Sportclub van het jaar 2019: vv Corenos

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Sinds een paar jaar kom ik voor Puurvoetbalonline aan het einde van weer een jaar tot een ‘sportman, sportvrouw en sportclub van het jaar’. Een ‘verkiezing’ die puur en alleen op mijn gevoel is gebaseerd. Een gevoel van om een man, vrouw of club eens extra in het zonnetje te zetten. Een verkiezing waar niets mee te winnen valt behalve de ‘eeuwige’ roem van een website die hoopt deze ‘verkiezing’ nog een aantal jaren voort te zetten.
Corenos
Voor mijn verkiezing van sportclub kwamen dit jaar meerdere verenigingen in aanmerking. Verenigingen die mij op wat voor manier dit jaar  waren opgevallen. Zo was daar de voetbalvereniging Ezinge waar men  liet zien dat het een open vereniging is. Een open vereniging waar iedereen er voor uit mag komen voor welke club hij of zij een bepaalde sympathie heeft . Zo waren er in Feerwerd, waar de v.v. Ezinge zijn thuishaven heeft, een paar diehard Feyenoord-supporters die d.m.v. een reclamebord hun sympathie voor en Feyenoord en Ezinge wilden tonen maar wat in het verkeerde keelgat schoot van een als ‘Ajacied’ door het leven gaande clubgenoot. Die ging op de sociale media volledig uit zijn plaat en wat mij zelfs  een blokkade op de sociale media opleverde. Maar mooi is het dat een bestuur van een club niet mee gaat in het kinderachtig gedoe van een lid die de humor van deze actie niet in kon zien en de diehard Feyenoorders  gewoon het bord lieten  plaatsen . Een andere vereniging die de titel ‘sportclub van het jaar zou verdienen is VVSV’09.Daar durfde men  namelijk met het eerste elftal een stap terug naar de reserveklasse te maken. Dat is een dapper besluit waar bijna iedereen, een beetje insider of niet ,een mening over had. De een noemde het een domme beslissing en een ander begreep het besluit wel. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het besluit wel begreep. Sinds dat Zeester en VVSV’09 hun ‘huwelijk’ in de zomer van 2014 hadden verbroken ging het sportief gezien  bergafwaarts met de voetbalclub uit Ulrum. De prestaties van het vlaggenschip waren niet goed en het zag er ook niet naar uit dat dit snel beter ging worden. Dat deed het bestuur, in samenspraak met de leden, besluiten om een stapje terug te doen. Een dapper besluit waar velen van denken dat het in voetballend Nederland , en zeker op het hogeland, in de nabije toekomst wel navolging gaat krijgen. Een ontwikkeling wat niemand binnen zijn of haar club wil zien gebeuren  maar wat er wel gaat komen  wanneer men in de toekomst niet meer gaat samenwerken. Wat ook mijn club van het jaar had kunnen worden is ZEC. In Zandeweer zijn ze nu voor het tweede jaar bezig om van ZEC weer een hechte  voetbalclub te maken. Daar zijn de contouren al goed van zichtbaar wanneer je alleen al naar het sportcomplex kijkt. Dat ziet er namelijk pico bello uit en waar door zelfwerkzaamheid het nodige aan is gebeurt. Daarnaast heeft ZEC sinds dit seizoen een heus damesteam en drie seniorenteams. Vier teams die er qua kleding netjes en verzorgt uitzien en wat je ook wel eens anders ziet. Maar ZEC ‘verloor ‘ de strijd van een club waar men in Zandeweer een prima band mee heeft. Vorig seizoen zei ik tijdens het duel De Fivel-Corenos tegen een clubicoon van de Roodeschoolsters dat het misschien wel beter was dat Corenos zou degraderen. Niet omdat ik dat Corenos  gunde maar meer van uit het oogpunt om vanuit de vijfde klasse te gaan bouwen aan een ‘nieuw’ Corenos. De degradatie volgde inderdaad en het bouwen aan een nieuw eerste elftal kon beginnen. Natuurlijk werd er zo links en rechts aan spelers getrokken want op alle niveaus heb je ‘aasgieren’ die graag willen profiteren van de ellende van een ander. Maar vanuit Roodeschool vertrok er niemand naar elders omdat men samen aan een eventuele terugkeer naar de vierdeklasse wilde gaan werken. Woensdagavond was ik dit seizoen voor de eerste keer in Roodeschool. Waar je ruimschoots op tijd bent is er ook vaak ruimte voor gesprekken over hoe het gaat binnen een vereniging  en wat men wil met een club. Zo sprak ik met de voorzitter van het jeugdbestuur, Bart Rogaar, over de toekomst van de jeugdafdeling en de belangrijke rol van het kunstgrasveld wat er in Roodeschool ligt. Verder vertelde  voorzitter Klaas Duinkerken dat er plannen zijn om in het seizoen 2020-2021 met vier seniorenteams aan de competitie deel te nemen. Kortom, Corenos leeft als nooit te voren. Iets wat ook duidelijk werd toen het duel Corenos-FC Ter Apel’96 begon. Waren er een dag eerder bij het duel Groninger Boys-zat tegen Be Quick-zat een dertigtal toeschouwers langs de lijn, in Roodeschool waren dat er duidelijk meer want de kantine in Roodeschool puilde uit. Dat men in Roodeschool weer met plezier naar het eerste elftal komt kijken begrijp ik wel. Met Jordan Muller, Lars Baar en  Sven Knot heeft Corenos een trio in huis waar je voor naar een wedstrijd komt. Maar dit trio kan alleen maar presteren dankzij de inbreng van bijvoorbeeld een Raymon Balkema, Kevin Haan, Nico de Vries of Elwin Wezeman want dat zijn voetballers die een ander beter laten spelen. Het is juist de mooie mix wat het eerste elftal van  Corenos zo sterk maakt maar wat geldt voor de hele club. De degradatie heeft namelijk  niet voor een negatieve maar juist een positieve sfeer gezorgd van, samen zetten we er de schouders er onder en gaan bouwen aan een club die op termijn weer tot een stabiele vierde klasser uit moet kunnen groeien. En die gedachte van het samen doen  heeft er voor gezorgd dat Corenos mijn sportclub 2019 is geworden.