Winsum zondag 2: twee wedstrijden in zes weken… kan dat waar zijn?
Sinds ik mij weer wat intensiever met Puurvoetbalonline bezighoud, is het scrollen langs clubsites, uitslagenpagina’s en voetbalapps een vast onderdeel van mijn dagelijkse ritueel geworden. Het is een routine die ik met plezier uitvoer. Even kijken wat de uitslagen zijn, hoe de standen zich ontwikkelen, wie de doelpuntenmakers waren. Voor velen misschien een bijzaak, maar voor wie het amateurvoetbal een warm hart toedraagt, is het een heerlijke gewoonte.
Vandaag echter viel mijn oog op iets waar ik even stil van werd. Niet omdat het zo spectaculair was, maar juist omdat het zó vreemd was dat ik dacht: dit kan toch niet waar zijn? Geen klein foutje, geen typefout in duitslagen, maar een situatie die bijna vraagt om kamervragen. Want zeg nu zelf: een voetbalteam dat in anderhalve maand tijd maar twee keer in actie komt? In de B-categorie, dat wel, waar de liefde voor het spel en het plezier toch voorop zouden moeten staan? Dat verdient op z’n minst een paar opgetrokken wenkbrauwen.
Ik heb het over Winsum zondag 2.
Bij het doorspitten van de competities in de B-categorie viel het me op: Winsum 2 speelde op zondag 21 september een wedstrijd en kwam vervolgens pas weer in actie op dinsdag 28 oktober. Twee wedstrijden in ruim vijf weken tijd — waarvan er één niet eens op zondag was. Dinsdagavondvoetbal dus. Bizar, dacht ik. Twee duels in zes weken tijd, en maar één op de dag waarvoor ze geregistreerd staan: de zondag.
Misschien waren er afgelastingen door het weer, al was daar in september en oktober niet echt sprake van. Misschien had Winsum 2 te maken met een tekort aan spelers, of kampte de tegenstander met dezelfde personele problemen. Misschien was het veld niet beschikbaar of had het te maken met de planning van de KNVB. Alles is mogelijk, maar het roept wel vragen op.
Want stel je even voor dat je speler bent bij dit team. Je traint misschien, je probeert misschien fit te blijven, je kijkt uit naar het weekend. En dan blijk je in ruim een maand tijd maar twee keer een echte wedstrijd te spelen. Hoe houd je dan de motivatie vast? Hoe bouw je een ritme op? Hoe blijf je als elftal scherp en betrokken?
Maar als dat ritueel steeds vaker onderbroken wordt, door afgelastingen, ongelijke planningen of onduidelijke competitie-indelingen, dan raakt iets van die charme verloren. We horen vaak dat de animo voor zondagvoetbal afneemt. Clubs hebben moeite om op de zondag elftallen op de been te houden. En misschien is dit daar wel een symptoom van. Want als je als speler meer tijd kwijt bent aan wachten dan aan spelen, is het niet gek dat de lol er snel afgaat.
Tot slot
Winsum zondag 2 is misschien een klein voorbeeld, een voetnoot in de regionale competitie. Maar het zegt veel over een groter vraagstuk: hoe houden we het amateurvoetbal levend, ritmisch en aantrekkelijk? Dus ja, dit is een vragend artikel.
Een artikel vol verbazing, maar ook vol zorg. Want als we toestaan dat elftallen zes weken moeten wachten tussen twee wedstrijden, dan verliezen we stukje bij beetje dat wat het amateurvoetbal zo mooi maakt, het iedere week kunnen voetballen Wie weet lezen we binnenkort dat Winsum 2 weer wekelijks speelt. Laten we het hopen. Want voetbal in dit geval op zondagochtend gespeeld te worden en niet op een doordeweekse avond
Vandaag echter viel mijn oog op iets waar ik even stil van werd. Niet omdat het zo spectaculair was, maar juist omdat het zó vreemd was dat ik dacht: dit kan toch niet waar zijn? Geen klein foutje, geen typefout in duitslagen, maar een situatie die bijna vraagt om kamervragen. Want zeg nu zelf: een voetbalteam dat in anderhalve maand tijd maar twee keer in actie komt? In de B-categorie, dat wel, waar de liefde voor het spel en het plezier toch voorop zouden moeten staan? Dat verdient op z’n minst een paar opgetrokken wenkbrauwen.
