Gerke Kersaan: zoekt nog altijd uitdagingen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

In de winter van 1992 stond Gerke Kersaan, als opvolger van de tussentijds vertrokken Herman Hazeveld, opeens voor zijn debuut als hoofdtrainer van FC LEO. Na een ondertussen vierentwintig jaar durende carrière keerde de Winsumer in de zomer van 2016 nog een keer terug bij de Leensters die toen een vervanger zochten voor de door ziekte uitgeschakelde Klaas van der Ploeg.

gerke
 Bron: Ommelander Courant Foto: Herman Spier Bedum
,,Als ik op mijn trainerscarrière tot nu toe terugkijk dan zijn mijn twee periodes bij FC LEO wel bijzonder geweest. Ik weet nog goed dat ik aan het begin van mijn trainersloopbaan helemaal niet de ambitie had om als seniorentrainer aan de slag te gaan. Ik had meer gevoel bij het met een jeugdploeg werken en wat ik toen ook ben gaan doen. Maar op een gegeven moment kwam OKVC opeens met de vraag of ik daar hoofdtrainer wilde worden. Omdat ik iemand ben die steeds weer een nieuwe uitdaging zoekt besloot ik om op de uitnodiging voor een gesprek in te gaan. Dat was toen met voorzitter Muntinga weet ik mij goed te herinneren. Dat werd een gesprek waarin ik enthousiast werd gemaakt om toch de stap naar het seniorenvoetbal te maken. Dus tekende ik niet veel later een contract wat betekende dat ik in de zomer van 1993 hoofdtrainer van OKVC zou gaan worden. Enkele weken later had ik echter opeens FC LEO aan de lijn. Daar was hoofdtrainer Herman Hazeveld plotseling vertrokken en kwam de vraag of ik het daar tot de zomer wilde overnemen. Dat was even slikken, want dit ging allemaal wel heel erg snel. Toch besloot ik de uitdaging aan te gaan was de opdracht om te proberen om FC LEO in de derde klasse te houden. Dat is uiteindelijk ook gelukt en ik daardoor ook met een goed gevoel in Oldehove aan de slag ging. Na mijn mooie periode in Leens werd het in Oldehove een catastrofaal begin. Na de eerste acht duels stond de teller nog steeds op nul punten en begon de ‘vijfde colonne’ zich al aardig te roeren. Maar voorzitter Muntinga bleef rustig en verkondigde steeds dat het allemaal wel goed ging komen. Muntinga kreeg gelijk want na de winterstop wonnen we de tweede periode. Helaas zat promotie er net niet in maar in het seizoen daarna wel lukte. In dat jaar werden we namelijk kampioen in de eerste klasse GVB en promoveerden we naar de vierde klasse KNVB. Na twee seizoenen OKVC ben ik vervolgens weer een cursus gaan doen. Maar in de winter van ’97 belde Aduard of ik daar trainer wilde worden. In Aduard slaagden we er toen om vierdeklasser te blijven. Een seizoen later begonnen we met twee nederlagen maar vervolgens werd er, en dat in een Friese klasse twintig keer op rij niet meer verloren. Vreemd genoeg ben ik als hoofdtrainer nooit langer dan twee jaar bij een club actief geweest. Ik geef in dan twee jaar gewoon alles wat ik heb en ga dan graag op zoek naar een volgende uitdaging,” aldus Kersaan die na zijn periode bij Aduard voor een periode van maximaal twee jaar als hoofdtrainer bij UVV’70, nogmaals OKVC, Corenos en FC LEO vaan de slag ging. Daarnaast was de Winsumer regelmatig als trainer bij VIBOA actief en wat gezien de geschiedenis wel logisch was. ,,Bij VIBOA is het voor mij als voetballer allemaal begonnen. In mijn jeugd moest je elf jaar zijn voor je mocht voetballen. Dat betekende dat ik in de B-junioren ben begonnen en vanaf mijn zestiende in de A-junioren kwam. In de senioren heb ik maar heel even gespeeld omdat ik voor mijn studie en