Vriendinnen stille krachten achter halve marathon

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Op zaterdag 27 juli staat voor de 29e keer de halve marathon van Lauwersoog naar Ulrum op het programma. Een loopevenement waar Grea Venema en Henke van der Veen, als twee van de vrijwilligers die het inschrijven van de deelnemers verzorgen, al jarenlang bij betrokken zijn.


grea
 Henke van der Veen, links, en Grea Venema delen bij de inschrijving de startnummers uit

Bron Ommelander Courant Foto Herman Spier Bedum


,,Henke is al vanaf de allereerste keer dat de halve marathon werd georganiseerd bij betrokken, begint Grea Venema die, in afwachting van haar jeugdvriendin, begint te vertellen over hoe het ‘inschrijvingsburo’ tot stand kwam. ,, Waar in Ulrum in de loop der jaren veel veranderd is geldt dat niet voor de groep vrijwilligers die de inschrijvingen voor de halve marathon van Lauwersoog naar Ulrum verzorgt. Die groep bestaat naast ons tweeën uit Bianca Brands, Abelien Modderman en haar dochter Marloes en twee zusjes, Agnes en Mirjam, van mij. Af en toe komt er weleens wat extra hulp bij maar dit zevental is wel de ‘harde kern ” aldus Grea V die wordt aangevuld door de ondertussen aangeschoven Henke van der Veen die inderdaad een vrijwilligster van het eerste uur genoemd mag worden. ,,Toen het plan in Neptunus, wat toen onze stamkroeg was, ontstond werd ik al snel benaderd of ik mij als vrijwilligster beschikbaar wilde stellen. In dat eerste jaar was ik een van de personen die bij een voeding/drinkpost stond en waar ik nog een mooi verhaal over heb. Toen het voor de eerste keer werd georganiseerd had men bedacht dat de deelnemers niet alleen uit een stukje banaan of sinaasappel moesten kunnen kiezen maar lagen er voor de deelnemers ook stukjes van een marsreep klaar. Dat bleek echter niet een juiste keuze te zijn want dat plakte natuurlijk aan alle kanten zodat deze versnapering heel snel uit het assortiment werd geschrapt. En daarnaast hebben we het in het begin meegemaakt dat sommige lopers een sportdrank als verfrissing over zich heen gooiden wat eveneens een plakkerige toestand werd.” Nadat de halve marathon in 1989 voor de eerste keer door een professionele organisatie werd georganiseerd kwamen er in de jaren daarna steeds meer lopers van buiten de regio naar Ulrum waar de inschrijving toen nog handmatig plaatsvond,” verteld Grea Venema. ,,Dat er steeds meer deelnemers kwamen zorgde dat er vanaf dat moment ook meer personen bij de inschrijving moesten zitten. De deelnemers hadden toen nog niet de mogelijkheid om zich via internet in te schrijven. Men moest zich nog gewoon in Ulrum melden waar alle gegevens op lijsten werden genoteerd waar een official van de KNAU na afloop de gelopen tijden aan toe kon voegen.” Tijden die, zo gaat Henke verder, in het begin nog van een klok werden afgelezen. ,,Tegenwoordig gaat alles via een chip wat in het borstnummer is verwerkt maar toen stonden we met een aantal vrijwilligers bij de finish om de tijden te noteren. Wat dat betreft is er in de loop der jaren veel veranderd. Een paar jaar geleden waren het nog chips die aan de hardloopschoenen bevestigd werden die er voor moesten zorgen dat de tijden bij het passeren van een mat geregistreerd werden. “ Maar ondanks er tegenwoordig steeds meer via internet gaat zijn er nog altijd die op het laatste moment besluiten om toch aan de halve marathon mee te doen. ,,Dat laatste speelde vorig jaar heel erg toen het eind juli extreem warm was,” weet Grea zich nog goed te herinneren. ,, De organisatie stond toen heel erg in twijfel of men niet tot een afgelasting over moest gaan. Uiteindelijk vielen de temperaturen op de zaterdag heel erg mee waardoor er veel lopers waren die zich bij ons kwamen melden met de vraag of ze toch nog mee konden doen.” Iets wat het ‘inschrijvingsburo’ nooit als een probleem zag omdat ze toch een beetje hun eigen ‘regeltjes’ hadden gemaakt waar het bijvoorbeeld ging over het moment waarop de inschrijving sloot. ,,Normaal gesproken sluit de inschrijving om 12. 45 uur.  Maar wij zijn daar redelijk soepel in. Vaak is er namelijk nog wel een auto beschikbaar die de laatkomers nog naar Lauwersoog wil brengen. En dan vinden wij het geen probleem waanneer er na 12. 45 uur nog een of meerdere lopers ingeschreven moeten worden. Wat dat betreft hebben we inderdaad wel een beetje onze eigen regeltjes, aldus een lachende Henke. De lach die daarop volgt van haar vriendin geeft aan dat dit ook daadwerkelijk het geval is. Een lach die er ook te horen valt wanneer de vraag komt van wat het meest opvallende is wat ze in al die jaren hebben meegemaakt en waarbij duidelijk wordt dat het omkleden van vooral de lopers vaak voor de nodige hilariteit heeft gezorgd. ,,In de bovenzaal van Neptunus heeft de organisatie ruimte gecreëerd waar de deelnemers en deelneemsters zich kunnen omkleden. Maar ieder jaar weer zijn er vooral lopers die zich ‘gewoon’ in de tent omkleden. En of er dan vijf of vijftig personen door de tent lopen maakt ze niets uit, vertelt een lachende Grea.

