‘Poolster is een deel van ons leven.”

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Eltje Pijper vond het na een periode van vierentwintig jaar als bestuurslid van de voetbalvereniging Poolster mooi geweest. Maar als vrijwilliger blijft de ‘Spiekster’ uiteraard beschikbaar en wat ook geldt voor zijn echtgenote Zwannie die al zesendertig jaar een van de kantinevrijwilligsters van de voetbalvereniging uit Spijk is.
famp
 Bron Ommelander Courant   Foto Herman Spier Bedum 

Voor de nu 68-jarige Eltje Pijper kwam er ruim vijfendertig jaar geleden een einde aan zijn voetballoopbaan. Een einde waar steeds weer terugkerende knieproblemen debet aan waren. ,,Ik had al eerder knieproblemen maar rond mijn drieëndertigste moest ik noodgedwongen stoppen met voetballen. Dat was even slikken want voetballen was echt mijn hobby. Ik kon er dan ook niet direct toe komen om wedstrijden van Poolster te bezoeken en besloot om toertochten te gaan fietsen. Een leven zonder dat ik op sportgebied actief was kon ik mij namelijk niet voorstellen.” Terwijl Eltje Pijper het voetbalveld rond 1984 vaarwel zegt is het juist in die periode dat de nu 67-jarige Zwannie Pijper zich als vrijwilligster bij de voetbalvereniging komt melden. ,,Dat ik binnen Poolster wat ging doen zag ik als heel normaal. Ik zeg weleens dat het vrijwilligerswerk mij in het bloed zit omdat ik dat echt van huis uit mee heb gekregen.” Zo ging het vervolgens tien jaar lang dat zijn echtgenote op de zaterdag in de kantine van de ‘Spieksters’ stond en Eltje Pijper zijn tochten reed maar waar na tien jaar vrij abrupt een einde aan kwam. ,,We reden met de fietsclub best grote tochten. Helaas kwam ik daarbij ook een paar keer lelijk te vallen en raakte geblesseerd aan mijn schouder. Ik werkte toen voor de EGD, wat later Enexis werd, en kon bij mijn werkzaamheden geen blessureleed gebruiken. En dat zorgde dat er na tien jaar een einde kwam aan mijn periode als toerfietser.” Ondertussen was de in Spijk geboren en getogen Eltje Pijper al weer een paar keer op het voetbalveld geweest waar hij op een gegeven moment werd aangesproken door Poolster-voorzitter Adrie van Kooten. ,,Die kwam met de vraag of ik wel tot het bestuur wilde toetreden met als taak om als gastheer in de bestuurskamer te fungeren en om het bestuur bij uitduels te vertegenwoordigen. Over zijn vraag heb ik even nagedacht maar doordat Zwannie met heel veel plezier in de kantine stond besloot ik om die taak op mij te nemen.” Zo werd Eltje Pijper het ‘gezicht’ van Poolster in de bestuurskamer in Spijk maar ook bij de verenigingen waar de ‘Spieksters’ te gast waren. ,,Eerst deden Zwannie en ik dat samen maar de laatste jaren gaan Alje en Tonny Boer ook mee naar de uitwedstrijden van Poolster. Zoals ik er nu tegenaan kijk gaat dat denk ik ook niet veranderen. Want zolang onze gezondheid het nog toelaat willen we dingen blijven doen die we nog leuk vinden.” Een opmerking waar Zwannie Pijper zich volmondig bij aansluit. ,,Ik sta al zesendertig jaar met heel veel plezier in de kantine. In de beginjaren was dat een keer in de tien weken maar tegenwoordig is dat een keer in de vier weken. Dat is ook direct een punt waar ik mij weleens aan stoor. De bereidheid van sommige leden of ouders van jeugdleden om iets voor de club te doen is tegenwoordig gewoon minder dan vroeger. Maar dat is niet alleen binnen Poolster het geval, haast Zwannie Pijper zich want ze wil niet overkomen als iemand die roept dat vroeger alles beter was. ,,Absoluut niet zelfs. Want ook toen waren het vaak dezelfde mensen binnen een club die het voortouw namen, vertelt ze terwijl even later haar echtgenoot even wat dieper ingaat  op de rol die zijn vrouw rond