Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst… maar hoe ziet die toekomst eruit voor Eenrum en Ezinge?

 

Team	gespeeld	punten
Niekerk 017-1	4	12
Zuidhorn 017-3	4	9
Grootegast 017-1	3	3
HFC’15 o17-2	2	0
OKVC/Ezinge	3	0

Vanmorgen kwam ik tijdens het scrollen over de mij bekende voetbalsites weer eens wat tegen dat mijn aandacht trok. Eigenlijk was ik op zoek naar de stand van zaken rondom de eventuele aanwas voor de hoofdmachten van Ezinge en Eenrum. Twee verenigingen die in onze regio momenteel als enige teams in zaterdag 5E nog altijd zonder punten staan.

Dat stemt natuurlijk tot nadenken. Want hoewel de competitie nog niet voorbij is en er ongetwijfeld nog van alles kan gebeuren, kun je als betrokken volger van het amateurvoetbal niet om de vraag heen waar de toekomst van deze twee verenigingen naartoe gaat. Een blik op de resultaten van de hoogste jeugdteams maakt dat beeld er eerlijk gezegd niet rooskleuriger op.

De JO19 van Eenrum, het hoogste jeugdteam binnen de vereniging, kwam in de eerste fase uit in een poule van zes teams. De ploeg wist in vijf wedstrijden slechts drie punten te verzamelen. Dat zijn cijfers die weinig aanleiding geven tot optimisme, zeker wanneer je bedenkt dat juist deze leeftijdscategorie de spelers moet voortbrengen die op termijn de stap naar het eerste elftal kunnen maken.

Bij de JO17 van de combinatie OKVC/Ezinge was het beeld zelfs nog een stuk somberder. Dit team kwam uit in de vierde klasse, in een poule van vijf teams. Daarin werden slechts drie wedstrijden gespeeld en alle drie gingen verloren. Op zichzelf zijn nederlagen in het jeugdvoetbal natuurlijk geen ramp. Het gaat immers niet alleen om winnen, maar vooral om ontwikkelen, plezier beleven en ervaring opdoen. Toch vertellen dergelijke resultaten, in combinatie met de beperkte wedstrijdactiviteit, wel iets over de huidige situatie. En dan is er nog iets wat mij misschien wel meer verbaasde dan de uitslagen zelf.

In die poule van vijf teams zijn namelijk vier wedstrijden helemaal niet gespeeld. Vier wedstrijden! Natuurlijk kennen we de achterliggende redenen niet. Misschien waren er blessures, problemen met de beschikbaarheid van spelers, organisatorische omstandigheden of andere oorzaken. Daar wil ik dan ook niet zomaar een oordeel over vellen. Maar wanneer je als voetballiefhebber op voetbal.nl kijkt en constateert dat een deel van het competitieprogramma niet is afgewerkt, roept dat toch vragen op.

Wat zegt dit over de levensvatbaarheid van bepaalde jeugdteams? Hoe moeilijk is het tegenwoordig om voldoende spelers bij elkaar te krijgen? En in hoeverre lukt het verenigingen nog om hun jeugdafdeling zo te organiseren dat er een structureel en aantrekkelijk voetbalaanbod blijft bestaan?

Het bekende gezegde luidt: wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Een uitspraak waar weinig tegenin te brengen valt. Maar dan moet die jeugd er natuurlijk wel zijn. En minstens zo belangrijk: moeten jonge voetballers de mogelijkheid krijgen om zich binnen hun eigen vereniging te ontwikkelen, door te groeien en uiteindelijk aansluiting te vinden bij het seniorenvoetbal. Daar zit naar mijn idee precies de zorg.

Wanneer we kijken naar de huidige resultaten van de hoogste jeugdteams van Eenrum en de combinatie OKVC/Ezinge, waarbij een deel van de spelers van het laatstgenoemde team ook bij OKVC is aangesloten, dan ontstaat niet bepaald een beeld waarop beide verenigingen met vertrouwen naar de komende jaren kunnen vooruitkijken.

Natuurlijk zeggen een paar jeugdwedstrijden niet alles. Een goede speler kan zich ook ontwikkelen in een team dat minder presteert en een slechte competitie betekent niet automatisch dat er geen talent aanwezig is. Bovendien zijn er gelukkig nog altijd vrijwilligers, trainers en begeleiders die zich met hart en ziel inzetten om het jeugdvoetbal mogelijk te maken. Dat verdient absoluut waardering.

Maar we moeten ook eerlijk durven zijn. De aansluiting tussen jeugd- en seniorenvoetbal wordt voor kleinere verenigingen steeds belangrijker én steeds kwetsbaarder. Wanneer de instroom vanuit de jeugd beperkt blijft, wordt het voor een eerste elftal op termijn bijzonder lastig om op eigen kracht voldoende spelers te behouden of aan te vullen.

En daarmee kom ik terug bij de situatie in zaterdag 5E. Eenrum en Ezinge staan daar momenteel nog altijd op nul punten. Natuurlijk hoop ik dat beide ploegen erin slagen om daar verandering in te brengen. Iedere vereniging verdient het om perspectief te houden en niemand moet op basis van een moeizame eerste periode al worden afgeschreven.

Toch bekruipt mij bij het bekijken van de jeugdresultaten en de ontwikkelingen rondom de senioren een vervelend gevoel. Want waar moet de toekomstige versterking vandaan komen? Zijn er voldoende jonge spelers die straks de stap naar het eerste elftal kunnen maken? Of dreigt het probleem zich de komende jaren alleen maar verder op te stapelen?

Het zou te gemakkelijk zijn om daar nu al een definitieve conclusie aan te verbinden. Maar de signalen zijn wat mij betreft wel reden om kritisch te kijken naar de toekomst.

Want amateurvoetbal is meer dan alleen de uitslag op zaterdagmiddag. Het gaat om de sociale functie van een vereniging, om ontmoeting, saamhorigheid en de verbondenheid met een dorp. Juist daarom zou het ontzettend jammer zijn wanneer verenigingen als Eenrum en Ezinge op termijn steeds verder in de problemen komen. Ik hoop dan ook van harte dat er binnen beide verenigingen voldoende mensen zijn die niet alleen naar de resultaten van vandaag kijken, maar vooral bezig zijn met de vraag hoe het morgen verder moet. Want een eerste elftal kan best een mindere periode doormaken. Dat hoort bij voetbal. Maar wanneer ook de aanvoer vanuit de jeugd onder druk staat, wordt het een heel ander verhaal. De nul punten in 5E zijn misschien nog wel het minste probleem.

De echte vraag is wie er over een paar jaar nog op het veld staan om die punten binnen te halen. En dat is een vraag die bij zowel Eenrum als Ezinge niet zomaar terzijde geschoven kan worden.