Rugblessure dwingt Rick Folkerts te stoppen.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Op 9 december, en na afloop van het duel tegen VVT, maakte Rick Folkerts bekend dat hij een punt achter zijn loopbaan als eerste doelman van Rood Zwart Baflo zet. Een steeds terugkerende rugblessure zorgt dat de 26-jarige doelman een hersteltraject ingaat om zijn rugkwetsuur eindelijk eens goed te verhelpen.
Profielfoto van Rick Folkerts Bron Ommelander Courant
,,Enkele weken geleden kreeg ik in het ziekenhuis het advies om een punt achter mijn loopbaan als doelman te zetten. In het seizoen 2014-2015 speelde ik met een vriendenteam in de zaal bij Futsal Winsum. In oktober 2014 kwam ik toen in botsing met een tegenstander en liep ik een zogenaamde spiertrauma op in mijn bekken. Dat zorgde dat ik vanaf dat moment vaak met de nodige rugpijn in het doel stond en ik steeds vaker een pijnstiller moest nemen om de pijn te onderdrukken. Maar op een gegeven moment begreep ik zelf ook wel dat er wat moest gebeuren om te zorgen dat ik eindelijk van de pijnstillers afkwam. Daarom werd het een hernieuwd bezoek aan het ziekenhuis waar ik dus het advies kreeg om een herstelprogramma te gaan volgen omdat het anders weleens kon gaan gebeuren dat mijn werkzaamheden als stukadoor in het gedrang zouden komen. En dat is natuurlijk het laatste wat ik wil,” aldus Rick die in het seizoen 2011/2012 zijn debuut als doelman van het eerste elftal van de Bafloërs maakte. ,,Dat was nog onder Joop Kruger in het seizoen dat Marko Stoepker nog eerste doelman was. Marko vertrok vervolgens na dat seizoen richting Warffum en toen werd ik de vaste eerste keeper onder trainer Wobbe de Vries. Wanneer de naam van de tussentijds vertrokken trainer uit Noordhorn valt is Rick Folkerts heel erg openhartig. ,,Wij hadden in die periode een hele jonge, en dus ook lastige, groep met voornamelijk spelers die rond de twintig jaar jong waren. We dachten toen dat we het allemaal wel wisten en daar had de trainer heel veel moeite mee. Als ik op die periode terugkijk dan denk ik dat Wobbe de Vries nu beter bij Rood Zwart Baflo had gepast dan toen omdat we nu als groep veel meer volwassen zijn geworden. Maar dat is achteraf natuurlijk gemakkelijk praten. Toen De Vries tussentijds vertrok kwam Sander Tromp als trainer voor de groep. Sander kwam uit Baflo en kende de groep dus goed. De resultaten werden daardoor ook wat beter maar echt crescendo ging het pas vanaf het seizoen 2015/2016 toen Marcel Schaap trainer werd. Met Marcel kwam er een trainer die bij een paar grotere verenigingen, zoals SV Marum en Fc Grootegast, als hoofd jeugdopleiding of als tweede trainer had gewerkt. Dus die was wel gewend om met mondige spelers te werken. Ik moet zeggen dat ik veel van Marcel heb geleerd. Niet alleen als keeper maar ook op het menselijk vlak. Marcel was echt een trainer van het persoonlijk contact die je op bepaalde zaken ook direct aansprak. Hij gooide nooit alles in de groep of naar buiten en wat ik in die periode vaak wel deed. Wat dat betreft ben ik door hem zeker een stuk rustiger geworden,” aldus de openhartige doelman. Iets waar hij verder duidelijk rustiger door is geworden is de geboorte van zijn dochtertje Roann die op 6 december 2016 ter wereld kwam. ,,Na de geboorte van Roann keek ik toch op een wat andere manier tegen het voetballen aan. Ik ben echt een type die wil winnen en waar ik met provocerende opmerkingen best ver in ging. Maar toen mijn dochtertje geboren was ging ik het voetballen toch wat