Rood Zwart Baflo groeit uit tot titelkandidaat
Met het aanbreken van de winterstop wordt langzaam maar zeker duidelijk waar de clubs uit het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant daadwerkelijk staan. De eerste contouren van de ranglijst zijn zichtbaar en daarmee ook de verhoudingen. Een aantal ploegen, waaronder Winsum, Zeester, VVSV’09, Ezinge en Usquert, kreeg al eerder uitgebreid aandacht. Voor de overige verenigingen is het interessant om terug te grijpen op de verwachtingen die trainers voorafgaand aan het seizoen uitspraken in de voetbalbijlage en deze naast de huidige realiteit op het veld te leggen.
Een van de clubs waar die vergelijking opvallend positief uitpakt, is Rood Zwart Baflo. Trainer Rick Werkman wilde als kersverse eindverantwoordelijke vooraf niet te hard van de toren blazen. Het bereiken van de nacompetitie noemde hij een realistische en haalbare doelstelling. Een insteek, die inmiddels ruimschoots is overtroffen. Met 31 punten uit 11 wedstrijden liggen de Bafloërs niet alleen uitstekend op koers voor de nacompetitie, maar hebben zij zich nadrukkelijk gemeld als dé te kloppen ploeg.
De concurrentie volgt op respectabele afstand. ZEC uit Zandeweer bezet met 22 punten uit negen duels de tweede plaats, terwijl Zeester met 21 punten uit eveneens negen wedstrijden derde staat. Beide ploegen hebben nog wedstrijden tegoed en zullen hopen het gat te kunnen dichten, maar de cijfers spreken in het voordeel van Rood Zwart Baflo. Met nog dertien wedstrijden op het programma kan er vanzelfsprekend nog van alles gebeuren, maar ook de achtervolgers krijgen hun portie lastige hindernissen voor de kiezen.
Wat vooral opvalt aan Rood Zwart Baflo is de constante lijn in de prestaties. Het elftal wint niet op basis van toeval of incidentele uitschieters, maar op basis van collectieve kracht. Dat werd onderstreept in de wedstrijden die ik dit seizoen van dichtbij zag: de thuisduels tegen Warffum en Kloosterburen en de uitwedstrijd tegen ZEC. Drie keer trok Baflo aan het langste eind en drie keer was die overwinning niet onterecht.
In die wedstrijden kwam alles regelmatig samen wat deze ploeg zo lastig te bestrijden maakt. Achterin staat het compact en georganiseerd, op het middenveld wordt hard gewerkt en voorin is er voldoende kwaliteit om kansen af te maken. Bovendien straalt het team vertrouwen uit, iets wat vaak het verschil maakt in wedstrijden waarin het spel niet altijd sprankelend is. Ook op mindere dagen wist Rood Zwart Baflo resultaten te boeken.
Waar Rick Werkman vooraf nog voorzichtig was met het uitspreken van ambities, lijkt het moment aangebroken om de lat hoger te leggen. De nacompetitie lijkt de ploeg al bijna niet meer te kunnen ontgaan. Daarvoor is de voorsprong groot genoeg. De vraag is inmiddels niet meer óf Baflo zich plaatst voor het toetje, maar of dat toetje überhaupt nodig zal zijn.
Op basis van wat tot nu toe is getoond, durf ik namelijk wel een stap verder te gaan. Als Rood Zwart Baflo deze lijn weet door te trekken en blessures en schorsingen beperkt blijven, dan hoeft men in Baflo aan het einde van dit seizoen geen nacompetitie te spelen. Dan ligt een rechtstreeks kampioenschap binnen handbereik. En gezien de bescheiden start van de doelstellingen zou dat een prima prestatie zijn.
Een van de clubs waar die vergelijking opvallend positief uitpakt, is Rood Zwart Baflo. Trainer Rick Werkman wilde als kersverse eindverantwoordelijke vooraf niet te hard van de toren blazen. Het bereiken van de nacompetitie noemde hij een realistische en haalbare doelstelling. Een insteek, die inmiddels ruimschoots is overtroffen. Met 31 punten uit 11 wedstrijden liggen de Bafloërs niet alleen uitstekend op koers voor de nacompetitie, maar hebben zij zich nadrukkelijk gemeld als dé te kloppen ploeg.
De concurrentie volgt op respectabele afstand. ZEC uit Zandeweer bezet met 22 punten uit negen duels de tweede plaats, terwijl Zeester met 21 punten uit eveneens negen wedstrijden derde staat. Beide ploegen hebben nog wedstrijden tegoed en zullen hopen het gat te kunnen dichten, maar de cijfers spreken in het voordeel van Rood Zwart Baflo. Met nog dertien wedstrijden op het programma kan er vanzelfsprekend nog van alles gebeuren, maar ook de achtervolgers krijgen hun portie lastige hindernissen voor de kiezen.
Wat vooral opvalt aan Rood Zwart Baflo is de constante lijn in de prestaties. Het elftal wint niet op basis van toeval of incidentele uitschieters, maar op basis van collectieve kracht. Dat werd onderstreept in de wedstrijden die ik dit seizoen van dichtbij zag: de thuisduels tegen Warffum en Kloosterburen en de uitwedstrijd tegen ZEC. Drie keer trok Baflo aan het langste eind en drie keer was die overwinning niet onterecht.
In die wedstrijden kwam alles regelmatig samen wat deze ploeg zo lastig te bestrijden maakt. Achterin staat het compact en georganiseerd, op het middenveld wordt hard gewerkt en voorin is er voldoende kwaliteit om kansen af te maken. Bovendien straalt het team vertrouwen uit, iets wat vaak het verschil maakt in wedstrijden waarin het spel niet altijd sprankelend is. Ook op mindere dagen wist Rood Zwart Baflo resultaten te boeken.
Waar Rick Werkman vooraf nog voorzichtig was met het uitspreken van ambities, lijkt het moment aangebroken om de lat hoger te leggen. De nacompetitie lijkt de ploeg al bijna niet meer te kunnen ontgaan. Daarvoor is de voorsprong groot genoeg. De vraag is inmiddels niet meer óf Baflo zich plaatst voor het toetje, maar of dat toetje überhaupt nodig zal zijn.
Op basis van wat tot nu toe is getoond, durf ik namelijk wel een stap verder te gaan. Als Rood Zwart Baflo deze lijn weet door te trekken en blessures en schorsingen beperkt blijven, dan hoeft men in Baflo aan het einde van dit seizoen geen nacompetitie te spelen. Dan ligt een rechtstreeks kampioenschap binnen handbereik. En gezien de bescheiden start van de doelstellingen zou dat een prima prestatie zijn.
