Zaterdag 5E: overleven tot 23 mei
Van alle competities op zaterdag springt zaterdag 5E er dit seizoen uit. Niet vanwege het niveau, niet vanwege het spektakel, maar vanwege de simpele constatering dat deze klasse nu al met de rug tegen de muur staat. Dertien ploegen, zeven clubs die pas negen wedstrijden hebben gespeeld en een kalender die tot 23 mei geen enkele ademruimte meer biedt. Het is passen, meten en vooral hopen dat het weer meewerkt. En laat dat nou net iets zijn waar we in onze regio historisch gezien niet zo goed in zijn.
Zeven verenigingen, ZEC, Zeester, OKVC, VVSV, Kloosterburen, Stedum en Eenrum, weten inmiddels precies waar ze aan toe zijn. Buiten het ene, door het oneven aantal clubs verplichte vrije weekend, is elke zaterdag tot eind mei gevuld. Geen uitwijkmogelijkheden, geen buffer, geen ‘halen we later wel in’. Eén afgelasting extra en het hele schema ligt op zijn gat. Het afgelaste duel ZEC–KRC op 31 januari, door trieste omstandigheden, is heel begrijpelijk en menselijk. Maar sportief gezien is het meteen een waarschuwing: het seizoen in zaterdag 5E hangt aan een zijden draadje.
De KNVB kan het mooi verpakken in schema’s en tabellen, maar de praktijk is weerbarstig. Want zaterdag 5E speelt zich af op velden die niet zelden meer weg hebben van drassige akkers dan van voetbalvelden. En dat is geen verrassing. Kijk je puur naar de staat van de velden, dan is het beeld pijnlijk helder. Rood Zwart Baflo en Warffum beschikken over het beste gras in deze klasse. KRC en Noordpool hebben kunstgras en lachen zich bij wijze van spreken elke winter de vingers warm. Oldehove haalt net een voldoende. En de rest? Gewoon niet best. Dat horen we al jaren en zien we terug in een veelvoud aan afgelastingen.
Het wrange is dat juist deze competitie nu geen enkele ruimte meer heeft voor uitstel. De winter moet snel verdwijnen, maar liever niet plaatsmaken voor een nat voorjaar. Want regen is in zaterdag 5E minstens zo funest als vorst. Een paar weken structurele neerslag en de telefoon van de competitieleider kan weer roodgloeiend staan. En dan? Doordeweeks inhalen? Spelers die werken, studeren en waar het lastig voor is om op dinsdagavond in februari, maart of april in Stedum of Kloosterburen aan te treden? Succes ermee.
Het roept opnieuw de vraag op die al jaren boven de vijfde klasse hangt: waarom houden we vast aan een bekertoernooi dat voor geen een vijfdeklasser waarde heeft? Een toernooi dat nauwelijks publiek trekt, dat door clubs in de vijfde klasse zelden tot nooit serieus wordt genomen. Kansloos is misschien een hard woord, maar het komt akelig dicht in de buurt. Wat levert het de gemiddelde vijfdeklasser nou echt op? Een extra belasting, een groter risico op blessures, vaak een nederlaag tegen een derdeklasser en meer niet.
Dan hoor je steevast het tegenargument: “Maar de voorbereiding dan?” Alsof een bekerwedstrijd tegen een te sterke tegenstander de heilige graad van de seizoensopbouw is. Heel eerlijk: daar moet ik een beetje om lachen. De meeste ploegen gebruiken de beker vooral om conditie op te doen die na twee competitiewedstrijden toch weer weg is, of om tactisch iets te proberen wat na een kwartier alweer wordt losgelaten.
Hoeveel logischer zou het zijn om dat bekertoernooi gewoon te schrappen voor de vijfde klasse? Begin in het eerste weekend van september met de competitie. Geef clubs iets meer lucht in het voorjaar. Minder midweekse inhaalwedstrijden, minder stress, minder improvisatie. Het amateurvoetbal draait om plezier, om ritme, om herkenbaarheid. Niet om Excel-schema’s waarin elke afgelasting voelt als een tikkende tijdbom.
Zaterdag 5E is dit seizoen het perfecte voorbeeld van hoe kwetsbaar het systeem is. Niet omdat clubs hun zaken niet op orde hebben, maar omdat de omstandigheden simpelweg niet meewerken. Slechte velden, volle agenda’s en een kalender zonder vangnet. Het is geen onwil, het is realiteit.
De komende maanden wordt het overleven. Voor spelers, voor trainers, voor scheidsrechters en voor vrijwilligers die elke week weer hopen dat het veld het houdt. En laten we eerlijk zijn: dat is geen manier om een competitie te organiseren. Misschien wordt het tijd dat we stoppen met doen alsof elk niveau hetzelfde keurslijf nodig heeft. Zaterdag 5E verdient geen medelijden, maar wel gezond verstand.
