SV Bedum Oldstars: Een offday, principes en een wandeling met Bietsj
Een traktatie van een afwezige, een doelsaldo van 0 voor en 17 tegen, principes over de speelwijze, de invulling van de woensdagmiddag en de prijzen van de kapper. Het waren slechts enkele van de gespreksonderwerpen die tijdens en na de training van de SV Bedum Oldstars over tafel gingen. Want bij Walking Football gaat het natuurlijk niet alleen om het voetballen. De onderlinge gesprekken en de nodige humor zijn minstens zo belangrijk.
De omstandigheden waren prima en dus werd er op de ochtend van 30 september koers gezet richting Bedum voor de wekelijkse training van de SV Bedum Oldstars. Het weer werkte mee, de stemming was goed en zoals gebruikelijk waren de eerste gesprekken al begonnen voordat de voetbalschoenen waren aangetrokken.
Deze ochtend ontbrak Jakob Venema omdat hij, samen met Lammie, door niemand minder dan George Clooney was uitgenodigd voor een midweek aan het Comomeer. Althans, zo werd het gebracht. Of George zelf ook daadwerkelijk aanwezig was, bleef een beetje in het midden. Maar omdat Jakob en Lammie ontbrak, vonden de achterblijvers het wel passend om toch iets van hen te ontvangen. Er stond namelijk een traktatie klaar.
Een afwezige die trakteert, dat is natuurlijk een prima regeling. Daar kunnen we bij de Oldstars wel mee leven. De koffie smaakte velen misschien nog net iets beter maar het gesprek kwam al snel op het volgende onderwerp: een naderend toernooi in Oldehove. Daarover bleek echter nogal wat te vertellen.
De SV Bedum Oldstars had zich voorgenomen om op vrijdag 9 oktober richting Oldehove te gaan om daar een paar potjes Walking Football te spelen. Er waren afspraken gemaakt met de coördinator van de Walking Football-tak van OKVC. Vanuit Bedum was daarbij duidelijk aangegeven dat er volgens de eigen Bedumse manier gespeeld zou worden. Daar zat blijkbaar een gedachte achter en daar hield men in Bedum graag aan vast. Maar toen kwam er vanuit de organisatie een andere mededeling. Er zou volgens de officiële KNVB-regels gespeeld worden. Vreemd maar waar. En dat zorgde natuurlijk voor de nodige gespreksstof. Want als je iets afspreekt, ga je er als Oldstar toch vanuit dat die afspraak ook geldt. De Bedumse delegatie had daarom weinig behoefte om op het laatste moment de spelregels aan te passen. Principes zijn principes en daar moet je je ook op oudere leeftijd nog aan kunnen vasthouden. Het gevolg was dan ook duidelijk: voor de SV Bedum Oldstars werd duidelijk dat er op vrijdag 9 oktober niet in Oldehove gevoetbald zou worden. Geen toernooi dus. Jammer, maar ook geen man overboord. Er komen ongetwijfeld weer andere gelegenheden om de voetbalschoenen aan te trekken en ergens anders te laten zien dat Bedum nog altijd aardig uit de voeten kan met de bal. Na dit intermezzo was het tijd om de gesprekken even te parkeren en de voetbalkleding aan te trekken. In de kleedkamer werd omgekleed en even later stond iedereen op het veld voor een korte warming-up. De spieren moesten tenslotte eerst wakker worden gemaakt voordat er aan het echte werk kon worden begonnen. Na de warming-up volgden drie keer een partijspel. En daar ging het, om het maar voorzichtig uit te drukken, niet helemaal zoals gehoopt. Drie keer een partij spelen, zeventien doelpunten tegen krijgen en zelf geen enkele keer de bal in het netje weten te krijgen. Een doelsaldo van 0 voor en 17 tegen. Daar hoef je geen rekenwonder voor te zijn om te begrijpen dat het geen ochtend was waarop de champagne rijkelijk zou vloeien. Het was gewoon een offday voor oranje. Zo'n dag waarop het niet loopt. De passes komen niet aan, de aannames zijn minder zorgvuldig, de tegenstander lijkt overal een stap eerder te zijn en wanneer je dan eindelijk eens richting doel gaat, lijkt ook dat doel opeens een stuk kleiner geworden te zijn. Maar ach, een