meer relativeren. Ik was nog wel fanatiek maar ik had toch wat meer dat wanneer ik na een verloren wedstrijd thuiskwam dacht waar maak ik mij nu druk om. Dan zag ik een lachend koppie en was de nederlaag snel vergeten. Dat, en de steeds vaker terugkerende rugklachten, zorgde er daarom voor dat Rick Folkerts weer terugkeerde in het ziekenhuis waar hij dus een herstelprogramma aangeboden kreeg. Een herstelprogramma dat het nodige van zijn vrije tijd zou gaan vragen. ,,Dat was iets wat er direct bij werd gezegd, je moet er veel tijd in investeren. Omdat ik overdag aan het werk ben moet het trainingsprogramma uiteraard in de avonduren of weekenden gebeuren. En dan moet je eerlijk naar jezelf en het team zijn door te vertellen dat er dan geen ruimte meer is om als eerste doelman te fungeren. Ik zeg met nadruk eerste doelman. Want ik blijf voor noodgevallen beschikbaar. Ik ga echter volgend seizoen echt niet als tweede keeper op de bank zitten. Maar wanneer Rood Zwart Baflo echt in nood zit mogen ze mij altijd bellen,” aldus de doelman die dus vroegtijdig vertelde dat er een einde aan zijn loopbaan aan zit te komen. ,,Dat nieuws vroegtijdig brengen wilde ik ook richting onze trainer Jan Potma. Ik weet bijvoorbeeld niet wat Wim Beukema, die met trainer Jan Potma als doelman mee naar Baflo kwam, gaat doen. Wim wil weer gaan studeren waardoor ook voor hem het keepen misschien wel wat naar de achtergrond gaat verdwijnen. Mocht dat het geval zijn dan moet er een andere doelman gezocht worden en vandaar ook dat ik mijn besluit vroegtijdig bekend heb gemaakt.” Een besluit wat hij niet alleen aan zijn teamgenoten en trainer moest vertellen maar ook aan zijn twee trouwste fans. ,,Mijn opa en oma Postma slaan van mij en mijn broertje Melvin geen wedstrijd over. Dat vind ik echt fantastisch en daarom was het ook enorm lastig om het hun te vertellen dat ik er mee ga stoppen. Ik denk zelfs dat mijn opa verwacht dat het allemaal zo’n vaart niet gaat lopen. Dat komt misschien ook wel omdat ik het seizoen nog wel als echte stand- in van Wim afmaak. Want hoewel we dat aan het begin van het seizoen nog niet echt hadden uitgesproken komt nu toch wel het besef dat we ook nu weer om de prijzen mee moeten doen. Iets waar ik persoonlijk nog een stapje verder in wil gaan. Rood Zwart Baflo als club moet een keertje doorstoten naar de vierde klasse. Onder Marcel Schaap waren we er al een paar keer dicht bij en nu met Jan Potma hebben we een trainer die ons ook naar de vierde klasse moet kunnen brengen. Want ik denk echt dat wanneer dorpen als Zeerijp, Middelstum, Roodeschool, Sauwerd of Stedum een voetbalclub hebben die in de vierde klasse speelt moet dat in Baflo ook mogelijk zijn,” aldus de Bafloër die aan het slot van het gesprek opeens het verdwijnen van het Regioteam Noord Groningen noemt. ,, Ik heb als jonge keeper zelf een paar keer voor dat team mogen spelen. Maar door het helaas te vroeg overlijden van Harry Torrenga, die echt als de grote animator van dat team moet worden gezien, is dat team volledig van het toneel verdwenen. Dat is echt heel jammer want dat was als dat goed was opgepakt een mooi podium geweest om jonge talentvolle voetballers uit onze regio samen te laten spelen. Wij voetbalden dan bijvoorbeeld tegen Regioteams uit Friesland en werd er ook wel tegen jeugdteams van een BVO gespeeld. Dat waren voor mij mooie hoogtepunten en waar hopelijk nog een mooi hoogtepunt aan toegevoegd gaat worden. En dat is een promotie met Rood Zwart Baflo naar de vierde klasse.”