Drie Assenaren voelen zich thuis in Zeijen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Johannis Kakisina, Avner Leidelmeyer en Kenneth Vianen zijn de drie Assenaren die in Zeijen het plezier in het voetballen weer hebben teruggevonden. Samen met een groep voetbalvrienden uit het onder de rook van Assen liggend dorp zijn ze namelijk de selectie van de plaatselijke hoofdmacht dat ook dit seizoen weer in de derde klasse van het zondagvoetbal uitkomt.
image 2017 09 07
 Kenneth Vianen, Johannis Kakisina en  Avner Leidelmeyer hebben het naar hun zin bij SVZ. 
Bron: Oostermoer Foto : Rene Koster Zuidlaren

 
De nu 25 jarige Kenneth Vianen was de eerste van het drietal dat de overstap naar de nu derde klasser maakte. ,, Als voetballer ben ik in de jeugd van LTC begonnen waar ik op een gegeven moment ben gestopt. Ik was gewoon klaar met het voetballen en ging andere dingen doen. Op een gegeven moment ging het toch weer kriebelen. Ik kende hier wat jongens uit Zeijen en die vroegen toen of ik bij SVZ wilde komen spelen. Dat was voor het seizoen 2011-2012 wat betekent dat ik hier nu aan mijn zevende seizoen begin. En daar gaan na nog wel een paar bijkomen omdat ik het hier prima naar mijn zin heb. Natuurlijk zou ik het nog een keer hogerop kunnen proberen maar die ambitie heb ik totaal niet. Dan moet ik er misschien dingen echt voor laten en dat wil ik niet. Ik zit in mijn laatste jaar van de Hanzehogeschool en wil daarna naar de universiteit voor een studie PA Diagnostiek. Dus wat dat betreft is het prima zo.”

Iemand die in het seizoen 20 14-2015 naar SVZ kwam was Avner Leidelmeyer. De kleine middenvelder begon zijn loopbaan ook bij LTC maar kwam via Veendam bij ACV terecht waar er op een gegeven moment een einde aan zijn loopbaan kwam. ,,Ik kwam op een gegeven moment in de horeca te werken. Dat was niet met het voetballen te combineren zodat ik wel moest stoppen. Na vier jaar had ik de horeca wel een beetje gezien en begon het toch weer te kriebelen om te gaan voetballen. Via via werd ik toen benaderd of ik er voor voelde om voor SVZ te komen voetballen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik tot aan dat moment nog nooit van SVZ had gehoord. Maar toen ik ze voor de eerste keer zag spelen was ik blij verrast. Dat was niet door het fantastisch veldspel maar wel door het tenue. SVZ speelde namelijk in mooie Adidasshirts. En ik moet zeggen dat had ik nog nooit eerder meegemaakt.” Wanneer zijn teamgenoot dat laatste verteld, moet ook Johannis Kakisina bekennen dat hij de voetbalvereniging SVZ niet kende voor hij er kwam spelen. ,,Eerst met LTC en later ACV speelde ik op een hoger niveau dan dat men hier in Zeijen deed. Dus wij kwamen elkaar eigenlijk nooit tegen tot ik een jaar nadat Avner hier was komen spelen ook naar Zeijen kwam.”

Zo zijn de drie Assenaren dus al een tijdje actief voor Zeijen waar ze tot op de dag van vandaag nog geen moment spijt van hebben. ,,Van ons drieën voetbal ik het langst hier in Zeijen en heb er zelfs nog even gewoond, begint Kenneth Vianen. ,,In die periode heb ik SVZ leren kennen als een warme vereniging met een hechte spelersgroep. Dat was toen ik hier kwam al het geval en dat is nog niets veranderd. Ik denk dat Avner en Hannis dat ook wel zo hebben ervaren.” Beide knikken instemmend en de 26-jarige Avner sluit zich bij de woorden van zijn nu weer plaatsgenoot aan. ,,Wanneer je als nieuweling ergens komt dan is het vaak toch van beide kanten even aftasten. Dat had ik hier in Zeijen echter niet. Ik voelde mij hier direct thuis.” Dat laatste roept automatisch de vraag op of het drietal niet in Zeijen zou willen wonen. ,,Ik weet dat Kenneth hier een tijdje gewoond heeft maar voor mij zou het niets zijn, zegt Johannis Kakisina. ,,Dat is absoluut niet omdat de mensen hier niet aardig zijn maar dat komt omdat ik een stadsmens ben. Ik voel mij prima in Assen en om voor het voetballen even naar Zeijen te rijden is ook geen probleem. Ik rij voor mijn werk, ik ben tekenaar bij Autocad in Delfzijl, al redelijk wat kilometers. Dus wat dat betreft kunnen dat paar kilometers naar Zeijen er nog wel bij, zegt Johannis die door Avner en Kenneth geroemd wordt om zijn snelheid en duelkracht. ,, Hannis heeft zijn snelheid als een machtig wapen en weet zijn tegenstander daardoor vaak te verrassen, verteld Kenneth. ,,Als je bijvoorbeeld in een partij tegen hem speelt en je wilt uithalen voor een schot dan pikt hij nog net even de bal van je schoen af.” De opmerking van de rechterspits wordt met gelach begroet door Johannis en Avner die beide Kenneth als een krachtmens zien. ,,Als Kenneth zijn hoofd leeg is en zich niet heeft verslapen dan is hij voor bijna geen tegenstander af te stoppen, steekt Avner van wal. ,,Dan is het echt weleens dat ik denk, ik ben blij dat ik zijn directe tegenstander niet ben. Want echt als Kenneth het op zijn heupen heeft dan is hij gewoon goed.”

