Waterdragers door Johan Kluin(Noordpool)
Dat de rubriek De Top 5 van … aan zou slaan had ik wel gehoopt, maar de verwachtingen waren niet direct hooggespannen. Maar het tegendeel is waar. De animo om mee te werken is hoog te noemen, maar door deze rubriek waren er ook verrassende ontwikkelingen op een ander vlak. Zo was daar het verzoek van Johan Kluin of hij zijn verbazing/ergernis over zaken binnen het amateurvoetbal met de bezoekers van Puurvoetbalonline mocht delen en of ik daar feedback op wilde geven.
Natuurlijk wilde ik dat, en daarom hier onder de eerste bijdrage van Johan, met daaronder mijn reactie:
De Waterdragers
“De fout begint waar die hoort te beginnen,” zei een verlosser ooit. Nou, waar is dan de fout begonnen dat het niveau van de amateurs op de 'prachtige' kunstgrasvelden bedenkelijk is? Ooit bestond een team uit leiders, technische spelers, met inzicht en zelf nadenkend. En onmisbaar voor elk team: de waterdrager. Jantje Wouters, Josje Roossien om maar een paar spelers te noemen. Bij het noemen van deze namen slik ik de term waterdrager per direct in. Want in het huidige voetbal zouden dit soort spelers in mijn beleving in aanmerking komen voor de Gouden Schoen. Ligt het bij de opleidingen, of kunnen wij zeggen dat de KNVB geen idee heeft waar het mee bezig is? Beantwoord u hem zelf maar. Heerlijk, met de enkels in het natte gras, ploeteren over de polletjes. Daar komen de echte voetballers naar boven. Ik begrijp dat je altijd kan trainen op tapijt en vloerbedekking, maar worden wij nou echt beter van het steeds meer spelen op kunstgras? Kortom, hoe heerlijk is de geur van het gras voor de ware voetballiefhebber in het weekend. En voor de niet-voetballers: haal uw vloerbedekking maar gewoon bij de Carpetright. En ondertussen realiseer ik mij nu pas hoeveel respect ik heb voor de ouderwetse waterdrager. De waterdrager die buffelt, bikkelt, altijd levert, maar nooit een Gouden Schoen zal winnen.
De bijdrage van Johan, De Waterdragers, is duidelijk geschreven door niet alleen een echte liefhebber, maar ook door iemand die weet waar hij over praat.
Want de waterdrager, onmisbaar in alle elftallen, kweek je niet op een kunstgrasveld. Die kweek je op een veld zoals Johan het beschrijft: nat gras en ploeterend over polletjes. Op die ondergrond blijven de waterdragers overeind en verzuipt de ‘vedette’ met de mooie actie. Dat Johan met Jan Wouters en Jos Roossien komt, is mooi. En helemaal wanneer je weet dat Johan Cruijff dezelfde Jan Wouters naar Ajax haalde. Dit omdat Cruijff wist: “ik heb een ‘waterdrager’ nodig.” Want daarom heeft Johan in zijn artikel meer dan gelijk: zonder ‘waterdragers’ wordt een team nooit kampioen. En dan komen we direct bij hét probleem in het amateurvoetbal: waterdragers worden niet meer gekweekt omdat (te) veel spelers de rol van vedette willen spelen.
Natuurlijk wilde ik dat, en daarom hier onder de eerste bijdrage van Johan, met daaronder mijn reactie:
De Waterdragers
“De fout begint waar die hoort te beginnen,” zei een verlosser ooit. Nou, waar is dan de fout begonnen dat het niveau van de amateurs op de 'prachtige' kunstgrasvelden bedenkelijk is? Ooit bestond een team uit leiders, technische spelers, met inzicht en zelf nadenkend. En onmisbaar voor elk team: de waterdrager. Jantje Wouters, Josje Roossien om maar een paar spelers te noemen. Bij het noemen van deze namen slik ik de term waterdrager per direct in. Want in het huidige voetbal zouden dit soort spelers in mijn beleving in aanmerking komen voor de Gouden Schoen. Ligt het bij de opleidingen, of kunnen wij zeggen dat de KNVB geen idee heeft waar het mee bezig is? Beantwoord u hem zelf maar. Heerlijk, met de enkels in het natte gras, ploeteren over de polletjes. Daar komen de echte voetballers naar boven. Ik begrijp dat je altijd kan trainen op tapijt en vloerbedekking, maar worden wij nou echt beter van het steeds meer spelen op kunstgras? Kortom, hoe heerlijk is de geur van het gras voor de ware voetballiefhebber in het weekend. En voor de niet-voetballers: haal uw vloerbedekking maar gewoon bij de Carpetright. En ondertussen realiseer ik mij nu pas hoeveel respect ik heb voor de ouderwetse waterdrager. De waterdrager die buffelt, bikkelt, altijd levert, maar nooit een Gouden Schoen zal winnen.
De bijdrage van Johan, De Waterdragers, is duidelijk geschreven door niet alleen een echte liefhebber, maar ook door iemand die weet waar hij over praat.
Want de waterdrager, onmisbaar in alle elftallen, kweek je niet op een kunstgrasveld. Die kweek je op een veld zoals Johan het beschrijft: nat gras en ploeterend over polletjes. Op die ondergrond blijven de waterdragers overeind en verzuipt de ‘vedette’ met de mooie actie. Dat Johan met Jan Wouters en Jos Roossien komt, is mooi. En helemaal wanneer je weet dat Johan Cruijff dezelfde Jan Wouters naar Ajax haalde. Dit omdat Cruijff wist: “ik heb een ‘waterdrager’ nodig.” Want daarom heeft Johan in zijn artikel meer dan gelijk: zonder ‘waterdragers’ wordt een team nooit kampioen. En dan komen we direct bij hét probleem in het amateurvoetbal: waterdragers worden niet meer gekweekt omdat (te) veel spelers de rol van vedette willen spelen.