offday kan altijd een keer gebeuren. Daar moet je ook niet moeilijk over doen. Walking Football is tenslotte vooral bedoeld om met elkaar sportief bezig te zijn, plezier te maken en daarna onder het genot van een kop koffie, voor sommigen dan, de prestaties nog eens uitgebreid te analyseren. En die analyse was deze ochtend snel gemaakt: de vorm van de dag was er gewoon niet. De overige drie teams hadden daardoor een mooie morgen. Zij konden naar hartenlust scoren en zullen ongetwijfeld met een goed gevoel huiswaarts zijn gegaan. Voor de spelers van team oranje was het vooral zaak om de uitslagen snel te vergeten. Volgende week nieuwe ronde, nieuwe kansen. Na afloop van de training werd er in de kleedkamer nog uitgebreid nagepraat. Daar bleek al snel dat het niet alleen over voetbal ging. De vraag kwam namelijk op tafel wat iedereen die woensdagmiddag zou gaan doen. De antwoorden waren verschillend. Waar de een na het eten eerst een middagdutje zou gaan doen en daarna de kaarten op tafel zou leggen om een potje te gaan klaverjassen, had een ander heel andere plannen. Daar stond namelijk een patatje-oorlog op het menu. Ook dat is een serieuze invulling van de vrije middag. Weer een ander had een afspraak bij de kapper. En daar bleek de discussie al snel over te gaan: wat kost tegenwoordig eigenlijk een bezoekje aan de kapper? Het antwoord kwam al snel. 31 euro en vijftig cent. Dat bedrag zorgde toch even voor enige verbazing. Voor een bedrag van 31,50 euro mag je tegenwoordig blijkbaar verwachten dat niet alleen je haar wordt geknipt, maar dat er misschien ook een kop koffie, een stoelmassage en een uitgebreid advies over je volgende kapsel bij inbegrepen zijn. Ik hoorde het allemaal in stilte aan en moest stiekem glimlachen. Want mijn eigen invulling van de woensdagmiddag was toch een stuk goedkoper. Na het eten hoefde ik geen middagdutje te doen, hoefde ik geen kaarten op tafel te leggen en hoefde ik ook niet naar de kapper om 31 euro en vijftig cent af te tikken. Mijn programma was een stuk eenvoudiger. Ik ging een wandeling maken van bijna vijf kilometer met mijn grote vriend Bietsj. En dat kostte mij helemaal niets. Geen entree, geen inschrijfgeld, geen kapperstarief en zelfs geen patatje-oorlog. Alleen een paar goede schoenen, een beetje tijd en het gezelschap van onze Mechelaar Bietsj en wat voor mij een mooie manier is om de woensdagmiddag door te brengen. Zo zie je maar weer: bij de SV Bedum Oldstars gaat het niet alleen over winnen of verliezen. Het gaat over samen sporten, elkaar een beetje plagen, afspraken maken, principes hebben, sterke verhalen vertellen, elkaar trakteren en vooral veel plezier maken. En als het dan een keer 0-17 wordt? Dan is dat maar zo. Volgende keer gewoon weer proberen. Want ook na een slechte voetbalmorgen blijft er genoeg over om over te praten.
De omstandigheden waren prima en dus werd er op de ochtend van 30 september koers gezet richting Bedum voor de wekelijkse training van de SV Bedum Oldstars. Het weer werkte mee, de stemming was goed en zoals gebruikelijk waren de eerste gesprekken al begonnen voordat de voetbalschoenen waren aangetrokken.
Deze ochtend ontbrak Jakob Venema omdat hij, samen met Lammie, door niemand minder dan George Clooney was uitgenodigd voor een midweek aan het Comomeer. Althans, zo werd het gebracht. Of George zelf ook daadwerkelijk aanwezig was, bleef een beetje in het midden. Maar omdat Jakob en Lammie ontbrak, vonden de achterblijvers het wel passend om toch iets van hen te ontvangen. Er stond namelijk een traktatie klaar.
Een afwezige die trakteert, dat is natuurlijk een prima regeling. Daar kunnen we bij de Oldstars wel mee leven. De koffie smaakte velen misschien nog net iets beter maar het gesprek kwam al snel op het volgende onderwerp: een naderend toernooi in Oldehove. Daarover bleek echter nogal wat te vertellen.
