JVV – Eext: Een middagje amateurvoetbal in een vreemd decor
Er zijn van die voetbalwedstrijden waarin je je halverwege begint af te vragen of je misschien per ongeluk in een verkeerd decor bent beland. Dat overkwam VV Eext zondagmiddag in Jipsingboertange, waar niet alleen de grasmat, maar ook de normen, waarden én het scheidsrechterlijke kompas een geheel eigen interpretatie hadden gekregen. De 2-1 nederlaag was terecht, dat gaven de Eextenaren ruiterlijk toe. Maar alles daaromheen? Dat was materiaal voor een driedelige documentaire.
De selectie en staf van Eext zaten twintig minuten na het laatste fluitsignaal in de auto. Niet omdat Jipsingboertange niet gezellig kán zijn, maar omdat de sfeer zondagmiddag de warmte had van een slecht werkende buitenkachel. Trainer Herman Bats vatte het samen met de bedachtzaamheid van een man die al veel heeft gezien, maar nog nooit dit:
“Het was een wedstrijd die het predicaat wedstrijd eigenlijk niet verdiende.”
Zo ‘toverde’ hij een vrije bal , zelf staand in de middencirkel om tot een strafschop. Niemand begreep het, behalve de arbiter zelf, die breeduit handen spreidde in een pose waarmee hij duidelijk wilde maken dat dit volstrekt logisch was. Bats kon er bijna nog bewondering voor opbrengen.
“Natuurlijk verwacht je in de vijfde klasse geen Bas Nijhuis,” verzuchtte hij.
“Maar deze man dacht écht dat hij het niveau van Bas Nijhuis aantikte
Een tactiek waarvan je je kunt afvragen of die meer oplevert dan een glimlach van de eigen spelersgroep, maar vooruit , iedereen mag zijn eigen stijl hebben.
Het was een wedstrijd die op papier drie punten oplevert of niet, maar in praktijk voer is voor verhalen. Een duel waarover in de kantines nog maanden nagepraat kan worden. Misschien zelfs jaren. Zeker als de arbiter binnenkort weer ergens vanuit een middencirkel denkt laat ik bij een overtreding bij een cornervlag eens een strafschop geven.
De selectie en staf van Eext zaten twintig minuten na het laatste fluitsignaal in de auto. Niet omdat Jipsingboertange niet gezellig kán zijn, maar omdat de sfeer zondagmiddag de warmte had van een slecht werkende buitenkachel. Trainer Herman Bats vatte het samen met de bedachtzaamheid van een man die al veel heeft gezien, maar nog nooit dit:
“Het was een wedstrijd die het predicaat wedstrijd eigenlijk niet verdiende.”
Een scheidsrechter met Champions League-ambities
De hoofdpersoon van de middag was ongetwijfeld de arbiter. Een man van wie je het gevoel kreeg dat hij zijn eigen carrière nog niet helemaal had afgerond. Volgens Bats liep hij erbij als iemand die dacht nog wekelijks een duel in de Champions League in goede banen te leiden. Dat hij daarbij iets minder scherp was dan in zijn topjaren ,mochten die er ooit zijn geweest, leek hem zelf volledig te ontgaan.Zo ‘toverde’ hij een vrije bal , zelf staand in de middencirkel om tot een strafschop. Niemand begreep het, behalve de arbiter zelf, die breeduit handen spreidde in een pose waarmee hij duidelijk wilde maken dat dit volstrekt logisch was. Bats kon er bijna nog bewondering voor opbrengen.
“Natuurlijk verwacht je in de vijfde klasse geen Bas Nijhuis,” verzuchtte hij.
“Maar deze man dacht écht dat hij het niveau van Bas Nijhuis aantikte
De onzichtbare collega-trainer
Aan de overkant stond de trainer van JVV. Nou ja, stond… het woord ‘aanwezig’ is wellicht te stellig. Volgens Bats was de beste man net zo goed zichtbaar als een kabouter in een mistbank. Geen hand, geen welkom, niets. Alsof hij bezig was met een intensieve cursus hoe negeer ik mijn collega-trainer. Normaal gesproken is het binnen het amateurvoetbal gebruikelijk om elkaar even netjes welkom te heten. Je bent tenslotte de gastheer. Maar bij JVV leek de trainer te hebben gekozen voor een revolutionair nieuw beleidsplan: ik zie u niet, dus u bestaat niet.Een tactiek waarvan je je kunt afvragen of die meer oplevert dan een glimlach van de eigen spelersgroep, maar vooruit , iedereen mag zijn eigen stijl hebben.
De kansen en het gemis
Los van het randgebeuren deed Eext zichzelf tekort. De kansen waren er, maar het afmaken bleef uit. Toch viel er ook iets moois te bewonderen: Harold van Gogh, vaste leverancier van schilderachtige momenten, gooide er opnieuw een ‘kunstwerk’ tegenaan. Een doelpunt dat niet zou misstaan in een museumzaal, compleet met spotje erboven. Maar één zwaluw maakt nog geen zomer, en één kunstwerk nog geen tentoonstelling.Een middag amateurvoetbal die nog lang zal blijven hangen
Toen de spelers van Eext na afloop snel vertrokken, was dat niet uit onvrede met de nederlaag, maar met de rest van de beleving. Bats sloot de middag af met een boodschap die eigenlijk alles samenvatte: “We verloren omdat we onze kansen niet afmaakten. Maar als normen en waarden zo vervagen, en arbiters een ego groter hebben dan onze vriendelijke kennis in het Witte Huis, dan is het niet best.”Het was een wedstrijd die op papier drie punten oplevert of niet, maar in praktijk voer is voor verhalen. Een duel waarover in de kantines nog maanden nagepraat kan worden. Misschien zelfs jaren. Zeker als de arbiter binnenkort weer ergens vanuit een middencirkel denkt laat ik bij een overtreding bij een cornervlag eens een strafschop geven.
