Harry Reitsma op zijn plaats in Kloosterburen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

In 1990 verhuisde de nu 63-jarige Harry Reitsma vanuit Meppel, waar hij een aantal jaren in de zorg werkzaam was, naar Kloosterburen. Ook daar was hij eerst in de zorg werkzaam om vervolgens vanaf 1995 tot aan zijn pre-pensioen in 2018 drieëntwintig jaar lang als paramedicus/verpleegkundige op de ambulance werkzaam te zijn.
image 2019 04 15
In januari 2018 kwam er een einde aan een bijna 25-jarige periode als paramedicus/verpleegkundige bij de ambulancedienst. Maar de inwoner van Kloosterburen heeft er geen seconde aan gedacht om de vijfentwintig jaar echt vol te maken. ,,Iedereen weet natuurlijk dat je op een ambulance van alles meemaakt. Leuke maar ook minder leuke dingen. Toen ik de mogelijkheid kreeg om de dienst in 2018 te verlaten hoefde ik daar niet lang over na te denken. Ik was op dat moment als vrijwilliger actief binnen de voetbalvereniging Kloosterburen en die werkzaamheden kon ik uitbreiden door het beheer van de kantine op mij te nemen.” Als Harry Reitsma het over Kloosterburen heeft gaat het over de voetbalvereniging waar hij in 1990 bij zijn terugkeer naar noord-Groningen wel direct vrijwilliger werd maar waar hij niet ging voetballen. ,,Voor mijn verhuizing naar Meppel voetbalde ik in Eenrum waar ik ook geboren ben. Toen ik terugkeerde besloot ik dan ook om daar mijn voetbalcarriere voort te zetten. Ik was ondertussen al vierendertig en dat zorgde dat ik Eenrum in het tweede elftal kwam waar we in mijn eerste seizoen direct kampioen mee werden. Dat kwam echter niet door mij hoor, want dat was toen ik erbij kwam al een goed team,” zegt Harry Reitsma met een lachend gezicht. Maar rond de millenniumwisseling besloot hij om ook als voetballer in zijn woonplaats Kloosterburen verder te gaan. ,,Dat kwam doordat onze zoon Marco in het eerste elftal van Kloosterburen kwam te spelen. Ik was als jeugdleider en clubscheidsrechter al meer bij Kloosterburen betrokken dan bij Eenrum en vandaar dat ik het toen een goed moment vond om de overstap te maken. Naast Marco voetbalden onze andere drie kinderen, Laura, Wendy en Peter, ook voor Kloosterburen zodat het een beetje vreemd was dat ik in Eenrum voetbalde. “ Naast het voetballen en het vrijwilliger zijn bij de plaatselijke voetbalclub kreeg Harry Reitsma eind 2002 opeens een geheel andere vraag voorgelegd. De vraag was of hij er voor voelde om in 2003 de rol van Prins Carnaval te vervullen. ,,Ik moet zeggen dat ik het carnaval vanaf het moment dat we in Kloosterburen kwamen wonen altijd een mooi evenement heb gevonden. Als je ziet met wat voor een enthousiasme er aan de praalwagens gebouwd wordt is dat fantastisch. Daarom hoefde ik ook niet lang na te denken over de vraag of ik Prins Carnaval wilde worden. Ik kijk nog steeds met heel veel plezier op die periode terug en maak nu alweer ruim 15 jaar deel uit van de raad van elf.” Binnen de raad van elf is Harry Reitsma de man die vanuit zijn ervaring als paramedicus/verpleegkundige verantwoordelijk is voor het wel en wee van de bezoekers die naar het carnaval komen. Een taak die de laatste jaren toch een wat andere dimensie heeft gekregen. ,,Wat je steeds meer ziet, en dat is bij alle festiviteiten zo, is dat vooral de jongere jeugd zich voor aanvang van het feest al gaat indrinken. En dan praten we over kinderen die jonger zijn dan 18. Dan kom je soms echte schrijnende dingen tegen van kinderen die al genoeg tot zich genomen hebben voordat ze op het feest zijn gearriveerd. Dan is het voor ons, ik doe dat tegenwoordig samen met mijn oud-collega Eilke Rispens, zaak om de situatie goed in te schatten want soms is het nodig dat de op dat moment patiënt naar het ziekenhuis moet worden gebracht. Maar verder gebeurt er gelukkig vrij weinig tijdens een dergelijk weekend. Mocht er iets gebeuren dan is het vaak dat iemand onwel wordt door