat de rust werd bereikt met een 0-1 voorsprong was dan ook meer dan verdiend.
Na rust veranderde het duel echter van karakter. Scheidsrechter Van Uijen begon nadrukkelijker zijn stempel op de wedstrijd te drukken en dat zorgde voor de nodige irritatie aan Eext-zijde. Kaarten vlogen in hoog tempo uit de borstzak van de arbiter en meerdere beslissingen werden door spelers en staf als discutabel ervaren. Zelfs de doorgaans rustige teamleider Jan Tjassens kon zijn verbazing soms nauwelijks verbergen en moest uiteindelijk ook delen in de opvallende grappen en grollen van de leidsman. Toch werkte die situatie vooral als extra brandstof voor de ploeg van Herman Bats. Waar andere teams misschien uit balans zouden raken, groeide bij Eext juist de onverzettelijkheid. Iedere speler leek een stap extra te zetten voor zijn ploeggenoot. Het was precies die mentaliteit die de ploeg de afgelopen weken zo succesvol had gemaakt.
Doelman Erwin “Poelie” keepte alsof hij in de voetsporen van de legendarische Piet Schrijvers trad. Met katachtige reflexen hield hij meerdere keren zijn doel schoon en straalde hij rust uit naar zijn verdediging. Aanvoerder Wilco Stolwijk nam zijn ploeg op sleeptouw en gaf het goede voorbeeld in de duels en coaching. Routiniers Jack Lammerts en Arne Hofsteenge bikkelden alsof ze weer in hun jonge jaren verkeerden en bewezen opnieuw hun waarde voor het elftal.
Ook op het middenveld stond Eext als een huis. Niels Buiter was overal waar het gevaar dreigde en groeide uit tot een belangrijke schakel in zowel de omschakeling als de verdedigende organisatie. Voorin vormden Yoran Cloo en Berni Nijhof een voortdurende plaag voor de defensie van DVC’59. Met snelheid, diepgang en werklust hielden zij de thuisploeg constant onder druk. Daarnaast speelde Max Martens een ijzersterke wedstrijd in de persoonlijke duels, waarin hij keer op keer zijn directe tegenstander aftroefde.
Bijzonder was ook de bijdrage van het “Enting-collectief”. Emiel en Milan begonnen in de basis en speelden met enorme inzet, terwijl later ook broertje Tygo binnen de lijnen kwam. Het symboliseerde misschien wel perfect waar dit Eext onder leiding van Herman Bats voor staat: een hechte vereniging waarin spelers voor elkaar werken en waarin teamgeest belangrijker is dan individuele prestaties.
Uiteindelijk trok Eext de verdiende overwinning over de streep. De ontlading na het laatste fluitsignaal was groot, want winnen bij de kampioen doe je niet zomaar. Zeker niet op de manier waarop Eext dat deed: voetballend sterk, strijdvaardig en als collectief. Voor trainer Herman Bats vormde het een prachtig afscheid. De oefenmeester genoot zichtbaar langs de lijn en sprak na afloop vol trots over zijn ploeg. “Ik heb echt genoten van mijn team,” vertelde hij na afloop. “We hebben deze overwinning niet gestolen. We hebben gewonnen op basis van inzet, teamgeest en kwaliteit. Iedereen heeft voor elkaar gewerkt en dat maakt mij enorm trots.” Met de uitstekende serie van zes ongeslagen wedstrijden lijkt het seizoen voor Eext dan ook eigenlijk te vroeg ten einde te komen. De ploeg heeft laten zien over kwaliteit, karakter en saamhorigheid te beschikken. Juist daarom overheerst na afloop misschien wel het gevoel dat er nog veel meer in had gezeten.
Na de knappe 3-1 overwinning op streekgenoot GKC op zondag 3 mei restte nog slechts één wedstrijd. Dat duel tegen kampioen DVC’59 vormde bovendien het afscheid van trainer Herman Bats, die na een periode vol inzet en betrokkenheid zijn laatste wedstrijd langs de lijn beleefde bij Eext. De oefenmeester wilde nog één keer alles uit de kast halen en kon daarbij beschikken over vrijwel een complete selectie. Opvallend was de terugkeer van routiniers Jack Lammerts en Arne Hofsteenge, twee spelers die met hun ervaring nog altijd van grote waarde zijn voor de ploeg. Daarnaast was ook het sinds het duel tegen GKC bekende “Enting-collectief” beschikbaar en stond ook Noord-Hollander Berni Nijhof gewoon weer aan de aftrap.
Vanaf het eerste fluitsignaal was zichtbaar dat Eext niet naar Nieuw-Dordrecht was gekomen om alleen maar afscheid te nemen van het seizoen. De gasten schoten namelijk furieus uit de startblokken en zetten de kampioen direct onder druk. DVC’59 leek zichtbaar verrast door de energie en aanvallende intenties van de bezoekers. Waar de thuisploeg wellicht rekende op een gezapige slotwedstrijd, kreeg het een gretig en fel Eext tegenover zich.
