JP’ Wieringa, Zeester is de bindende factor binnen Zoutkamp

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

In het eerste seizoen dat Marinus Siekman als hoofdtrainer bij Zeester actief was polste hij Jan Pieter Wieringa uit Hoogezand of hij er voor voelde om binnen de vijfdeklasser een rol als verzorger/masseur te vervullen. Nu ruim een jaar later woont de met de bijnaam ‘JP Bourgondiër’ door het leven stappende Wieringa ondertussen al weer twee maanden in het vissersdorp.
image 2018 12 26


,,Ik ken Marinus vanuit onze gezamenlijke periode bij FVV in Foxhol waar ik toen verzorger was. Toen hij wegging bij FVV vroeg hij of ik op het gebied van de verzorging op de wedstrijddag en op de trainingsdagen iets bij Zeester wilde gaan doen omdat er op dat gebied in Zoutkamp een braakliggend terrein lag. Ik ben vervolgens een keer vrijblijvend met hem meegegaan en werd direct geraakt door de warme manier van ontvangst. Dat zorgde voor een positieve reactie van mijn kant om ja te zeggen tegen het verzoek om de verzorging van in eerste instantie de spelers van het eerste elftal op mij te nemen. Maar al snel kwam de vraag of ik ook spelers van andere teams wilde behandelen,” vertelt Wieringa die voor zijn periode in Zoutkamp al een groot gedeelte van zijn leven in het amateurvoetbal actief was geweest. ,,Voor mij is het allemaal begonnen bij Kwiek in Hoogezand. Daar was ik, en je zou het nu gezien mijn lichaamsbouw niet meer zeggen, een speler die het van zijn sprintsnelheid moest hebben. Daarnaast was ik een trainingsbeest want ik trainde bijna iedere dag. Vanuit Kwiek ben ik op een gegeven moment overgestapt naar FVV. Mijn volgende vereniging werd een paar jaar later Hoogezand. Dat kwam omdat ik redelijk zwart/wit ingesteld ben, en in mijn jonge jaren helemaal. Maar na een tijdje zijn de scherpe randjes er vaak weer wat vanaf en kun je nog eens weer ergens terugkeren. Zo kwam ik op een gegeven moment ook weer terug bij FVV. Dat was als jeugdtrainer want  met het zelf voetballen was ik op een gegeven moment wel  klaar. Zo kwam ik als jeugdtrainer ook in contact met het jeugdplan Nederland. In ons district, waar Jacques d’Ancona toen voorzitter was, zocht men op een gegeven moment een secretaris en daar werd ik toen voor gevraagd. Dat hield ook in dat ik regelmatig met spelers mee naar selectiewedstrijden ging. Zo hadden we toen bij FVV Tjalling Dilling, die op 16-jarige leeftijd de overstap naar FC Twente maakte, die in het Nederlands jeugdelftal speelde. Met Tjalling ben ik vaak mee geweest naar een wedstrijd of training, vertelt Jan Pieter Wieringa die zich ondertussen steeds meer begon te interesseren voor het vak van sportmasseur. ,,Dat vak stond in het amateurvoetbal nog in de kinderschoenen. Maar rond 2000 werd er in de Borgmeren in Scharmer een cursus voor sportmasseur gegeven. Daar heb ik mij toen direct voor aangemeld om een paar jaar later ook nog een cursus tapen bij sportblessures te gaan volgen. Dat zorgde dat ik toen als jeugdtrainer en verzorger bij eerst weer Hoogezand en later bij meerdere verenigingen uit die regio aan de slag ging en waarbij ik Marinus dus bij FVV tegenkwam. We hadden direct een klik en vandaar dat ik ook ben ingegaan op zijn verzoek om wat binnen Zeester te gaan doen.” Een samenwerking wat er voor gezorgd heeft dat hij nu sinds enkele maanden zelfs in het vissersdorp woonachtig is omdat hij een rustige woonomgeving zocht. ,,Ik ben geboren en getogen in Hoogezand en heb in die contreien ongeveer veertig jaar in de horeca gewerkt. Dat was een hectische tijd met vaak veel stress omdat het iedere keer weer spannend was of het publiek wel of niet kwam. Wanneer je bijvoorbeeld de pech had dat er in jouw discotheek of kroeg nog even een ruzie uitgevochten moest worden dan kon het gebeuren dat je een groot aantal weken toch wat minder druk bezet was dan in andere weekenden. Dat wereldje had ik op een gegeven moment wel gezien en helemaal toen de crisis de horeca ook nog eens in zijn greep kreeg en waar het rookverbod nog eens bij kwam. Ik blijf van mening dat het rookverbod voor veel horecaondernemers in een toch al moeilijke tijd een enorme klap is geweest,” weet de import-Zoutkamper heel stellig. ,,Dat ik import ben blijf ik natuurlijk nog wel een tijdje voelen want ik heb het dorp Zoutkamp ondertussen leren kennen als een hechte gemeenschap. Een gemeenschap waar de voetbalvereniging een belangrijke rol in speelt weet ook ‘JP’,” zoals iedereen hem in het vissersdorp noemt. ,,Sinds de komst van Marinus als trainer is men binnen Zeester steeds meer anders gaan denken. Vorig seizoen moesten spelers en trainer duidelijk aan elkaar wennen. Marinus kan tegen spelers hard zijn waar ik soms van denk, doe het even anders. Toen ik nog in Hoogezand woonde reden we samen op en neer naar Zoutkamp. Dan ging het in de auto soms hard tegen hard hoor want ik laat mij dan wel horen. Want als masseur/verzorger hoor je veel meer dan een trainer. Dan is er toch iets meer afstand. En dan is het aan jou wat je wel of niet aan de trainer gaat vertellen. Zo hebben we samen bij FVV gewerkt en zou doen we het nu ook bij Zeester waar bij steeds meer spelers het kwartje is gaat vallen. Dat er dit jaar beter gepresteerd wordt heeft namelijk niet alleen te maken met een prima trainingsopkomst. Het komt ook doordat men weet dat wanneer je op de vrijdagavond tot diep in de nacht in de kroeg zit je zaterdag niet kunt presteren. Dat besef is er steeds meer omdat men ook weet dat het om de prijzen meedoen er dit seizoen absoluut in zit,” aldus Jan Pieter Wieringa die sinds dit seizoen ook de consul binnen Zeester is. ,,Wat dat betreft verloopt mijn ‘inburgeringscursus’ als Zoutkamper goed, zegt de verzorger/masseur met een knipoog. Een verzorger/masseur die hoopt dat ook zijn inbreng voor mooie dingen kunnen gaan zorgen bij Zeester. ,,Ik moet zeggen dat ik nu bijna anderhalf jaar binnen Zeester actief ben. In die periode zijn er veel positieve maar ook vervelende dingen gebeurt zoals het overlijden van Jenne Mollema. Dat was, zo heb ik duidelijk gemerkt, een clubicoon met een groot hart voor Zeester. Toen hij wegviel was dat een enorme klap binnen de vereniging. Maar dan is het mooi om te zien dat er dan mensen opstaan om zich in te zetten voor een vereniging wat een belangrijke, en misschien wel de belangrijkste, bindende factor binnen een warme gemeenschap is.”