Modderpoel: een must voor elke voetballiefhebber

Het is inmiddels twee weken geleden dat ik een artikel toegestuurd kreeg dat mij direct pakte. Geen doorsnee wedstrijdverslag of oppervlakkige analyse, maar een verhaal dat bleef hangen. Het artikel was geschreven door Vincent Muskee, beter bekend onder zijn schrijversnaam Modderpoel. Voor wie het amateurvoetbal een warm hart toedraagt, is die naam een be.kende naam





Modderpoel staat inmiddels symbool voor een indrukwekkende reeks voetbalverhalen binnen het amateurvoetbal. Verhalen die verder gaan dan doelpunten, standen en kampioenschappen. Verhalen over mensen. Over trainers, spelers, vrijwilligers, supporters en alles wat zich rondom de lijnen van een amateurveld afspeelt. Juist daar waar het voetbal nog puur is, waar modder soms letterlijk aan de schoenen kleeft.

Als liefhebber van het amateurvoetbal in de breedste zin van het woord heb ik ondertussen alle verhalen van Modderpoel gelezen. En dat is geen straf geweest, integendeel. Elk verhaal heeft zijn eigen toon, zijn eigen invalshoek en zijn eigen boodschap. Sommige stukken zijn ontroerend mooi, verhalen die je raken omdat ze herkenbaar zijn. Andere verhalen zijn spijkerhard. Confronterend. Soms ongemakkelijk eerlijk. Maar juist dát maakt ze zo waardevol.

Wat vooral opvalt, is de stijl van schrijven. Die spreekt mij persoonlijk enorm aan. Modderpoel neemt geen blad voor de mond. Hij draait er niet omheen, verpakt zijn mening niet in fluweel en kiest niet voor de veilige weg. Hij zegt gewoon wat hij van iets vindt. Of dat nu gaat over het gedrag van trainers, de rol van bestuurders, de mentaliteit van spelers of de soms kromme verhoudingen binnen het amateurvoetbal. Die eerlijkheid is verfrissend in een wereld waar veel wordt gladgestreken of onder het tapijt geschoven.

Toch is Modderpoel niet alleen scherp en kritisch. Integendeel. Juist de balans tussen hard en zacht maakt de verhalen mooi. Hij kan met evenveel overtuiging een vlijmscherpe analyse schrijven als een ontroerend portret van iemand die vaak onzichtbaar blijft. Een verzorger die al dertig jaar elke week klaarstaat. Een speler die worstelt met blessureleed. Een club die vecht om te overleven. Een trainer met een geel/zwart hart, het zijn verhalen die laten zien waarom het amateurvoetbal zoveel meer is dan alleen een spelletje.

Daarom is het ook mooi en belangrijk dat Modderpoel een groot lezerspubliek bereikt. Hoe meer mensen zijn verhalen lezen, hoe groter het gesprek over het amateurvoetbal wordt. Want een mening durven geven, discussie losmaken en tegelijkertijd ruimte laten voor emotie en nuance, dat komt het amateurvoetbal alleen maar ten goede. Het zorgt ervoor dat zaken benoemd worden. Dat problemen niet worden weggemoffeld. En dat successen, hoe klein ook, worden gevierd.

Door Modderpoel wordt er gesproken over het amateurvoetbal. En dat is misschien wel zijn grootste verdienste. Hij laat zien dat daar de echte verhalen liggen.

Voor de voetballiefhebber die verder kijkt dan de uitslagen, die geïnteresseerd is in de cultuur, de dynamiek en de emoties van het spel, is Modderpoel dan ook een absolute aanrader. Even zoeken op Facebook is genoeg om zijn verhalen te vinden. Ontroerend, betrokken, scherp en soms confronterend, maar altijd geschreven met een hart voor het amateurvoetbal.

Kortom: wie het amateurvoetbal een warm hart toedraagt, kan niet om Modderpoel heen. Zijn verhalen verdienen gelezen te worden. Niet alleen omdat ze goed geschreven zijn, maar omdat ze het gesprek levend houden. En dat is precies wat het amateurvoetbal nodig heeft.