De SV Bedum Oldstars had zich voorgenomen om op vrijdag 9 oktober richting Oldehove te gaan om daar een paar potjes Walking Football te spelen. Er waren afspraken gemaakt met de coördinator van de Walking Football-tak van OKVC. Vanuit Bedum was daarbij duidelijk aangegeven dat er volgens de eigen Bedumse manier gespeeld zou worden. Daar zat blijkbaar een gedachte achter en daar hield men in Bedum graag aan vast. Maar toen kwam er vanuit de organisatie een andere mededeling. Er zou volgens de officiële KNVB-regels gespeeld worden. Vreemd maar waar. En dat zorgde natuurlijk voor de nodige gespreksstof. Want als je iets afspreekt, ga je er als Oldstar toch vanuit dat die afspraak ook geldt. De Bedumse delegatie had daarom weinig behoefte om op het laatste moment de spelregels aan te passen. Principes zijn principes en daar moet je je ook op oudere leeftijd nog aan kunnen vasthouden. Het gevolg was dan ook duidelijk: voor de SV Bedum Oldstars werd duidelijk dat er op vrijdag 9 oktober niet in Oldehove gevoetbald zou worden. Geen toernooi dus. Jammer, maar ook geen man overboord. Er komen ongetwijfeld weer andere gelegenheden om de voetbalschoenen aan te trekken en ergens anders te laten zien dat Bedum nog altijd aardig uit de voeten kan met de bal. Na dit intermezzo was het tijd om de gesprekken even te parkeren en de voetbalkleding aan te trekken. In de kleedkamer werd omgekleed en even later stond iedereen op het veld voor een korte warming-up. De spieren moesten tenslotte eerst wakker worden gemaakt voordat er aan het echte werk kon worden begonnen. Na de warming-up volgden drie keer een partijspel. En daar ging het, om het maar voorzichtig uit te drukken, niet helemaal zoals gehoopt. Drie keer een partij spelen, zeventien doelpunten tegen krijgen en zelf geen enkele keer de bal in het netje weten te krijgen. Een doelsaldo van 0 voor en 17 tegen. Daar hoef je geen rekenwonder voor te zijn om te begrijpen dat het geen ochtend was waarop de champagne rijkelijk zou vloeien. Het was gewoon een offday voor oranje. Zo'n dag waarop het niet loopt. De passes komen niet aan, de aannames zijn minder zorgvuldig, de tegenstander lijkt overal een stap eerder te zijn en wanneer je dan eindelijk eens richting doel gaat, lijkt ook dat doel opeens een stuk kleiner geworden te zijn. Maar ach, een offday kan altijd een keer gebeuren. Daar moet je ook niet moeilijk over doen. Walking Football is tenslotte vooral bedoeld om met elkaar sportief bezig te zijn, plezier te maken en daarna onder het genot van een kop koffie, voor sommigen dan, de prestaties nog eens uitgebreid te analyseren. En die analyse was deze ochtend snel gemaakt: de vorm van de dag was er gewoon niet. De overige drie teams hadden daardoor een mooie morgen. Zij konden naar hartenlust scoren en zullen ongetwijfeld met een goed gevoel huiswaarts zijn gegaan. Voor de spelers van team oranje was het vooral zaak om de uitslagen snel te vergeten. Volgende week nieuwe ronde, nieuwe kansen. Na afloop van de training werd er in de kleedkamer nog uitgebreid nagepraat. Daar bleek al snel dat het niet alleen over voetbal ging. De vraag kwam namelijk op tafel wat iedereen die woensdagmiddag zou gaan doen. De antwoorden waren verschillend. Waar de een na het eten eerst een middagdutje zou gaan doen en daarna de kaarten op tafel zou leggen om een potje te gaan klaverjassen, had een ander heel andere plannen. Daar stond namelijk een patatje-oorlog op het menu. Ook dat is een serieuze invulling van de vrije middag. Weer een ander had een afspraak bij de kapper. En daar bleek de discussie al snel over te gaan: wat kost tegenwoordig eigenlijk een bezoekje aan de kapper? Het antwoord kwam al snel. 31 euro en vijftig cent. Dat bedrag zorgde toch even voor enige verbazing. Voor een bedrag van 31,50 euro mag je tegenwoordig blijkbaar verwachten dat niet alleen je haar wordt geknipt, maar dat er misschien ook een kop koffie, een stoelmassage en een uitgebreid advies over je volgende kapsel bij inbegrepen zijn. Ik hoorde het allemaal in stilte aan en moest stiekem glimlachen. Want mijn eigen invulling van de woensdagmiddag was toch een stuk goedkoper. Na het eten hoefde ik geen middagdutje te doen, hoefde ik geen kaarten op tafel te leggen en hoefde ik ook niet naar de kapper om 31 euro en vijftig cent af te tikken. Mijn programma was een stuk eenvoudiger. Ik ging een wandeling maken van bijna vijf kilometer met mijn grote vriend Bietsj. En dat kostte mij helemaal niets. Geen entree, geen inschrijfgeld, geen kapperstarief en zelfs geen patatje-oorlog. Alleen een paar goede schoenen, een beetje tijd en het gezelschap van onze Mechelaar Bietsj en wat voor mij een mooie manier is om de woensdagmiddag door te brengen. Zo zie je maar weer: bij de SV Bedum Oldstars gaat het niet alleen over winnen of verliezen. Het gaat over samen sporten, elkaar een beetje plagen, afspraken maken, principes hebben, sterke verhalen vertellen, elkaar trakteren en vooral veel plezier maken. En als het dan een keer 0-17 wordt? Dan is dat maar zo. Volgende keer gewoon weer proberen. Want ook na een slechte voetbalmorgen blijft er genoeg over om over te praten.
