Weekendvoetbal? KNVB moet eerst B-categorie eens aanpakken !
De laatste weken en maanden is er veel te doen over de plannen van de KNVB om ook in de tweede en derde klasse het weekendvoetbal verder door te voeren. Voorstanders spreken over een verbetering , maar vanuit het perspectief van veel spelers en trainers van traditionele zondagclubs voelt het vooral als een maatregel die voorbijgaat aan de realiteit van het amateurvoetbal. Ik ben daar heel eerlijk in: ik vind het ook geen goed idee.
Voor veel spelers en trainers is de keuze voor zondagvoetbal namelijk niet willekeurig. Die keuze is vaak gebaseerd op praktische omstandigheden. Denk aan werkverplichtingen op zaterdag, iets wat in sectoren als de retail, horeca of logistiek nog altijd veel voorkomt. Voor deze groep is de zondag dé dag waarop zij zich volledig kunnen richten op hun sport. Door nu steeds meer wedstrijden naar de zaterdag te verplaatsen, ontstaat er een situatie waarin juist deze groep structureel in de knel komt. Dat voelt niet alleen onrechtvaardig, maar ook onnodig.
Wat verder raar is , is dat de KNVB deze plannen vooral lijkt door te drukken in het zogenaamde standaardvoetbal, terwijl er in de B-categorie, waar ook genoeg te verbeteren valt ,een heel andere houding wordt aangenomen. In die categorie is het namelijk eerder regel dan uitzondering dat wedstrijden niet doorgaan op de geplande datum. Uitstellingen, verplaatsingen en last-minute wijzigingen zijn daar aan de orde van de dag. Vooral in de maanden april en mei loopt het vaak volledig uit de hand, met een overvolle speelkalender tot gevolg.
In die periode worden er dan doordeweeks avondwedstrijden ingepland om alles nog enigszins rond te krijgen. Op papier lijkt dat misschien een praktische oplossing, maar in de praktijk zorgt het voor veel frustratie. Spelers moeten werken, hebben studie- of gezinsverplichtingen en kunnen niet zomaar doordeweeks om acht uur ’s avonds op het veld staan. Trainers zitten met halve selecties, wedstrijden verliezen aan kwaliteit en het plezier neemt af. Toch lijkt hier nauwelijks op gehandhaafd te worden.
Dat contrast is moeilijk te begrijpen. Aan de ene kant worden spelers en trainers van zondagclubs gedwongen om zich aan te passen aan nieuwe structuren, terwijl aan de andere kant een categorie bestaat waarin regels structureel worden opgerekt of genegeerd. Het gevoel ontstaat dan dat de KNVB met twee maten meet. Waarom wordt er wel zo streng ingezet op het hervormen van het weekendvoetbal, maar niet op het verbeteren van de organisatie en discipline binnen de B-categorie?
Persoonlijk vind ik dat de bond eerst daar de zaken op orde moet brengen voordat er verdere veranderingen worden doorgevoerd in het standaardvoetbal. Zorg ervoor dat wedstrijden gewoon op de geplande datum worden gespeeld, dat verenigingen verantwoordelijkheid nemen en dat er consequenties zijn, punten inleveren of uit competities halen, als dat niet gebeurt. Pas als die basis op orde is, kun je serieus kijken naar grotere structurele veranderingen.
Daarnaast zou er meer geluisterd moeten worden naar de mensen op het veld: de spelers, trainers en vrijwilligers die het amateurvoetbal draaiende houden. Zij weten als geen ander wat er speelt en waar de knelpunten liggen. Het invoeren van weekendvoetbal klinkt misschien als een logische stap vanuit organisatorisch oogpunt, maar als het niet aansluit bij de praktijk, creëer je alleen maar meer problemen. Het risico bestaat namelijk dat spelers afhaken omdat het simpelweg niet meer te combineren is met hun werk of privéleven. Teams krijgen moeite om hun selectie rond te krijgen en het niveau van de competities kan daar uiteindelijk onder lijden. Dat is een ontwikkeling die niemand wil.
Kortom, de plannen rondom weekendvoetbal verdienen op z’n minst een heroverweging. Niet omdat verandering per definitie slecht is, maar omdat deze verandering op dit moment onvoldoende rekening houdt met de realiteit van een grote groep betrokkenen. Tegelijkertijd ligt er een duidelijke kans voor de KNVB om eerst de problemen in de B-categorie aan te pakken en daar meer structuur en duidelijkheid te creëren. En wat in een ‘zootje-categorie’ meer dan nodig is!!
