Johan Staal(speler SV Bedum Oldstars/sportverslaggever ): 'Ik ben als verslaggever nooit tevreden.'

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Bijna alle mannen van de SV Bedum Oldstars hebben hun verhaal verteld en als laatste ben ik ook de ‘klos’. Ik liet teamgenoot Johan Kuiters een aantal vragen bedenken waar ik antwoord op heb gegeven. Terwijl ik bezig was met de antwoorden wist ik al dat ik niet tevreden zou zijn omdat ik eigenlijk wel veel meer zou willen vertellen. Dat zou betekenen dat het bijna een boek zou worden wat natuurlijk de bedoeling niet is. Maar toch …tevreden met mijn antwoorden …. Nee niet helemaal maar dat past weer bij de kop.  
ikke
 Waar en wanneer ben je geboren en waar ben je opgegroeid: ‘ Ik ben  op 30 januari 1957   op een boerderij tussen Eenrum en Pieterburen geboren . Als   baby verhuisd naar Eenrum waar ik een prachtige jeugd heb gehad. Een jeugd die in het teken stond van al snel voetbal en nog eens voetbal. Mijn herinneringen gaan nu terug naar mijn eerste training  op het oude veld in Eenrum  waar ik mij , samen met mijn schoolvriendje Jan Smit, op 07.00 meldde terwijl de training om 10.30 begon. Het ‘oude veld’ in Eenrum waar ik, vaak samen met mijn beide broers, echt honderden en misschien wel duizenden uren heb doorgebracht. Ook gaan mijn herinneringen terug naar Hoek van Holland . Naar dat plaatsje gingen we op kamp met Eenrum en had ik in mijn laatste jaar dat je volgens mij als dertienjarige mee mocht de eer dat ik als doelman in het kampelftal werd gekozen. Dat kwam door mijn optreden als doelman in het duel tegen Wageningen. Die waren met een selectieteam naar het KNVB-kamp gekomen maar verloren van ons met 1-0. Er zijn dagen dat alles bijna lukt en dat overkwam mij toen tegen Wageningen en wat mij in  het toernooi  deed groeien.     ”
Kun je wat vertellen over je carrière als voetballer en (jeugd) trainer: ‘Ik ben dus  op 7-jarige leeftijd bij de vv Eenrum gaan voetballen en heb  daar, op 15-jarige leeftijd, als doelman mijn debuut  in het eerste elftal gemaakt. Dat was  in een vriendschappelijk duel tegen Oosterparkers. Ik ben nooit vaste eerste elftal keeper geworden omdat ik eigenlijk liever voetbalde en dat  vooral in het tweede elftal van Eenrum  heb gedaan. Verder heb ik voor Marcia gespeeld omdat ik toen  bij Eenrum  bonje had met een autoritaire trainer.  Heb mij  daar ook in mijn verdere leven  altijd aan geïrriteerd ,  aan zogenaamde ‘baasjes’ zonder  inhoud. Na mijn verhuizing naar Kloosterburen ben  ik daar gaan spelen in vooral de lagere elftallen. In mijn periode dat ik dames/jeugdtrainer bij Zeester  was heb ik ook nog een aantal jaren in het derde zondagteam van Zeester gespeeld omdat dit beter, door de komst van onze dochters  Krista en Saskia,  paste in het werkschema van mijn toenmalige partner.  Verder ben  ik  bijna vijfentwintig jaar jeugdtrainer geweest bij Kloosterburen, Zeester, Eenrum, FC LEO en SV Marum  waar ik  in 2006 een punt achter heb gezet omdat steeds terugkerende voorhoofd- en bijholteontstekingen, die achteraf ook  mijn voetballoopbaan hebben  belemmerd,  mij  teveel problemen bezorgden.”
