De consul van dienst heeft dit weekend een makkie
Wanneer je dit weekend consul van dienst bent, hoef je niet eens op te staan. Geen rondjes langs het veld, geen discussies met een scheidsrechter die beweert dat het “bij hem in de tuin ook nog meeviel” , je hoeft ook geen filmpjes opnemen om te laten zien dat je op het veld bent en er zijn al helemaal geen twijfelgevallen omdat de zon plots doorbreekt en iemand roept dat het “toch nog best kan”.
Nee, dit weekend is het simpel. Vanuit de luie stoel mag de consul alle geïnteresseerden binnen de club melden dat er niet gevoetbald gaat worden. Punt. Einde verhaal. En wie dat niet snapt, heeft óf de gordijnen dicht óf een uitzonderlijk optimistische kijk op ijs, sneeuw en dooi.
Het bijzondere, of eigenlijk het tekenende, is dat er binnen het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant tot nu toe slechts één club officieel weet waar ze aan toe is. SIOS uit Sauwerd kreeg al op donderdag 29 januari te horen dat de wedstrijd voor zaterdag was afgelast. Niet omdat men daar paranormale gaven heeft, maar omdat men in Lewenborg toen al wist: dit gaat ‘m niet worden.
En daarna was het, heel vreemd, oorverdovend stil.
Donderdag geen verdere afgelastingen. Vrijdagmorgen evenmin. Alsof iedereen collectief besloot om de realiteit nog een dagje uit te stellen. Je mag daar van alles van vinden ,en dat doen we dan ook , maar we hoeven onszelf niets wijs te maken. Niemand gelooft serieus dat er zaterdag of zondag ergens in onze regio een bal over een bespeelbaar veld gaat rollen.
De gekkigheid van één wedstrijd in onze regio hebben we vorig weekend al meegemaakt. Eén potje dat koste wat kost door moest gaan, ergens in onze regio, omdat er blijkbaar mensen zijn die denken dat amateurvoetbal een vorm van winterbiatlon is. Spelers die in ijsregen liepen en toeschouwers die zich afvroegen wie hier nou eigenlijk de winnaar was. Dat moeten we niet weer willen. En gezien de huidige veldomstandigheden is het ook volstrekt onmogelijk.
Laat één ding duidelijk zijn: als liefhebber van het amateurvoetbal doet mij dit pijn. Niemand zit hierop te wachten. Spelers niet, trainers niet, vrijwilligers, supporters al helemaal niet en ook verslaggevers niet. Het weekend zonder voetbal voelt leeg, kaal en onwennig. Zaterdagen en soms ook de zondag horen ‘modderig’ te zijn, niet stil.
Maar.
Als op meerdere fronten criticaster van de KNVB, en dat woord is zorgvuldig gekozen, kan ik een zekere vorm van leedvermaak niet onderdrukken. Want vooral het programma in de lagere klasses van het standaardvoetbal gaat de bond straks hoofdbrekens opleveren waar zelfs een extra aspirientje niet tegen helpt.
Dat probleem is namelijk al begonnen.
Het is nu al dubieus of er in het weekend van 7 en 8 februari op grote schaal gevoetbald kan worden. De weersverwachtingen zijn allesbehalve hoopgevend en de velden hebben meer weg van ijsbanen dan van sportaccommodaties. Tel daar de al opgelopen achterstanden bij op en je ziet het schema langzaam maar zeker veranderen in een puzzel zonder randstukjes.
En dan mogen de medewerkers van wat ik maar even een lompe bond noem aan de slag. In Zwolle, het crisiscentrum waar district Noord onder valt, zal men zich binnenkort buigen over excelbestanden die steeds meer lijken op abstracte kunst. Wedstrijden die ingehaald moeten worden, doordeweeks, op onmogelijke tijden, met teams die al moeite hebben om op zaterdag elf man bij elkaar te krijgen.
