William Seising en Anita Koerts: SV Yde de Punt is het bindmiddel binnen ons dorp.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Het echtpaar William Seising en Anita Koerts zijn nauw betrokken bij de Sportvereniging Yde de Punt. Waar de 48 jarige William als bestuurslid actief is mag de 45-jarige Anita als teamleidster van het eerste elftal van Yde de Punt een belangrijke spil binnen de club worden gezien.
image 2017 08 25 1
 Bron: Oostermoer. Foto: Dagmar Koster Zuidlaren
Bij aankomst op het sportcomplex in Yde de Punt is William Seising al aanwezig en is het wachten alleen nog even op zijn echtgenote. Al snel gaat het gesprek met de wedstrijdsecretaris over de indeling van het vlaggenschip van de voetbaltak van sportvereniging Yde de Punt. Een indeling waar de wedstrijdsecretaris niet echt blij van wordt. ,,We zitten met ons eerste elftal in een poule met in totaal maar elf ploegen. Dat houdt in dat we maar twintig duels hoeven te spelen. Wanneer je bedenkt dat er teams zijn die vierentwintig, en in sommige gevallen, zelfs zesentwintig moeten spelen is dat natuurlijk voor ons eerste team een hele vervelende competitie. Want nu ben je met regelmaat een weekend vrij en heeft het eerste een hele lange winterstop,” aldus de supporter van Ajax. ,,Dat laatste ben ik echt fanatiek in. Ik ben echt ‘ziek’ wanneer Ajax verliest en helaas, dat is in dit nog maar prille seizoen al een paar keer gebeurd.”

Wat verliezen betreft weet ook de eerste selectie van Yde de Punt wel wat dat is verzucht de ondertussen aangeschoven teamleidster Anita Koerts. ,,Voor aanvang van het seizoen 2015-2016 zijn we, mede op advies van onze vorige trainer Jan Kuiper, teruggekeerd in het standaardvoetbal. Jan adviseerde ons dat omdat in de reserveklasse ploegen nogal gemakkelijk omgaan met het verplaatsen van wedstrijden en Jan van mening was dat wanneer we het voetballen in Yde de Punt weer wat op de kaart wilden zetten we met het eerste team terug moesten keren naar het standaardvoetbal.”

Een stap die in de eerste twee seizoenen na de terugkeer nog niet dat bracht wat velen misschien hadden verwacht maar zeker hadden gehoopt, weet de van oorsprong uit Lobith afkomstige, daar liggen mijn roots als voetballer bij FC Rijnland waar ik een luie kopsterke spits was, William Seising. ,,In het eerste jaar na de terugkeer was het allemaal wat aftasten. Toen bleek dat er een duidelijk verschil zat tussen de reserve en standaardklasse en eindigden we als tiende. Na dat seizoen kwamen er wat jeugdspelers terug vanuit onze samenwerking met Glimmen en waren de verwachtingen hoger gespannen. Maar helaas pakte dat anders uit en was het denk ik persoonlijk maar goed dat Anita als teamleidster de selectie bijeen wist te houden. “ De laatste opmerking wordt door de hoofdpersoon in kwestie uiteraard gebagatelliseerd maar even later volgt er toch min of meer een bevestiging. ,,Ik weet nog dat er in het eerste jaar na onze terugkeer geen teamleider bij het eerste was. Dat vond ik vreemd en heb daar denk ik toen wat van gezegd waarop de vraag kwam of ik die taak wilde vervullen. Daar moest ik toen wel even over nadenken maar met toen nog assistentie van Jacobus Koops heb ik die taak toen op mij genomen. En sinds vorig seizoen vul ik het teamleiderschap alleen in en waar dit seizoen een vervolg op komt. Wat daarna de toekomst brengt weet ik niet want ik heb altijd gezegd, wanneer het plezier verdwijnt dan stop ik er mee. Maar mijn gevoel zegt mij dat dit nog niet in beeld is. Iets wat mede komt doordat er de laatste jaren binnen de voetbaltak weer een duidelijk stijgende lijn te zien is. Een aantal jaren geleden hadden we eigenlijk nog maar een team en zag het er echt naar uit dat het voetballen in Yde tot het verleden zou gaan ging behoren. Maar door de inbreng van de contactpersoon seniorenvoetbal, Enrico Timmer, is die dreigende wolk boven het voetballen in Yde verdwenen. Iets waar ik oprecht blij mee ben.” Waar zowel William Seising en Anita Koerts echter wat minder blij van worden is dat de sportvereniging in Yde misschien moet privatiseren. Iets wat aan de ene kant misschien wel voordelen heeft maar ontegenzeggelijk zijn er ook nadelen, weet William Seising. ,,Bij een privatisering komt er natuurlijk heel veel op de eigen vrijwilligers aan. Nu hebben we op dat gebied niet direct reden tot klagen maar hoe gaat dat worden wanneer we echt alles in eigen beheer moeten doen. Daarbij denk ik aan het maaien van de voetbalvelden en het onderhoud van het verdere complex.” De woorden van William worden aangevuld door Anita die de woensdagavondploeg als voorbeeld neemt. ,,Dat is een groep van tien personen die ons complex onderhoud. Bijna allemaal mannen die nog niet met pensioen zijn en het dus puur in hun vrije tijd doen. Maar die kun je niet ‘verplichten’ om nog meer te doen hoe graag ze dat misschien ook willen.”

Wanneer de vrijwilligers binnen de voetbaltak van SV Yde de Punt ter sprake komen noemt de ook wel Eva genoemde, naar Eva Carneiro de ex-clubarts van Chelsea, Anita ook de familie Lanting die al jarenlang de jeugdtoernooien binnen de voetbalvereniging organiseert. ,,Dat zijn mensen die van onschatbare waarde zijn voor een vereniging. Iets wat ook geldt voor Trijn Greving die al zeker veertig jaar op de zaterdag kantinediensten draait maar wat helaas niet meer op alle zaterdagen is. Door een terugloop van jeugdleden zijn we gaan samenwerken met Glimmen. Dat betekent dat er nu niet meer op alle zaterdagen in Yde de Punt gevoetbald wordt. Dat is natuurlijk erg jammer en daarom is het ook belangrijk dat SV Yde de Punt voor het dorp Yde de Punt behouden blijft.”

Dat laatste is William Seising roerend met zijn echtgenote eens. ,,Op dit moment heb ik echt het idee dat we met SV Yde de Punt een duidelijke stijgende lijn te pakken hebben. We hebben weer drie seniorenteams en dat is voor een vijfdeklasser absoluut goed te noemen. Want kijk maar om je heen en je ziet en hoort dat het overal wat terugloopt. Dus vandaar dat wij ons er als bestuur ook volledig voor inzetten om de toekomst van de sportvereniging te waarborgen. Want een sportvereniging is absoluut een bindmiddel in welk dorp dan ook en dat geldt dus ook voor Yde de Punt. “