Wat waren je werkzaamheden voordat je met pensioen ging: ‘Ik ben nog geen pensionado maar ben, na een dienstverband van ruim dertig jaar, in 2012 uit het UMCG vertrokken.  Daarvoor ben ik op vijftienjarige leeftijd  in 1972  bij Sporthuis Sjoerd van der Baan begonnen te werken  omdat ik helemaal klaar was met welke school dan ook. Daar heb ik in totaal zes jaar prachtige jaren gehad omdat de spelers van FC Groningen toen  nog gewoon in de winkel kwamen om schoenen en kleding te halen die ze van een sponsor kregen .  Maar ook de spelers van DONAR  en GIJS kwamen gewoon langs voor hun materiaal. Verder heb ik daar de ‘eer’ gehad om Ronald Koeman zijn eerste voetbalschoenen te mogen laten passen  die vervolgens door vader Martin werden betaald. Daarna heb ik  nog twee jaar bij de kledingboetiek ’t Peerd van O  gewerkt omdat er  bij Van der Baan een verandering in de leiding kwam, van vader naar zoon , wat ik niet zag zitten. In 1980 ben ik, de detailhandel  betaalde gewoon slecht,   in dienst gekomen van toen nog het AZG waar ik begon in de huishouding van de Vrouwenkliniek. In 1988 overgestapt naar het Interne Transport waar ik na wat belachelijke reorganisaties  en idiote beslissingen van ‘managers’ rond 2003 naar het  centrale magazijn, zo voelde dat echt, werd verbannen. Daar heb ik samengewerkt  met Menzo van der Wal die ik nog alle dagen dankbaar ben dat hij mij door een inktzwarte periode, ik lag toen in scheiding,   heeft gesleept. Uiteindelijk toch weer   als spoedbode teruggekeerd  binnen het interne transport wat door een  grote mate van vrijheid echt mijn ding was. Vervolgens werd die dienst overgeheveld, ondertussen was ik als sportverslaggever al regelmatig  voor de Ommelander Courant op pad, naar de postafdeling waar ik mij, door de ‘baasjes’-cultuur die daar heerste,  absoluut  niet thuis voelde . Iets wat mijn teamleider , waar ik wel een prima band mee had  hoewel we weleens met de neuzen tegen elkaar aanstonden, gelukkig prima aanvoelde. Samen kwamen we in 2011 tot de conclusie dat er een voor iedereen een winwin- oplossing moesten komen en die er kwam en ik op 55 jarige leeftijd ,onder bepaalde voorwaarden,  het UMCG kon verlaten  en  verder ging met  wat ik leuk vond,  het schrijven van sportverslagen voor de Ommelander Courant wat ik, zoals eerder gezegd, vanaf 2008 al naast mijn werkzaamheden deed .”   
Wie was de beste trainer waar je onder gespeeld hebt en waarom: ‘  Anton de Best is de beste trainer die ik heb meegemaakt. Hij was niet van mij gecharmeerd als voetballer maar dat boeide mij niet. Qua oefenstof was Anton briljant en het was verder een fijn mens. Helaas is hij op jonge leeftijd overleden maar ik  ben er van overtuigd dat hij als trainer minimaal in de top van het amateurvoetbal terecht was gekomen.”
Hoe en waarom is Puurvoetbalonline ontstaan, is het geworden wat je wilde of heb je nog aanpassingen in gedachte: ‘ Puurvoetbalonline ontstond in december 2009 omdat ik wat meer aandacht wilde geven aan het amateurvoetbal in de regio boven de stad Groningen. Dat is aardig gelukt want in de ruim tien jaar van www.puurvoetbalonline.nl heeft de site  denk ik wel meer dan  2 miljoen bezoekers getrokken. Dat hadden er misschien wel meer kunnen zijn maar dan had ik er nog meer tijd in moeten steken en, zo eerlijk moet  ik  zijn, had ik ook commerciëler moeten denken. Maar dat laatste zit niet in mij . Zoals het nu gaat is het wat mij betreft prima . De site, maar vooral mijn activiteiten voor de Ommelander Courant,  hebben mijn leven namelijk meer dan  verrijkt. Bij alles wat ik voor de krant  en mijn site doe leer ik namelijk  nog alle dagen  waarbij ik zelf mijn grootste criticaster ben. Ik ben  namelijk  nooit tevreden over een verslag of interview en lees  ook bijna nooit iets terug .”  
Je speelt Walking Football in Bedum omdat daar zonder bal wel “gerend” mag worden, denk jij dat er meer aanpassingen ( en /of regionale activiteiten) mogelijk zijn om het spelletje voor 60+ nog aantrekkelijker te maken: ‘Dat zou wel moeten omdat het op de manier zoals het vaak  buiten Bedum gespeeld wordt in mijn ogen 3x niks is. Daarbij neem ik even Ulrum als voorbeeld waar  voor het coronavirus een demonstratietraining werd gegeven. Een training waarbij het rennen zonder bal geen thema was en wat er  voor gezorgd heeft  dat het er niet van de grond is  gekomen . Ik denk dat wanneer men vanuit Ulrum en omstreken in Bedum was komen kijken men het misschien wel van de grond had gekregen. Maar het te halsstarrig volhouden dat het rennen zonder bal niet is toegestaan zorgt er in mijn ogen voor dat veel oud-voetballers al zijn afgehaakt voordat ze als Walking Footballer een bal getrapt hebben.”
