SV Bedum: omhoog kijken mag, omlaag kijken moet
Met het aanbreken van de winterstop wordt langzaam maar zeker duidelijk waar de clubs uit het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant daadwerkelijk staan. De eerste contouren van de ranglijst zijn zichtbaar en daarmee ook de onderlinge verhoudingen. Een aantal ploegen, waaronder Winsum, Zeester, VVSV’09, Ezinge en Usquert, kreeg al eerder uitgebreid aandacht. Voor de overige verenigingen is het interessant om terug te grijpen op de verwachtingen die trainers voorafgaand aan het seizoen uitspraken in de voetbalbijlage en deze naast de huidige realiteit op het veld te leggen. Een van die clubs is SV Bedum.
De aan het einde van het seizown vertrekkende trainer Gerben Wollerich sprak voorafgaand aan het seizoen de ambitie uit om ‘omhoog te durven kijken’. Een uitspraak die hoopvol klonk en paste bij een vereniging die de afgelopen jaren stappen wilde zetten richting de subtop in de tweede klasse. Halverwege het seizoen staat SV Bedum echter op een zevende plaats, een positie die vooral symbool staat voor de middenmoot. Een plek waar perspectief is, maar waar tegelijkertijd ook waakzaamheid geboden blijft.
Want wie de ranglijst nauwkeurig bestudeert, ziet dat de marges klein zijn. Tussen nummer zeven Bedum en nummer twaalf Noordscheschut zit slechts een verschil van zes punten. Dat is geen buffer die rust geeft richting de tweede seizoenshelft. Integendeel: één mindere periode kan voldoende zijn om in acute degradatiezorgen te belanden. De paarshemden zullen zich dat terdege realiseren.
Op de woensdagochtenden , voorafgaand aan de trainingen van de SV Oldstars wordt regelmatig opgemerkt dat Bedum ‘goed voetbal speelt’. En dat beeld klopt deels. De ploeg probeert verzorgd op te bouwen, kiest vaak voor de voetballende oplossing en zoekt vanuit balbezit de aanval. Toch laten de statistieken een minder rooskleurig beeld zien. Bedum scoort moeizaam en heeft relatief veel tegendoelpunten moeten incasseren. Vooral dat laatste springt in het oog, al moet daarbij worden aangetekend dat maar liefst twaalf van die tegengoals vielen in de laatste twee wedstrijden voor de winterstop. Uitschieters die het totaalbeeld flink vertekenen, maar wel degelijk pijn doen.
Juist die defensieve kwetsbaarheid is een aandachtspunt richting de tweede seizoenshelft. Waar het spel in grote delen van wedstrijden verzorgd oogt, ontbreekt het soms aan hardheid, scherpte en effectiviteit in beide strafschopgebieden. Wedstrijden waarin Bedum lang meedoet, kantelen geregeld alsnog de verkeerde kant op. Dat kost punten en zorgt ervoor dat de ploeg niet echt loskomt van de onderste regionen.
Het ‘omhoog durven kijken’ was een mooie en begrijpelijke doelstelling bij de start van het seizoen. Ambitie mag en moet er zijn. Maar de realiteit is anders. Voor SV Bedum zal het accent in de tweede seizoenshelft weer nadrukkelijk op klassenbehoud moeten liggen. Dat klinkt misschien behoudend, maar is in een competitie met zulke kleine verschillen simpelweg realistisch. Eerst afstand nemen van de gevarenzone, daarna kan eventueel opnieuw worden gekeken naar wat er mogelijk is. De winterstop biedt ruimte voor reflectie en herstel. Blessures kunnen worden weggewerkt, automatismen aangescherpt. Als Bedum erin slaagt om verdedigend stabieler te worden en aanvallend efficiënter met de kansen om te gaan, ligt er voldoende kwaliteit om zich veilig te spelen. Dan kan het seizoen alsnog als geslaagd worden beschouwd, al zal het niet het scenario zijn waar men vooraf van droomde. Durven omhoog kijken blijft een mooie gedachte. Maar soms is het verstandiger eerst stevig onder je te kijken, om zeker te weten dat de grond onder je voeten stabiel blijft. Voor SV Bedum ligt daar de uitdaging in de tweede seizoenshelft.
De aan het einde van het seizown vertrekkende trainer Gerben Wollerich sprak voorafgaand aan het seizoen de ambitie uit om ‘omhoog te durven kijken’. Een uitspraak die hoopvol klonk en paste bij een vereniging die de afgelopen jaren stappen wilde zetten richting de subtop in de tweede klasse. Halverwege het seizoen staat SV Bedum echter op een zevende plaats, een positie die vooral symbool staat voor de middenmoot. Een plek waar perspectief is, maar waar tegelijkertijd ook waakzaamheid geboden blijft.
Want wie de ranglijst nauwkeurig bestudeert, ziet dat de marges klein zijn. Tussen nummer zeven Bedum en nummer twaalf Noordscheschut zit slechts een verschil van zes punten. Dat is geen buffer die rust geeft richting de tweede seizoenshelft. Integendeel: één mindere periode kan voldoende zijn om in acute degradatiezorgen te belanden. De paarshemden zullen zich dat terdege realiseren.
Op de woensdagochtenden , voorafgaand aan de trainingen van de SV Oldstars wordt regelmatig opgemerkt dat Bedum ‘goed voetbal speelt’. En dat beeld klopt deels. De ploeg probeert verzorgd op te bouwen, kiest vaak voor de voetballende oplossing en zoekt vanuit balbezit de aanval. Toch laten de statistieken een minder rooskleurig beeld zien. Bedum scoort moeizaam en heeft relatief veel tegendoelpunten moeten incasseren. Vooral dat laatste springt in het oog, al moet daarbij worden aangetekend dat maar liefst twaalf van die tegengoals vielen in de laatste twee wedstrijden voor de winterstop. Uitschieters die het totaalbeeld flink vertekenen, maar wel degelijk pijn doen.
Juist die defensieve kwetsbaarheid is een aandachtspunt richting de tweede seizoenshelft. Waar het spel in grote delen van wedstrijden verzorgd oogt, ontbreekt het soms aan hardheid, scherpte en effectiviteit in beide strafschopgebieden. Wedstrijden waarin Bedum lang meedoet, kantelen geregeld alsnog de verkeerde kant op. Dat kost punten en zorgt ervoor dat de ploeg niet echt loskomt van de onderste regionen.
Het ‘omhoog durven kijken’ was een mooie en begrijpelijke doelstelling bij de start van het seizoen. Ambitie mag en moet er zijn. Maar de realiteit is anders. Voor SV Bedum zal het accent in de tweede seizoenshelft weer nadrukkelijk op klassenbehoud moeten liggen. Dat klinkt misschien behoudend, maar is in een competitie met zulke kleine verschillen simpelweg realistisch. Eerst afstand nemen van de gevarenzone, daarna kan eventueel opnieuw worden gekeken naar wat er mogelijk is. De winterstop biedt ruimte voor reflectie en herstel. Blessures kunnen worden weggewerkt, automatismen aangescherpt. Als Bedum erin slaagt om verdedigend stabieler te worden en aanvallend efficiënter met de kansen om te gaan, ligt er voldoende kwaliteit om zich veilig te spelen. Dan kan het seizoen alsnog als geslaagd worden beschouwd, al zal het niet het scenario zijn waar men vooraf van droomde. Durven omhoog kijken blijft een mooie gedachte. Maar soms is het verstandiger eerst stevig onder je te kijken, om zeker te weten dat de grond onder je voeten stabiel blijft. Voor SV Bedum ligt daar de uitdaging in de tweede seizoenshelft.
