SV Bedum Oldstars in Iran: Patat met mayonaise en een gehaktbal

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Door de vertraagde binnenkomst van het nieuws uit Iran zet  ik het verslag van de mannen rechtstreeks online en daarnaast  komen de foto’s in de loop de dag  als een extra item op Puurvoetbalonline. Dit omdat de foto’s verkleinen en plaatsen nu eenmaal meer tijd kost en wat ik in maar beperkte mate heb. Dus vandaar hier het bijna liveverslag van in dit geval Wim Keizer over de belevenissen op de vrijdag 

serieus
Zaterdagochtend  liep de wekker op het gebruikelijke tijdstip van half acht af en zaten we om acht uur aan het ons laatste ontbijt in ons hotelletje, dat eigenlijk alleen maar bestaat uit een restaurant/eetzaal dat vaak gebruikt wordt voor bruiloften en andere feesten. Er zijn twee  appartementen; 1 heeft een slaapkamer met 4 eenpersoons bedden en 2 kamers met 2 eenpersoons bedden met een keuken en een huiskamer. Het andere appartement heeft 1 slaapkamer met een tweepersoons bed. In totaal dus 10 slaapplaatsen, wat voor ons 9-tal goed uitkwam. De maaltijden werden niet in het restaurant bereid maar elders in de omgeving bereid en aangediend.
Onze bus van de gemeente Ghoochan stond ruim op tijd voor de deur. Zonder bagage pasten wij prima in dit 10-persoonsbusje, maar men was vergeten dat er dus ook 9 koffers en 9 rugzakken en nog de nodige kadootjes mee moesten. Een taxi die gebeld was, liet veel te lang op zich wachten, dus stapten 3 man van ons in de privéauto van de hoteleigenaar en kon als bagage stevig opgestapeld in de bus mee. Niemand valt dat op want in het straatbeeld zijn met name de blauwe pick-up-busjes een keer zo hoog beladen dan ze zelf zijn met je kunt niet bedenken of het past er al dan niet overhangend prima op. Je komt hier de meest merkwaardige voertuigen van kort aan de 2e Wereldoorlog tegen maar ook de meest luxueuze Lexussen en BMW ‘s.

Bibliotheek Ghoochan

Hier kregen we een lezing en een rondleiding van Mitra, die Massoud beschouwt als zijn zus, ook al is ze een generatie jonger, bevriend met de familie van Massoud. Mitra had een mooi verhaal in het Engels geschreven. Mitra haar werk in de bibliotheek was de beschrijving en het beheer van de documenten en de foto's, die de geschiedenis van Ghoochan beschrijven.
Als cadeau kregen we gebreide slofjes en snoep en een brochure van de bieb.
De voorzitter van de voetbalvereniging van Ghoochan Sani, reikte onze voorzitter Martin Broekmans namens hun vereniging een plaquette uit ter herinnering aan onze gedenkwaardige eerste Walking-Football interland in en tegen Ghoochan.

Gemeentehuis.
Vervolgens hebben we afscheid genomen van de burgemeester op het gemeentehuis, uiteraard met cadeaus: een leren portefeuille in een houten kunstwerk. Voor onze burgermoeder Erica van Lente kregen we boodschap dat de burgemeester graag het contact met onze gemeente wil bewaren en indien mogelijk wil voortzetten en uitbreiden. Dit wilden ze o.a. tot uitdrukking brengen door een dezer dagen aan hun raad voor te stellen om een straat naar Bedum te gaan noemen, zodat niet alleen de stad Groningen een Bedumerstraat heeft.

Boerderij.
Halverwege Masshad na zo'n 70 kilometer werden we voor de lunch met muziek en trommelslagers opgevangen op een grote boerderij met zo'n 1000 hectare aan landbouwgrond voor m.n. suikerbieten en granen.
De eigenaar had het bedrijf 3 jaar geleden van zijn overleden vader overgenomen. Tot die tijd had hij na zijn studie tot ingenieur zo'n 30 jaar in San Francisco een kroeg gehad en daar ook aardig tussen de hippies geboerd. Hij had nu zowel een Iraans als een Amerikaans paspoort. Op het bedrijf werkten 40 man aan personeel. Toen hij 3 jaar geleden dit bedrijf overnam van zijn vader kon hij het grondwater op 7 meter oppompen, nu moest hij 120 meter diepgaan en kwam hij onderhand wel aan de grenzen van het reservoir te zitten. Na 5 jaar droogte zitten ze hier om regen te springen. Na een aantal toespraken en cadeaus van de boerderij, saffraan en zoetige fondant, gingen we nu echt naar ons vertrouwde hotel IRISL, hartje Masshad, waar Mustafa ons alweer opwachtte met een verrassing: patat met mayonaise en door zijn vrouw gemaakte enorme gehaktballen, die voor de helft uit groente bestonden - Vega vleesballen.
Vanavond hebben we nog even de benen gestrekt met een stadswandeling in een nog behoorlijk warm Masshad, waar het vannacht niet koeler wordt dan 23 graden en morgen weer een flink eind de 30 in.