Walking Football toernooi bij SV Bedum groot succes

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Het is kwart voor tien op woensdagochtend 8 november als er een luid fluitsignaal de aanwezigen in de kantine van SV Bedum opschrikt. De man op de fluit is Nanno Kranenborg, trainer van niet alleen het Walking Football gebeuren in Bedum, maar eveneens de trainer van de leeftijdsgenoten in Engelbert en op Kardinge. Bovendien trapt hij zelf nog tegen een bal met de Old Stars van FC Groningen.
image 2017 11 16
 
 Bron: Ommelander Courant  door Kick Mulder   Foto : Herman Spier Bedum 


Het is dan ook simpel te verklaren dat een toernooi voor de 60+ers snel georganiseerd kan worden door de topfitte Stadjer. Vanochtend zijn ruim vijftig krasse knarren bijeengekomen om het tegen elkaar op te nemen. Acht teams in totaal. Drie van SV Bedum, eveneens drie van FC Groningen en een tweetal teams van Kardinge.
“De P van plezier staat vandaag voorop”, begint Kranenborg zijn openingswoord. In de hem zo typerende houding – hij staat kaarsrecht met een paar papieren voor de groep, de rest zit keurig op een stoel – legt hij kort de procedure van de ochtend uit. Er wordt een toernooi gespeeld op het hoofdveld van de Bedumse voetbalvereniging. Het kunstgrasveld is is opgedeeld in vier kleinere veldjes van 40 bij 20 meter. Nadat de spelregels kort zijn besproken en de velden zijn aangewezen, mogen de heren zich omkleden.
Wie het toernooi gewonnen heeft, is van ondergeschikt belang. “Dat hoeft niet eens in de krant te komen”, zo maakt Kranenborg duidelijk. “Hoewel niemand wil verliezen en er echt wel een paar baasjes tussen lopen, zijn de uitslagen niet belang.” Dat deze mannen op leeftijd (de oudste speler vandaag is zelfs 82 jaar!) nog gezamenlijk tegen een balletje kunnen trappen, is het voornaamste. Hoewel ook de gezelligheid na afloop niet onderschat moet worden. Na het toernooi is er soep met broodjes voor alle teams. Het doel: lekker nakletsen en sterke verhalen vertellen over hoe goed men vroeger was. Wat Fritz Korbach was onder de proftrainers, is Nanno bij de amateurs. Tot op de dag van vandaag. Geen spat veranderd. De lange, grijze snor en een forse sigaar. Met nog altijd evenveel passie als jaren terug, laat hij de hele groep een gezamenlijke warming-up afwerken. Even serieus en gedisciplineerd als altijd. 'De mannen zijn op leeftijd en met deze temperaturen moeten je spieren goed warm zijn voordat je begint. Anders raak je snel geblesseerd”, legt de oefenmeester van weleer uit. “Normaal spelen wij een iets ander spelletje bij Bedum, maar vandaag passen wij ons aan aan de overige teams. Er mag vandaag enkel gewandeld worden, een sprintje trekken is uit den boze. Dat is even schakelen, want normaal mogen de spelers zonder bal bij ons wel versnellen. Maar ach, die P van plezier, die staat vandaag voorop…”
Met de AED naast hem in de dug out (“Je weet immers maar nooit”), ziet Kranenborg tevreden aan dat het toernooi verloopt zoals hij had gehoopt. Hij leunt achterover en neemt nog een flinke trek van de sigaar.