Die sterke openingsfase werd al snel beloond. In de zesde minuut was het Berni Nijhof die toesloeg. Na goed voorbereidend werk aan de rechterkant kreeg hij de bal in de zestien meter voor zijn voeten. Zonder twijfel haalde hij verwoestend uit en joeg hij de bal achter de kansloze doelman van DVC’59: 0-1. Het zorgde voor groot enthousiasme bij de meegereisde supporters, die hun ploeg zagen spelen met lef, passie en overtuiging.
Ook na die vroege voorsprong bleef Eext de bovenliggende partij. De ploeg combineerde verzorgd en speelde met veel discipline. Op het middenveld werden duels gewonnen en achterin gaf men nauwelijks iets weg. DVC’59 had zichtbaar moeite met het tempo en de agressiviteit van de gasten. De kampioen kwam amper tot uitgespeelde kansen en moest toezien hoe Eext het initiatief bleef houden. Dat de rust werd bereikt met een 0-1 voorsprong was dan ook meer dan verdiend.
Na rust veranderde het duel echter van karakter. Scheidsrechter Van Uijen begon nadrukkelijker zijn stempel op de wedstrijd te drukken en dat zorgde voor de nodige irritatie aan Eext-zijde. Kaarten vlogen in hoog tempo uit de borstzak van de arbiter en meerdere beslissingen werden door spelers en staf als discutabel ervaren. Zelfs de doorgaans rustige teamleider Jan Tjassens kon zijn verbazing soms nauwelijks verbergen en moest uiteindelijk ook delen in de opvallende grappen en grollen van de leidsman. Toch werkte die situatie vooral als extra brandstof voor de ploeg van Herman Bats. Waar andere teams misschien uit balans zouden raken, groeide bij Eext juist de onverzettelijkheid. Iedere speler leek een stap extra te zetten voor zijn ploeggenoot. Het was precies die mentaliteit die de ploeg de afgelopen weken zo succesvol had gemaakt.
Doelman Erwin “Poelie” keepte alsof hij in de voetsporen van de legendarische Piet Schrijvers trad. Met katachtige reflexen hield hij meerdere keren zijn doel schoon en straalde hij rust uit naar zijn verdediging. Aanvoerder Wilco Stolwijk nam zijn ploeg op sleeptouw en gaf het goede voorbeeld in de duels en coaching. Routiniers Jack Lammerts en Arne Hofsteenge bikkelden alsof ze weer in hun jonge jaren verkeerden en bewezen opnieuw hun waarde voor het elftal.
Ook op het middenveld stond Eext als een huis. Niels Buiter was overal waar het gevaar dreigde en groeide uit tot een belangrijke schakel in zowel de omschakeling als de verdedigende organisatie. Voorin vormden Yoran Cloo en Berni Nijhof een voortdurende plaag voor de defensie van DVC’59. Met snelheid, diepgang en werklust hielden zij de thuisploeg constant onder druk. Daarnaast speelde Max Martens een ijzersterke wedstrijd in de persoonlijke duels, waarin hij keer op keer zijn directe tegenstander aftroefde.
Bijzonder was ook de bijdrage van het “Enting-collectief”. Emiel en Milan begonnen in de basis en speelden met enorme inzet, terwijl later ook broertje Tygo binnen de lijnen kwam. Het symboliseerde misschien wel perfect waar dit Eext onder leiding van Herman Bats voor staat: een hechte vereniging waarin spelers voor elkaar werken en waarin teamgeest belangrijker is dan individuele prestaties.
Uiteindelijk trok Eext de verdiende overwinning over de streep. De ontlading na het laatste fluitsignaal was groot, want winnen bij de kampioen doe je niet zomaar. Zeker niet op de manier waarop Eext dat deed: voetballend sterk, strijdvaardig en als collectief. Voor trainer Herman Bats vormde het een prachtig afscheid. De oefenmeester genoot zichtbaar langs de lijn en sprak na afloop vol trots over zijn ploeg. “Ik heb echt genoten van mijn team,” vertelde hij na afloop. “We hebben deze overwinning niet gestolen. We hebben gewonnen op basis van inzet, teamgeest en kwaliteit. Iedereen heeft voor elkaar gewerkt en dat maakt mij enorm trots.” Met de uitstekende serie van zes ongeslagen wedstrijden lijkt het seizoen voor Eext dan ook eigenlijk te vroeg ten einde te komen. De ploeg heeft laten zien over kwaliteit, karakter en saamhorigheid te beschikken. Juist daarom overheerst na afloop misschien wel het gevoel dat er nog veel meer in had gezeten.