Wat waren voor jou de drie beste spelers waar je mee gespeeld hebt en waarom: ‘De eerste die ik noem is  Wim Nube. Wim is in mijn ogen de beste voetballer die Eenrum heeft voortgebracht. Toen we samen in een van de lagere elftallen van Eenrum speelden was hij nog steeds degene die een wedstrijd in zijn eentje kon beslissen. De tweede is Han Bos, de doelman die jarenlang in het eerste elftal van Kloosterburen heeft gespeeld. Met Han speelde ik ook in een van de lagere elftallen van Kloosterburen en als ik hem spreek komt  nog vaak de anekdote naar voren dat hij een deur van een kleedkamer bij GVAV Rap aan flarden trapte omdat een tot op het bot gemene clubscheidsrechter een goal van mij afkeurde. Ondanks dat  het schot van zeker veertig meter was en er zeker nog twee verdedigers tussen stonden zag deze thuisfluiter dit als buitenspel. De derde is Watze Zwaagman. Watze is drie dagen jonger dan ik ben en was in de jeugdelftallen altijd centrale verdediger. Hij was een meester in het zetten van de blocktackle. Daarnaast kon hij als geen ander op buitenspel spelen wat voor mij als meevoetballende doelman wel het nodige aan scherpte vroeg.”
Wat zijn naast het Walking Football jouw verdere hobby’s : ‘ Ik mag heel  graag lezen en dan vooral boeken die aan voetbal gerelateerd zijn. Verder probeer ik minimaal drie keer per week versneld voort te bewegen en wandel ik  verder minimaal vier keer per dag met onze Mechelse herder  Bietsj . En door Netflixen en Videoland   wil ik ook wel  weer  eens TV kijken. Daar was ik door het steeds vaker in beeld zijn van types als Peter R, Ali B, Geer en Goor en consorten namelijk  al tijden helemaal klaar mee. En natuurlijk de rijkdom van mijn klinkinderen  Morris, Maud, Noor en Tim waar ik op mijn manier van geniet. ”
Had je vroeger een idool en zo ja, wie was dat: ‘Idool is in dit geval niet het juiste woord maar meer een voorbeeld. Dat is namelijk mijn vader die helaas al in 1998 is overleden.  Mijn vader was mijn voorbeeld hoe ik ook bij mijn kinderen  langs de lijn wilde staan wanneer ze zouden gaan sporten. Genieten in stilte en thuis over iets praten  wat je was opgevallen. Iets wat bij mijn jongste dochter Saskia , die ging voetballen, ook gebeurde maar niet bij mijn  oudste dochter Krista . Die ging namelijk dansen  waar ik heel wat keren mee  naar Assen ben geweest waar ze toen dansles kreeg . Ook dat was  iets wat je taak als ouder was/is maar wat tegenwoordig steeds meer ‘vergeten’ wordt. Zo stond  mijn vader de zondag voor zijn overlijden  nog trouw bij  een wedstrijd van mij langs de lijn en nog steeds mis ik hem. Want  graag had ik hem  meegenomen naar een mooi sportevenement  of een voetbalwedstrijd waar ik voor de Ommelander Courant naar toe mag .Of had ik hem dan kunnen vertellen over wat ik met regelmaat langs de lijn of een sportevenement beleef en waar ik zeker van weet dat hij daar van zou hebben genoten. ”
Wie van je teamgenoten binnen  de SV Bedum Oldstars is jouw ‘vervelendste’ tegenstander en waarom: ‘ Vervelend is ook hier niet het juiste woord maar ik vind Klaas Kruizenga lastig te bespelen  wat ook geldt voor onze Bomber Tonnie Niemeijer. Die twee boys kunnen vanuit het niets scoren  wat ik wel een kwaliteit vind.”