de aanleg van het kunstgrasveld in Spijk vervulde. ,, In die periode zorgde Zwannie dat er voor koffie was en werd er soms zelfs voor een van de mannen, die soms alleen in Spijk werkzaam was, gekookt. Dan aten we met ons drieën en wat zeker zijn voordelen heeft gehad. Want het kopje koffie, of soms een warme maaltijd, zorgde dat sommige dingen net even wat gemakkelijker opgelost werden dan dat het precies volgens de regels had gemoeten,” aldus Eltje Pijper voor wie er deze zomer een einde is gekomen aan zijn periode als bestuurslid/gastheer. ,,Ik was vorig jaar al gestopt als bestuurslid maar heb de taak van gastheer tot aan het einde van dit seizoen vervuld om zo de 25 jaar als gastheer vol te maken. Dat ik als bestuurslid/gastheer gestopt ben betekent echter niet dat ik niets meer binnen Poolster ga doen. Zo komen we iedere vrijdagmorgen met een groepje mannen samen om op het complex wat werkzaamheden te verrichten. Dat zijn ochtenden wat voor mij de krenten in de pap zijn met de verhalen van vroeger die steeds mooier verteld worden,” lacht Eltje Pijper die op 29 juni van dit jaar een mooie verrassing te wachten stond. Wat de drijvende kracht achter de onderhoudscommissie, ik zorg o.a. voor de contacten met de gemeente, niet wist was dat het bestuur van Poolster had besloten om hem tot erelid te benoemen. ,,Ik was compleet verrast toen voorzitter Edward Stulp met de mededeling kwam dat ik tot erelid werd benoemd. Ik ben daarmee het vijfde erelid waar ik natuurlijk trots op ben. Maar trots is het kersverse erelid ook op zijn vrouw die al bijna veertig jaar vrijwilligster is en de nodige veranderingen heeft meegemaakt. Veranderingen waar Zwannie Pijper een duidelijke mening over heeft. ,,Tegenwoordig heeft men het steeds vaker over dat het in de sportkantines allemaal gezonder moet. Natuurlijk ben ik het er mee eens dat iedereen zo gezond mogelijk moeten eten en drinken. Maar wat we niet moeten vergeten is dat de kantine-cultuur bepaalde zaken met zich meebrengt. Bij de jeugd hoort bij een overwinning een zakje snoep of een patatje en bij de senioren een biertje waar dan vaak ook een snack bij wordt genuttigd. Dat is iets wat in mijn ogen ook zo moet blijven want dat is namelijk datgene wat een sportkantine speciaal maakt,” aldus een duidelijke vrijwilligster die opeens van onderwerp veranderd wanneer een bezoek aan het Holland International Blues Festival in Grolloo ter sprake komt. ,Dat festival wordt ieder jaar mede georganiseerd door Johan Derksen. Die roept bij velen vaak veel negativiteit op maar wat in mijn ogen niet altijd terecht is. Hij benoemt dingen waar velen precies eender over denken maar niet durven te zeggen. Maar Johan Derksen is gewoon een sociaal bewogen man. Zo hadden we graag naar het benefietconcert gewild wat hij voor de zieke Aleksandra Plug organiseert. Aleksandra is als blueszangeres bekend als AJ Plug en is ernstig ziek. Zij was het afgelopen voetbalseizoen de vaste chauffeur van Derksen. Een tijdje terug werd bij haar echter slokdarmkanker geconstateerd en vandaar die benefietconcerten. Maar de twee concerten, in Assen en Katwijk, zijn al uitverkocht. Voor ons als bluesliefhebbers jammer maar voor Johan, en zeker voor Aleksandra, natuurlijk heel erg mooi,” aldus een sociaal bewogen Zwannie Pijper die verder hoopt dat ze het vrijwilligerswerk binnen Poolster nog een aantal jaren mag doen. ,,Weet je, het houdt je ook jong met jonge mensen mogen samenwerken. En als ik heel eerlijk ben, eigenlijk kunnen Eltje en ik ook niet echt zonder Poolster.” Een opmerking waar haar echtgenoot het roerend mee eens is. ,,Poolster, wat een in alle opzichten bloeiende vereniging is, is echt een deel van ons leven.”