Speler van het weekend Chris Noordhof (Zeester

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Twee seizoenen geleden was daar de vraag of ik ook wat had met het geven van cijfers aan spelers, trainers en scheidsrechters zoals in de eredivisie wekelijks gebeurde. Een vraag die mij aan het denken zette om vervolgens te komen tot een speler van het weekend. Geen uitverkiezing waar prijzen of punten mee te verdienen zijn, maar gewoon die speler er uit pikken die mij in het weekend, en op welke manier dan ook, op is gevallen.
logo
Je hebt soms weekenden dat het moeilijk kiezen is wie jouw speler van het weekend gaat worden. Niet dat dit heel belangrijk is maar leuk is het wel. Dit omdat je dan een speler in actie hebt gezien waar je voor naar de velden komt. Nu weet ik ook wel dat de voetballiefhebber die via de diverse  kanalen Van Dijk, Messi of Ronaldo voorbij zien komen het  kwijl niet uit de mond loopt bij het aanschouwen van een willekeurig duel in het amateurvoetbal. Niet dat mij dat wel gebeurt maar ‘mijn’ wereld op voetbalgebied is nu eenmaa veel l meer het amateurvoetbal dan het betaald voetbal. Dat zorgt dat ik sinds 26 april 2008 met heel veel plezier op een sportpark langs de lijn sta. Op 26 april 2008 was mijn speler van de week twee dagen eerder net acht jaar geworden en droomde hij misschien wel van een carrière in het betaald voetbal. Want dat is iets wat bijna iedere achtjarige voetballer doet. Nu elf jaar later speelt de jonge voetballer in het eerste elftal van zijn club waar hij op 4 mei 2019 zijn debuut in de basiself voor maakte. In het uitduel tegen een Groninger Boys, dat toen nog zonder Freddy de Grooth speelde, scoorde hij toen een keer. Sindsdien stond Chris Noordhof met regelmaat aan de aftrap bij Zeester en dat begreep ik wel. Chris is namelijk een type speler waar een defensie zijn handen vol aan heeft. Zaterdag tegen VVK was dat in de eerste helft niet anders. De 19-jarige aanvaller was een regelrechte plaag voor de defensie van de stadjers die zagen dat de Zoutkamper voor de rust twee keer scoorde. Twee keer wat eigenlijk drie keer had moeten zijn. Want bij een vrije doortocht richting VVK-doelman Melvin Buurlage had hij op dat moment wat zelfzuchtiger moeten zijn. Niet de bal breed leggen op teamgenoot Robin Schulz maar gewoon voor eigen succes gaan. Na de thee ging het echter even anders met Chris. Aan de kant van de gasten had trainer Gert Haak, wat tactisch en als voetballer geen pannenkoek is, het even anders neergezet en werd Chris  ‘koud gezet’. De jonge aanvaller kwam in het tweede bedrijf niet meer echt in het verhaal  wat mede kwam omdat hij te weinig ondersteuning kreeg. Iets wat jammer was maar wat gezien het spelbeeld, een tweede helft sterker VVK,  logisch was. Maar over het gehele duel heb ik echt van de jonge aanvaller genoten. Want als hij aan de bal kwam gebeurde er  wat en dat is precies waar we  voor naar de velden komen.