Matthijs Colstee na veel blessureleed terug op de velden

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

In de zomer van 2016 raakte Matthijs Colstee ernstig geblesseerd aan zijn rechterknie. Een blessure die er voor zorgde dat de ondertussen 27-jarige voetballer, na een lijdensweg van ruim 2 ½ jaar, pas op zaterdag 2 februari 2019 zijn in het eerste elftal van Stedum kon maken.
mat
 Bron:  Ommelander Courant Foto Herman Spier Bedum

,,Dat ik geblesseerd raakte gebeurde in juli 2016 tijdens het Jan Spijk Toernooi wat jaarlijks in Westeremden wordt georganiseerd. Tijdens dat toernooi verstapte ik mij en dat voelde niet goed. Ik had direct iets van dit kon weleens foute boel zijn. Een bezoek aan mijn huisarts liet echter andere geluiden horen maar waar ik geen goed gevoel bij had. Ik had door een eerdere blessure aan mijn linkerknie nog steeds contact met Chris Folkerts die als fysiotherapeut aan Medisch Centrum Zuid verbonden is. Hij regelde na een eerste consult direct een MRI-scan omdat er duidelijke symptomen waren die lieten zien dat er meer aan de hand was dan de een verrekking van de banden zoals de huisarts dacht. Helaas kreeg Chris gelijk, want uit de MRI-scan bleek dat mijn voorste kruisband was afgescheurd en dat ook mijn meniscus stuk was. Dat zorgde dat ik in december 2016 eindelijk geopereerd kon worden en een periode van revalideren kon beginnen. Een periode die, zo vertelde de behandelende arts toen, zou beginnen met zes weken op krukken lopen. Maar de zes weken werden er uiteindelijk elf omdat ik steeds weer te maken kreeg met een terugslag en ik daardoor ook bijna niets kon doen.” Zo bleef het voorlopig aanmodderen voor Matthijs Colstee die tijdens zijn periode van revalideren veel steun kreeg van Chris Folkerts. ,,Die heeft mij echt door de moeilijke momenten gesleept. Je leest weleens dat het terugkomen vanuit zware blessures een hele strijd is en dat is zeker waar. Maar ik heb altijd wel het vertrouwen gehouden dat ik weer aan het voetballen zou komen. Mijn omgeving dacht daar soms anders over want die hadden iets van dat ik een terugkeer wel uit mijn hoofd kon zetten.” Maar ook  na de eerste elf weken bleef het revalideren moeizaam gaan vertelt de tegenwoordig in Groningen woonachtige Matthijs Colstee.,, Gedurende het hele revalidatieproces had ik steeds het idee dat het in de knie nog steeds niet helemaal goed zat. Een beeld wat klopte want veertien maanden na de operatie ging het weer fout. Weer werd er een MRI-scan gemaakt en daar kwam uit naar voren kwam dat een kapotte meniscus voor de pijn zorgde. Maar gelukkig kon ook dat verholpen worden en volgde er een tweede periode van revalideren.” Een hernieuwde revalidatieperiode die weer bijna een jaar in beslag nam want pas op 2 februari 2019 kon Matthijs Colstee in het oefenduel tegen De Fivel eindelijk zijn rentree in het eerste elftal van Stedum maken. , Ik moet zeggen dat dit wel even een moment was. Ik had 2 ½ jaar niet gevoetbald en wanneer je je dan eindelijk weer met je teamgenoten mag gaan omkleden weet je waar je het allemaal voor hebt gedaan. Natuurlijk was ik gedurende mijn blessureperiode wel bij het eerste elftal betrokken maar dat is toch anders, aldus Matthijs die op het moment dat dit interview plaatsvind al drie keer zijn opwachting in het eerste elftal van Stedum heeft gemaakt. ,,Ik begon na de winterstop eerst in het derde elftal van Stedum. Maar al snel maakte ik weer deel uit van de eerste selectie omdat we nodige aan blessureleed hadden. Dat wil overigens niet zeggen dat het een overhaaste beslissing is geweest om zo snel terug te keren. Want alles is in goed overleg met mijn fysiotherapeut gegaan. En die gaf pas groen licht toen hij voelde dat niet alleen mijn rechterknie maar ik er ook klaar voor was. Want laten we eerlijk zijn, een een dergelijk lange periode zonder je favoriete sport te kunnen beoefenen doet mentaal wat met je en dan is er ook nog iets van, ik hoop dat het vanaf nu weer gewoon goed blijft gaat.” Vandaar dat de voetballer, die in de afrondende fase van zijn studie Sociaal Juridische Dienstverlening zit, nu nog met een brace om zijn rechterknie speelt maar waar hij zo snel mogelijk weer zonder wil spelen. ,,Nu zie ik de brace nog als een mentale steun die mij het laatste zetje tot een volledig herstel moet geven. Maar dat laatste gaat nog wel even duren. Op dit moment train ik nog maar een keer per week omdat mijn knie op de dinsdag nog niet voldoende hersteld is van de wedstrijd op zaterdag. Maar naast de donderdagtraining loop ik wel voor mijzelf hier in de Oosterparkwijk minimaal een keer per week een rondje van vijf kilometer want er moeten ook nog wat kilootjes af,” vertelt de in Stedum geboren Matthijs Colstee met een brede lach op zijn gezicht. Dat hij in Stedum geboren is en er nog steeds voetbalt, roept automatisch de vraag op of hij ooit nog weer terugkeert naar zijn geboortedorp. ,,Dat denk ik eerlijk gezegd niet. We blijven ook niet in de stad Groningen wonen want het dorpse trekt toch meer. Maar wat kleinere dorpen zoals Stedum als nadeel hebben is dat veel faciliteiten daar steeds meer verdwijnen. Dat zie je ook terug wanneer je naar Stedum als voetbalvereniging kijkt. Het eerste elftal is bijvoorbeeld een hecht vriendenteam maar niet iedereen woont nog in Stedum. Dat zie ik in de toekomst ook met Laura en mij gebeuren dat wij ergens in de provincie gaan wonen maar dat ik wel voor Stedum blijf voetballen. Ik heb er bijvoorbeeld nooit over gedacht om voor een vereniging hier in de stad te gaan spelen. Daar heb ik gewoon niets mee. Want de gezelligheid die er bij een dorpsvereniging zoals Stedum is vind je in de stad minder snel. Maar naast het stukje gezelligheid is ook het sportieve wat Matthijs Colstee aan de v.v. Stedum bindt. ,,Ik ben echt van mening dat wanneer iedereen binnen onze selectie fit is wij een spelersgroep hebben die ook in de vierde klasse geen raar figuur slaat. Want hoe wij vorig seizoen uiteindelijk zijn gedegradeerd sloeg natuurlijk nergens op. De KNVB had nooit mogen toestaan dat SGV drie wedstrijden voor het einde er de brui aan gaf. De bond had moeten eisen dat SGV het seizoen uit hadden moeten spelen. Daardoor kwamen wij in de problemen en uiteindelijk in de nacompetitie terecht. En dan weet je dat het een lastig verhaal wordt omdat je dan juist tegen een ploeg in actie moet komen die in een positieve flow zit en wat bij ons duidelijk anders was. Maar gelukkig doen dit seizoen weer bovenin zaterdag 5E mee en zijn er nog zeker kansen om de nacompetitie te halen. En ik moet eerlijk zeggen dat ik dat wel heel erg mooi zou vinden wanneer dat ook echt gaat gebeuren. Maar aan de andere kant, voor mij geldt dat ik eerst weer helemaal fit wil worden en daarna zien we wel wat de toekomst ons brengt.”