Ik heb het over Winsum zondag 2.
Bij het doorspitten van de competities in de B-categorie viel het me op: Winsum 2 speelde op zondag 21 september een wedstrijd en kwam vervolgens pas weer in actie op dinsdag 28 oktober. Twee wedstrijden in ruim vijf weken tijd — waarvan er één niet eens op zondag was. Dinsdagavondvoetbal dus. Bizar, dacht ik. Twee duels in zes weken tijd, en maar één op de dag waarvoor ze geregistreerd staan: de zondag.
Wat is hier aan de hand?
Natuurlijk, er kunnen allerlei redenen zijn.Misschien waren er afgelastingen door het weer, al was daar in september en oktober niet echt sprake van. Misschien had Winsum 2 te maken met een tekort aan spelers, of kampte de tegenstander met dezelfde personele problemen. Misschien was het veld niet beschikbaar of had het te maken met de planning van de KNVB. Alles is mogelijk, maar het roept wel vragen op.
Want stel je even voor dat je speler bent bij dit team. Je traint misschien, je probeert misschien fit te blijven, je kijkt uit naar het weekend. En dan blijk je in ruim een maand tijd maar twee keer een echte wedstrijd te spelen. Hoe houd je dan de motivatie vast? Hoe bouw je een ritme op? Hoe blijf je als elftal scherp en betrokken?
De charme van het amateurvoetbal
Het amateurvoetbal draait om meer dan winnen of verliezen. Het draait in dit greval om de zondagmorgen met je teamgenoten, de geur van nat gras, de koffie bij de kantine, en de verhalen na afloop. Het is een sociaal ritueel, een uitlaatklep na een drukke werkweek.Maar als dat ritueel steeds vaker onderbroken wordt, door afgelastingen, ongelijke planningen of onduidelijke competitie-indelingen, dan raakt iets van die charme verloren. We horen vaak dat de animo voor zondagvoetbal afneemt. Clubs hebben moeite om op de zondag elftallen op de been te houden. En misschien is dit daar wel een symptoom van. Want als je als speler meer tijd kwijt bent aan wachten dan aan spelen, is het niet gek dat de lol er snel afgaat.
Een groter probleem?
De KNVB doet veel goed werk om het amateurvoetbal draaiende te houden, dat staat buiten kijf. Maar soms lijkt het alsof de menselijke maat verdwijnt in de organisatie. Een team dat wekenlang niet speelt, hoort gewoon niet voor te komen.Tijd voor actie (of op z’n minst discussie)
Misschien moet men binnen een club eens eerlijk zijn over wat haalbaar is. Als er te weinig teams zijn voor een volwaardige zondagcompetitie, durf dan keuzes te maken. Combineer regio’s, maak flexibelere indelingen, of bied alternatieve wedstrijdvormen aan. Alles beter dan zes weken zonder balcontact. Want dat, beste lezers, is geen voetbal meer. Dat is wachten op iets dat niet komt.Tot slot
Winsum zondag 2 is misschien een klein voorbeeld, een voetnoot in de regionale competitie. Maar het zegt veel over een groter vraagstuk: hoe houden we het amateurvoetbal levend, ritmisch en aantrekkelijk? Dus ja, dit is een vragend artikel.
Een artikel vol verbazing, maar ook vol zorg. Want als we toestaan dat elftallen zes weken moeten wachten tussen twee wedstrijden, dan verliezen we stukje bij beetje dat wat het amateurvoetbal zo mooi maakt, het iedere week kunnen voetballen Wie weet lezen we binnenkort dat Winsum 2 weer wekelijks speelt. Laten we het hopen. Want voetbal in dit geval op zondagochtend gespeeld te worden en niet op een doordeweekse avond