werk als accountant al snel naar Rotterdam vertrok. Toen ik naar Winsum terugkeerde heb ik het voetbal wel weer opgepakt, maar ging ik spelen in de lagere teams van VIBOA.” Na zijn terugkeer uit het westen begon het ook al snel bij Kersaan te kriebelen om trainer te worden en waarop hij besloot om verschillende trainerscursussen te gaan volgen. ,,Velen van mijn generatiegenoten zullen nog wel weten dat  de diploma’s van toen de codering  C,D en E. hadden. Later kregen ze de naam van TCIII, TCII en TCI. Toen ik die cursussen ging volgen had ik zoals eerder gezegd absoluut niet de intentie om als seniorentrainer aan de slag te gaan. Ik wilde graag met de jeugd gaan werken omdat ik vond dat ook de jeugd een trainer verdiende die de juiste opleiding had genoten. Vroeger, en dat is nu helaas niet veranderd, stonden er vaak vrijwilligers voor een groep die, en nu chargeer ik een beetje, niet wisten of er lucht of zand in een bal zat. Jeugdspelers hebben echter snel in de gaten wanneer je onzin verkoopt. Dat zorgt vaak voor onnodige problemen en men, althans dat is mijn mening, te snel roept dat de jeugd moeilijk is. Iets wat ik absoluut tegenspreek omdat de jeugd zich alleen maar roert wanneer ze onzin verkocht wordt. Iets wat nu zo is en vroeger niet anders was,” aldus de nog steeds energieke voetbaltrainer. ,,Dat energieke hoop ik nog een tijdje vol te mogen houden. Want om eerlijk te zijn, eigenlijk ben ik nog niet klaar met het trainersvak. Op dit moment train ik de keepers binnen FC LEO waar de doelman van Kloosterburen, Sander Adema, zich ook bij heeft aangesloten. Ondanks dat ik zelf nooit doelman ben geweest is dat ontzettend leuk om te doen. Ik heb mij tijdens mijn loopbaan als trainer echt in het keepersvak verdiept en ben ook daar cursussen voor gaan volgen. Door het mij meer in het keepersvak te gaan verdiepen ben ik mij ook steeds meer gaan verbazen. Zo had ik bij OKVC in Johannes Westra een prima doelman en was ook Gerard Tammens bij FC LEO een uitstekende keeper. Maar in Leens liet ik toen ook een jonge Berend Zijlstra debuteren omdat je jeugd ook een kans moet durven geven. Iets wat naar mijn idee te weinig gebeurt waardoor de ambitie om keeper te worden duidelijk terugloopt. En dat laatste mogen clubs en ook trainers zich echt aanrekenen, “ aldus Gerke Kersaan die als keepertrainer nu de jonge Niels Zijlstra onder zijn hoede heeft. ,,Dat is een leuk verhaal, want waar Berend over het nodige talent beschikte gold dat ook voor zijn neefje Niels die in zijn vader Gert-Klaas ook nog eens een prima voorbeeld had,” aldus de trainer die dan opeens laat weten dat hij niets heeft met de kant en klare trainingen die de trainers van tegenwoordig steeds vaker via de app krijgen toegestuurd. ,,Nu ik mij dit seizoen wat meer op het trainen van keepers heb toegelegd sta ik met grote regelmaat bij de wedstrijden van de jongens te kijken. Dat doe ik om te zien waar de verbeterpunten liggen. Vandaar uit is er dan voldoende informatie te vinden om tot de juiste oefeningen te komen. Wedstrijdgericht trainen noem ik dat en wat vele malen beter is dan een ‘voorgebakken’ training. Wat dat betreft kun je het wel vergelijken met een opleiding tot bijvoorbeeld kok. Wanneer je alleen maar een kant-en-klaar maaltijd in de magnetron hoeft te zetten zal je nooit een gediplomeerde kok worden. En zo is het met voetballers en trainers ook. Wanneer je niet wedstrijdgericht bezig bent en alles wordt ‘voorgekookt’ wordt het nooit wat met het leveren van de juiste prestaties.”