de combinatie van de warmte en alcoholgebruik. Maar wanneer je dan even met die persoon naar buiten gaat is dat probleem snel opgelost, aldus de ex-ambulanceverpleegkundige. Een ex-ambulanceverpleegkundige die sinds januari 2018 nog meer bij de voetbalvereniging Kloosterburen betrokken is. ,,Doordat ik wisselende diensten had maakte ik al wel deel uit van onze accomodatiecommissie. Toen ik gestopt was op de ambulance bleek dat men binnen de voetbalvereniging iemand zocht die het beheer van de kantine voor zijn of haar rekening wilde nemen. In principe voelde ik daar wel voor maar dat moest thuis wel even besproken worden omdat mijn vrouw Annelies als secretaris deel uitmaakte van het bestuur. Annelies had al aangegeven dat ze in 2019 niet meer herkiesbaar zou zijn als bestuurslid. Dat was voor mij reden om positief te reageren op het verzoek of ik de organisatie van de kantine op mij wilde nemen. Dat laatste zorgt dat Harry Reitsma nu nog vaker op sportpark Westerklooster te vinden is maar wat hij absoluut niet erg vind. ,,Wanneer ik kijk hoe wij er als toch relatief kleine vereniging voorstaan dan mogen we daar trots op zijn. Het sportpark ziet er door de werkzaamheden van accommodatiecommissie zeer verzorgd uit en ook financieel is de club gezond. Dat hebben we te danken aan onze hoofdsponsor, De agrariërs uit de Regio, maar ook onze subsponsors, Abiant Uitzendgroep en Agripersoneel, zijn daar belangrijk in. En dat geldt natuurlijk ook voor onze bord en overige sponsoren. Verder mogen we niet klagen over het aantal bezoekers bij de thuiswedstrijden van het eerste elftal en waar een groot gedeelte van ook even blijft zitten voor de derde helft. Zo hebben we een vaste groep supporters uit Leens maar ook uit Ulrum. En ook uit Eenrum komen er voetballiefhebbers naar Kloosterburen wanneer het eerste elftal daar een verre uitwedstijd speelt. Wat dat betreft zijn de contacten met de verenigingen om ons heen prima te noemen,” aldus de oud-voetballer die naast clubscheidsrechter en ‘kantinebaas’ ook nog elftalleider van het derde elftal van Kloosterburen is. ,, Ik heb zelf gevoetbald tot ver in de vijftig. Maar op een gegeven moment wordt je aan alle kanten voorbij gelopen door voetballers die je zoon kunnen zijn. Toen vond ik het de hoogste tijd om te stoppen om vervolgens verder te gaan als teamleider bij het derde elftal. Het elftal waar ondertussen een groot aantal oud-spelers van het eerste elftal wekelijks hun kunsten in vertonen. Wanneer dit onderwerp ter sprake komt gaat Harry Reitsma ook even in op de huidige sportieve situatie waarin het vlaggenschip van de withemden zich bevindt. ,,De laatste jaren heeft een groot aantal routiniers afscheid genomen van het eerste elftal en zijn er ook een aantal spelers naar elders vertrokken. Dat eerste begrijp ik wel. Want er komt een tijd dat het lichaam zegt dat het mooi geweest is. Met spelers die naar elders vertrekken heb ik wat meer moeite. Dat heeft er echter wel voor gezorgd dat er nu wekelijks een wel heel erg jong eerste elftal binnen de lijnen staat. Daar mogen we op dit moment nog niets van verwachten omdat die wedstrijden spelen waarin het echt  de jongens tegen de kerels is. We moeten nu bouwen aan een nieuw eerste elftal waar we als vereniging niet alleen de tijd voor moeten nemen maar de spelers en staf ook de tijd voor moeten geven. Met Wieger Kooistra hebben we een trainer die begrijpt hoe de vlag er op dit moment voorstaat en die daar prima mee omgaat. Natuurlijk is het vervelend dat het sportief even niet gaat zoals we graag willen maar als we naar de vereniging kijken hebben we het verder prima voor elkaar. En dat laatste geldt ook voor de carnavalsvereniging waarbinnen ik actief ben. Ook daar heeft men zijn zaakjes prima voor elkaar. En dat geeft mij wel een goed gevoel. Want mijn vrije tijd ergens insteken waar ik niet het juiste gevoel bij hebt gaat bij mij niet werken.”