De hoofdpersoon, die dit seizoen met rugnummer 69 gaat spelen omdat hij vindt dat een beetje gek doen bij het leven hoort, moet zelf het hardste lachen om de woorden van zijn teamgenoot maar gaat er even later serieus op in. ,,Avner heeft wel gelijk. Is mijn hoofd leeg dan voel ik me vrij en kan ik alles en iedereen aan. Ik weet dat er voetballers zijn die gewoon de knop omzetten wanneer ze het veld instappen maar ik kan dat niet,” aldus Kenneth die kan genieten van de dribbels en schotkracht van de het komend seizoen met rugnummer 12, het nummer van het legioen van Feyenoord, spelende Avner. Een middenvelder die vreemd genoeg het vorig seizoen maar twee keer wist te scoren. Wanneer dat seizoen ter sprake komt is het duidelijk. SVZ gaat zich rehabiliteren voor een, in de ogen van de drie voetballers, matig seizoen. ,,We zijn vorig jaar als tiende geëindigd in een seizoen wat we maar snel moeten vergeten,” aldus Avner. ,,Vorig seizoen was het denk ik maar goed dat we een hechte groep zijn. Het liep gewoon niet en wanneer je dan als team niet goed met elkaar kunt opschieten dan gaat het mis. Dan waren er misschien wel jongens naar elders vertrokken en was het team uit elkaar gevallen. Ik ben oprecht blij dat dit niet is gebeurd is want dat verdient een gemeenschap als Zeijen niet. Want nog alle keren ben ik oprecht verbaasd over hoe groot onze aanhang bij zowel thuis als uitwedstrijden is.”

,,Dat is inderdaad de kracht van Zeijen,” gaat Kenneth Vianen verder. ,,Natuurlijk heeft het ook een keerzijde want men weet bijna alles van elkaar. Maar toch overheerst de warmte van SVZ en Zeijen heel duidelijk. Want ik ben hier niet alleen als voetballer maar ook als mens wel veranderd.” Een opmerking die wordt gedeeld door Johannis en Avner. ,,We zijn hier niet alleen als team maar ook individueel volwassen geworden vult Avner de opmerking van Kenneth aan. Dat zag je ook bij het overlijden van de vader van Johnno(Hingstman). Dan probeer je er als team voor hem te zijn. En ik moet zeggen dat ik dat echt mooi aan SVZ maar ook aan Zeijen vindt.”

Dat roept automatisch de vraag op of ze weleens de overstap naar een andere club hebben overwogen. ,,Ik zou liegen wanneer ik zou zeggen dat ik nooit benaderd ben, zegt de dit seizoen met nummer 23, vond dat altijd al een mooi nummer, spelende Johannis Kakisina. ,,Maar ik heb het prima naar mijn zin bij SVZ dus is er geen reden om te vertrekken.” Precies eender denkt ook Kenneth Vianen. ,,Ik had ook naar elders gekund maar heb die ambitie niet. Ik blijf mooi bij SVZ voetballen en dat geldt ook voor Avner, voegt hij er met een vette knipoog aan toe.” Jij bent een ‘rat’ Kenneth, countert Avner de opmerking van zijn teammaat met een grote grijns op zijn gezicht. ,,Ook ik heb het hier prima naar mijn zin en zou alleen naar een andere club vertrekken als ook daar het totaalplaatje klopt. En daar bedoel ik mee dat het niet alleen een voetballende maar vooral een hechtte ploeg moet zijn. Maar ik denk niet dat dit ergens anders zo sterk aanwezig is dan hier in Zeijen en daardoor heb ook ik het hier prima naar mijn zin.”