Als de bond erin slaagt om die balans te vinden dan kan het amateurvoetbal daar uiteindelijk alleen maar sterker uitkomen. Maar zolang dat niet het geval is, voelt deze koers vooral als een stap in de verkeerde richting.
Voor veel spelers en trainers is de keuze voor zondagvoetbal namelijk niet willekeurig. Die keuze is vaak gebaseerd op praktische omstandigheden. Denk aan werkverplichtingen op zaterdag, iets wat in sectoren als de retail, horeca of logistiek nog altijd veel voorkomt. Voor deze groep is de zondag dé dag waarop zij zich volledig kunnen richten op hun sport. Door nu steeds meer wedstrijden naar de zaterdag te verplaatsen, ontstaat er een situatie waarin juist deze groep structureel in de knel komt. Dat voelt niet alleen onrechtvaardig, maar ook onnodig.
Wat verder raar is , is dat de KNVB deze plannen vooral lijkt door te drukken in het zogenaamde standaardvoetbal, terwijl er in de B-categorie, waar ook genoeg te verbeteren valt ,een heel andere houding wordt aangenomen. In die categorie is het namelijk eerder regel dan uitzondering dat wedstrijden niet doorgaan op de geplande datum. Uitstellingen, verplaatsingen en last-minute wijzigingen zijn daar aan de orde van de dag. Vooral in de maanden april en mei loopt het vaak volledig uit de hand, met een overvolle speelkalender tot gevolg.
In die periode worden er dan doordeweeks avondwedstrijden ingepland om alles nog enigszins rond te krijgen. Op papier lijkt dat misschien een praktische oplossing, maar in de praktijk zorgt het voor veel frustratie. Spelers moeten werken, hebben studie- of gezinsverplichtingen en kunnen niet zomaar doordeweeks om acht uur ’s avonds op het veld staan. Trainers zitten met halve selecties, wedstrijden verliezen aan kwaliteit en het plezier neemt af. Toch lijkt hier nauwelijks op gehandhaafd te worden.
Dat contrast is moeilijk te begrijpen. Aan de ene kant worden spelers en trainers van zondagclubs gedwongen om zich aan te passen aan nieuwe structuren, terwijl aan de andere kant een categorie bestaat waarin regels structureel worden opgerekt of genegeerd. Het gevoel ontstaat dan dat de KNVB met twee maten meet. Waarom wordt er wel zo streng ingezet op het hervormen van het weekendvoetbal, maar niet op het verbeteren van de organisatie en discipline binnen de B-categorie?
Persoonlijk vind ik dat de bond eerst daar de zaken op orde moet brengen voordat er verdere veranderingen worden doorgevoerd in het standaardvoetbal. Zorg ervoor dat wedstrijden gewoon op de geplande datum worden gespeeld, dat verenigingen verantwoordelijkheid nemen en dat er consequenties zijn, punten inleveren of uit competities halen, als dat niet gebeurt. Pas als die basis op orde is, kun je serieus kijken naar grotere structurele veranderingen.
Daarnaast zou er meer geluisterd moeten worden naar de mensen op het veld: de spelers, trainers en vrijwilligers die het amateurvoetbal draaiende houden. Zij weten als geen ander wat er speelt en waar de knelpunten liggen. Het invoeren van weekendvoetbal klinkt misschien als een logische stap vanuit organisatorisch oogpunt, maar als het niet aansluit bij de praktijk, creëer je alleen maar meer problemen. Het risico bestaat namelijk dat spelers afhaken omdat het simpelweg niet meer te combineren is met hun werk of privéleven. Teams krijgen moeite om hun selectie rond te krijgen en het niveau van de competities kan daar uiteindelijk onder lijden. Dat is een ontwikkeling die niemand wil.
Kortom, de plannen rondom weekendvoetbal verdienen op z’n minst een heroverweging. Niet omdat verandering per definitie slecht is, maar omdat deze verandering op dit moment onvoldoende rekening houdt met de realiteit van een grote groep betrokkenen. Tegelijkertijd ligt er een duidelijke kans voor de KNVB om eerst de problemen in de B-categorie aan te pakken en daar meer structuur en duidelijkheid te creëren. En wat in een ‘zootje-categorie’ meer dan nodig is!!
Als de bond erin slaagt om die balans te vinden dan kan het amateurvoetbal daar uiteindelijk alleen maar sterker uitkomen. Maar zolang dat niet het geval is, voelt deze koers vooral als een stap in de verkeerde richting.