Ook zij horen op de radio dat “aan de slag” de werktitel van het regeerakkoord is. Ironie bestaat.
Het echte probleem zit natuurlijk dieper. Het standaardvoetbal in de lagere klasses is al jaren het kind van de rekening. Te weinig flexibiliteit, te volle programma’s en een kalender die alleen werkt onder ideale omstandigheden. En die ideale omstandigheden bestaan in Noord-Nederland nu eenmaal niet altijd in januari en februari.
Maar elke winter is het weer dezelfde verrassing.
Dan hopen ze in Zwolle dat februari, maart en april verder afgelastingvrij verlopen. Alsof het een kwestie is van hopen. Alsof het klimaat zich iets aantrekt van competitieschema’s, periodetitels, promotiedruk of klimaatfreaks
De werkelijkheid is dat clubs straks worden opgezadeld met doordeweekse inhaalwedstrijden waar niemand op zit te wachten. Spelers die werken, studeren of simpelweg niet kunnen. Trainers die moeten puzzelen met halve selecties. En vrijwilligers die nóg een avond op het sportpark mogen doorbrengen, dit keer met weinig publiek en dus weinig omzet.
En dan hebben we het nog niet eens gehad over de kwaliteit van het spel. Want wie denkt dat drie wedstrijden in acht dagen het niveau in de kelderklasse omhoog tilt, heeft waarschijnlijk nog nooit langs de lijn gestaan bij een wedstrijd op een natte dinsdagavond in maart.
Natuurlijk, het amateurvoetbal is veerkrachtig. Clubs lossen veel zelf op. Er wordt gemopperd, maar er wordt ook weer gespeeld. Altijd. Maar het zou de KNVB sieren om eens structureel na te denken over realisme. Over ruimte in de kalender. Over regionale omstandigheden. Over het feit dat niet elk probleem met een extra doordeweekse speelronde kan worden opgelost.
Tot die tijd zit de consul dit weekend ontspannen thuis. Telefoon binnen handbereik, antwoord standaard paraat. En eerlijk is eerlijk: dat is misschien wel het meest efficiënte besluit van het hele weekend. Veel succes ermee, daar in Zwolle. En laten we hopen dat het voorjaar niet alleen zon, maar ook een beetje gezond verstand brengt.
Nee, dit weekend is het simpel. Vanuit de luie stoel mag de consul alle geïnteresseerden binnen de club melden dat er niet gevoetbald gaat worden. Punt. Einde verhaal. En wie dat niet snapt, heeft óf de gordijnen dicht óf een uitzonderlijk optimistische kijk op ijs, sneeuw en dooi.
Het bijzondere, of eigenlijk het tekenende, is dat er binnen het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant tot nu toe slechts één club officieel weet waar ze aan toe is. SIOS uit Sauwerd kreeg al op donderdag 29 januari te horen dat de wedstrijd voor zaterdag was afgelast. Niet omdat men daar paranormale gaven heeft, maar omdat men in Lewenborg toen al wist: dit gaat ‘m niet worden.
En daarna was het, heel vreemd, oorverdovend stil.
Donderdag geen verdere afgelastingen. Vrijdagmorgen evenmin. Alsof iedereen collectief besloot om de realiteit nog een dagje uit te stellen. Je mag daar van alles van vinden ,en dat doen we dan ook , maar we hoeven onszelf niets wijs te maken. Niemand gelooft serieus dat er zaterdag of zondag ergens in onze regio een bal over een bespeelbaar veld gaat rollen.
De gekkigheid van één wedstrijd in onze regio hebben we vorig weekend al meegemaakt. Eén potje dat koste wat kost door moest gaan, ergens in onze regio, omdat er blijkbaar mensen zijn die denken dat amateurvoetbal een vorm van winterbiatlon is. Spelers die in ijsregen liepen en toeschouwers die zich afvroegen wie hier nou eigenlijk de winnaar was. Dat moeten we niet weer willen. En gezien de huidige veldomstandigheden is het ook volstrekt onmogelijk.