En dat begint bij het durven schrappen van iets wat niemand in de vijfde klasse mist.
Zeven verenigingen, ZEC, Zeester, OKVC, VVSV, Kloosterburen, Stedum en Eenrum, weten inmiddels precies waar ze aan toe zijn. Buiten het ene, door het oneven aantal clubs verplichte vrije weekend, is elke zaterdag tot eind mei gevuld. Geen uitwijkmogelijkheden, geen buffer, geen ‘halen we later wel in’. Eén afgelasting extra en het hele schema ligt op zijn gat. Het afgelaste duel ZEC–KRC op 31 januari, door trieste omstandigheden, is heel begrijpelijk en menselijk. Maar sportief gezien is het meteen een waarschuwing: het seizoen in zaterdag 5E hangt aan een zijden draadje.
De KNVB kan het mooi verpakken in schema’s en tabellen, maar de praktijk is weerbarstig. Want zaterdag 5E speelt zich af op velden die niet zelden meer weg hebben van drassige akkers dan van voetbalvelden. En dat is geen verrassing. Kijk je puur naar de staat van de velden, dan is het beeld pijnlijk helder. Rood Zwart Baflo en Warffum beschikken over het beste gras in deze klasse. KRC en Noordpool hebben kunstgras en lachen zich bij wijze van spreken elke winter de vingers warm. Oldehove haalt net een voldoende. En de rest? Gewoon niet best. Dat horen we al jaren en zien we terug in een veelvoud aan afgelastingen.
Het wrange is dat juist deze competitie nu geen enkele ruimte meer heeft voor uitstel. De winter moet snel verdwijnen, maar liever niet plaatsmaken voor een nat voorjaar. Want regen is in zaterdag 5E minstens zo funest als vorst. Een paar weken structurele neerslag en de telefoon van de competitieleider kan weer roodgloeiend staan. En dan? Doordeweeks inhalen? Spelers die werken, studeren en waar het lastig voor is om op dinsdagavond in februari, maart of april in Stedum of Kloosterburen aan te treden? Succes ermee.
Het roept opnieuw de vraag op die al jaren boven de vijfde klasse hangt: waarom houden we vast aan een bekertoernooi dat voor geen een vijfdeklasser waarde heeft? Een toernooi dat nauwelijks publiek trekt, dat door clubs in de vijfde klasse zelden tot nooit serieus wordt genomen. Kansloos is misschien een hard woord, maar het komt akelig dicht in de buurt. Wat levert het de gemiddelde vijfdeklasser nou echt op? Een extra belasting, een groter risico op blessures, vaak een nederlaag tegen een derdeklasser en meer niet.
Dan hoor je steevast het tegenargument: “Maar de voorbereiding dan?” Alsof een bekerwedstrijd tegen een te sterke tegenstander de heilige graad van de seizoensopbouw is. Heel eerlijk: daar moet ik een beetje om lachen. De meeste ploegen gebruiken de beker vooral om conditie op te doen die na twee competitiewedstrijden toch weer weg is, of om tactisch iets te proberen wat na een kwartier alweer wordt losgelaten.
Hoeveel logischer zou het zijn om dat bekertoernooi gewoon te schrappen voor de vijfde klasse? Begin in het eerste weekend van september met de competitie. Geef clubs iets meer lucht in het voorjaar. Minder midweekse inhaalwedstrijden, minder stress, minder improvisatie. Het amateurvoetbal draait om plezier, om ritme, om herkenbaarheid. Niet om Excel-schema’s waarin elke afgelasting voelt als een tikkende tijdbom.
Zaterdag 5E is dit seizoen het perfecte voorbeeld van hoe kwetsbaar het systeem is. Niet omdat clubs hun zaken niet op orde hebben, maar omdat de omstandigheden simpelweg niet meewerken. Slechte velden, volle agenda’s en een kalender zonder vangnet. Het is geen onwil, het is realiteit.
De komende maanden wordt het overleven. Voor spelers, voor trainers, voor scheidsrechters en voor vrijwilligers die elke week weer hopen dat het veld het houdt. En laten we eerlijk zijn: dat is geen manier om een competitie te organiseren. Misschien wordt het tijd dat we stoppen met doen alsof elk niveau hetzelfde keurslijf nodig heeft. Zaterdag 5E verdient geen medelijden, maar wel gezond verstand.
En dat begint bij het durven schrappen van iets wat niemand in de vijfde klasse mist.