Syb van der Ploeg

In al die jaren sommige personen een beetje bij de halve marathon gaan horen. ,,Dat heb ik bijvoorbeeld met Harm Noor die al jaren onze microfonist is. Een paar jaar geleden was hij door ziekte niet aanwezig en hoe goed iemand het ook doet, het was toch anders. Maar dat heb ik ook wanneer ik bepaalde personen opeens niet meer tussen de deelnemers zie. Doordat wij na afloop ook de shirts uitdelen die de deelnemers aan de halve marathon krijgen, zie je vaak dezelfde gezichten. Wanneer je dan eentje mist denk je toch, zou er wat met hem of haar zijn gebeurt. Wanneer ze een jaar later weer aanwezig zijn blijkt dat ze toevallig op vakantie waren of andere verplichtingen hadden. Maar, en zo eerlijk moeten we ook zijn, in het begin van de halve marathon, waar toen de nu weer teruggekeerde tien kilometerloop aan gekoppeld was, deden er nog rond 600 lopers en loopsters mee. Die aantallen worden er de laatste jaren niet meer gehaald waardoor je veel lopers en loopsters toch niet meer ziet terugkeren. Dat laatste is jammer en zeker voor de organisatie die er heel veel tijd insteekt om het ieder jaar weer een succes te laten worden,” aldus Grea die opeens aangevuld wordt door Henke die verteld over een bekende Nederlander die zich bij de inschrijfbalie kwam melden. ,,Ik weet niet meer in welk jaar of het was maar rond 2000 had de Friese band De Kast een hit met In Nije Dei. En in dat jaar of dat jaar daarna stond Sieb van der Ploeg, de zanger van de band, opeens voor onze neus. Ik moet eerlijk zeggen dat we toen voor even weer jonge bakvisjes waren. Want Sieb van der Ploeg zag er toen bepaald niet slecht uit,” vertelt Henke en gezien het gelach van haar vriendin was ze niet de enige die er zo over dacht. Zo werd het in Ulrum een aaneenschakeling van anekdotes door de twee hartsvriendinnen die tot slot de hoop uitspreken dat er een keer wat meer deelnemers het afsluitende feest komen bezoeken. ,,Dat zou zeker mooi zijn. Want ook daar doet de organisatie de nodige moeite voor om er een mooie afterparty van te maken en die niet alleen voor de Ulrumers maar voor alle deelnemers en hun  supporters bedoeld is .”