Laat één ding duidelijk zijn: als liefhebber van het amateurvoetbal doet mij dit pijn. Niemand zit hierop te wachten. Spelers niet, trainers niet, vrijwilligers, supporters al helemaal niet en ook verslaggevers niet. Het weekend zonder voetbal voelt leeg, kaal en onwennig. Zaterdagen en soms ook de zondag horen ‘modderig’ te zijn, niet stil.
Maar.
Als op meerdere fronten criticaster van de KNVB, en dat woord is zorgvuldig gekozen, kan ik een zekere vorm van leedvermaak niet onderdrukken. Want vooral het programma in de lagere klasses van het standaardvoetbal gaat de bond straks hoofdbrekens opleveren waar zelfs een extra aspirientje niet tegen helpt.
Dat probleem is namelijk al begonnen.
Het is nu al dubieus of er in het weekend van 7 en 8 februari op grote schaal gevoetbald kan worden. De weersverwachtingen zijn allesbehalve hoopgevend en de velden hebben meer weg van ijsbanen dan van sportaccommodaties. Tel daar de al opgelopen achterstanden bij op en je ziet het schema langzaam maar zeker veranderen in een puzzel zonder randstukjes.
En dan mogen de medewerkers van wat ik maar even een lompe bond noem aan de slag. In Zwolle, het crisiscentrum waar district Noord onder valt, zal men zich binnenkort buigen over excelbestanden die steeds meer lijken op abstracte kunst. Wedstrijden die ingehaald moeten worden, doordeweeks, op onmogelijke tijden, met teams die al moeite hebben om op zaterdag elf man bij elkaar te krijgen.
Ook zij horen op de radio dat “aan de slag” de werktitel van het regeerakkoord is. Ironie bestaat.
Het echte probleem zit natuurlijk dieper. Het standaardvoetbal in de lagere klasses is al jaren het kind van de rekening. Te weinig flexibiliteit, te volle programma’s en een kalender die alleen werkt onder ideale omstandigheden. En die ideale omstandigheden bestaan in Noord-Nederland nu eenmaal niet altijd in januari en februari.
Maar elke winter is het weer dezelfde verrassing.
Dan hopen ze in Zwolle dat februari, maart en april verder afgelastingvrij verlopen. Alsof het een kwestie is van hopen. Alsof het klimaat zich iets aantrekt van competitieschema’s, periodetitels, promotiedruk of klimaatfreaks
De werkelijkheid is dat clubs straks worden opgezadeld met doordeweekse inhaalwedstrijden waar niemand op zit te wachten. Spelers die werken, studeren of simpelweg niet kunnen. Trainers die moeten puzzelen met halve selecties. En vrijwilligers die nóg een avond op het sportpark mogen doorbrengen, dit keer met weinig publiek en dus weinig omzet.
En dan hebben we het nog niet eens gehad over de kwaliteit van het spel. Want wie denkt dat drie wedstrijden in acht dagen het niveau in de kelderklasse omhoog tilt, heeft waarschijnlijk nog nooit langs de lijn gestaan bij een wedstrijd op een natte dinsdagavond in maart.
Natuurlijk, het amateurvoetbal is veerkrachtig. Clubs lossen veel zelf op. Er wordt gemopperd, maar er wordt ook weer gespeeld. Altijd. Maar het zou de KNVB sieren om eens structureel na te denken over realisme. Over ruimte in de kalender. Over regionale omstandigheden. Over het feit dat niet elk probleem met een extra doordeweekse speelronde kan worden opgelost.
Tot die tijd zit de consul dit weekend ontspannen thuis. Telefoon binnen handbereik, antwoord standaard paraat. En eerlijk is eerlijk: dat is misschien wel het meest efficiënte besluit van het hele weekend. Veel succes ermee, daar in Zwolle. En laten we hopen dat het voorjaar niet alleen zon, maar ook een beetje gezond verstand brengt.