Welke Nederlandse keeper, verdediger, middenvelder en aanvaller mogen in jouw “dreamteam” niet ontbreken en wie zou trainer zijn: ‘ In een dreamteam zou Jan van Beveren de doelman zijn. Met Van Beveren op doel was Nederland in ’74 wereldkampioen geworden. Helaas kon Van Beveren niet omgaan met de fratsen van Cruijff, dat durf ik wel te zeggen na het lezen van talloze boeken waarin  de vete tussen deze twee  de revue passeerde. Aangezien Jan  geen persoon was die zijn ‘keutel introk’ om  Cruijff te pleasen ging dat toen fout. De verdediger die zeker in dat team moet staan  is Ruud Krol. Dat was een moderne linksback en had een charisma van ''kom maar op". De middenvelder is Willem van Hanegem. De grootste na Cruijff wordt vaak gezegd en die mening deel ik. Nog steeds zegt hij in het AD rake dingen over het hedendaagse voetbal en als voetballer was hij geniaal. De aanvaller is natuurlijk Cruijff. Die heeft het voetbal zo veel gegeven maar waar ik door de biografie van Auke Kok toch een ander beeld van heb gekregen.  Cruijff was ook gewoon van vlees en bloed en deed ook één van de dingen die in het wereldje van het betaalde voetbal heel gewoon is  en dat is buiten de echtelijke pot piesen. De trainer van dit dreamteam is Ernst Happel. Happel was een voorbeeld voor veel trainers en  meer dan Rinus Michels. Daar wordt van beweerd dat hij het totaalvoetbal heeft uitgevonden. Door o.a. Willem van Hanegem wordt dit nog altijd ontkend en wat, en daar komen ze weer, door  talloze boeken in mijn voetbalboekenkast wordt bevestigd.”
Heb je er begrip voor dat de KNVB voor het betaald voetbal een overheidsbijdrage van 400 miljoen euro vraagt voor de gevolgen van de Coronapandemie of vind je dat de grootverdieners maar moeten inleveren : ‘Ik heb en wil daar geen begrip voor opbrengen. Ik lees veel over hoe het er in dat wereldje aan toe gaat en zie het meer als ‘gejank’ van de KNVB en clubs. Ik ben jaren geleden al gestopt met het kijken naar het voorgeprogrammeerde CL-gebeuren en van  de eredivisie zie ik alleen maar meer dan ‘dertig’ seconden wanneer AZ speelt omdat Martine als fan op FOX is geabonneerd. Die miljoenen kan de regering beter aan de zorg besteden waar velen niet krijgen wat ze in mijn ogen wel verdienen…” 
Denk je dat er überhaupt een levensvatbare toekomst is voor het betaald voetbal in een 1.5 meter maatschappij: ‘Dat denk ik niet omdat de stadions dan minder vol zitten al zal dat bij veel clubs niet uitmaken want daar is ruimte genoeg.  Ook voor Groningen maakt dat niet uit hoorde ik iemand zeggen . Daar is door de teruglopende toeschouwersaantallen voldoende ruimte om het te handhaven. Ik kon  daar wel om lachen maar een kern van waarheid zit er wel in. De ‘Rotterdamse kliek’. Buijs, Gudde en Poldervaart is wat dat betreft vooruitdenkend bezig geweest door de supporters met waardeloos voetbal het stadion uit te jagen.”
Wat hoop jij dat onze maatschappij gaat leren van de coronacrisis : ‘Ik hoop veel maar  denk op de lange termijn niet heel veel. Wanneer ik lees waar mensjes, om met René van der Gijp te spreken, zich druk om maken dan vrees ik het ergste.  Ouders waar  de ‘pleuris’ uitbreekt omdat de kinderen meer thuis zijn ,er  meer  echtscheidingen zijn omdat ze  elkaar de ‘kop inslaan’ en het gezeik van onze zogenaamde bekende Nederlanders die het zwaar hebben  waait wel weer over wanneer iedereen weer op vakantie of  naar de kroeg  mag. Dan is men dit virus  snel vergeten .” 
Wat wil je verder nog in deze rubriek kwijt: ‘Dat zou heel veel kunnen  zijn  maar bij alles  wat ik mag doen draait het  om een persoon. Zonder Martine,  die ik in maart 2003 leerde kennen ,was deze de vijftien vragen aan…. er nooit gekomen . Precies eender dan de ondertussen misschien wel duizend verslagen /interviews voor de Ommelander Courant  en de meer dan 13000 artikelen op Puurvoetbalonline. Zonder Martine was dat er allemaal niet geweest. Vaak wordt er gezegd, zonder een  thuisfront dat achter je staat in wat je doet ben je nergens. Die mening deel ik absoluut en het mooie is, alle keren dat ik voor de krant op pad mag is er een zoen en de opmerking ‘have fun’ en is er nooit gezeur van, moet je nu alweer weg. Voor haar steun ben ik haar nog alle dagen dankbaar en wat ook geldt voor de redactie van de Ommelander Courant. Die gaven mij de kans om dat te doen wat ik vroeger op de lagere school graag wilde, verslagen schrijven over wedstrijden  in volle stadions. Die volle stadions zijn het nooit geworden maar dankzij Martine, die de advertentie in de Ommelander Courant ontdekte waarin men een sportverslaggever zocht , het schrijven van verslagen wel.”