Mijn zoon is veel beter dan jij denkt.

Geschreven door Henk Doppenberg op . Geplaatst in Columns

Ouders die zich met het selectiebeleid binnen de jeugdafdeling van de voetbalclub bemoeien is iets wat al jarenlang voorkomt. Dat dit in sommige gevallen tot bijna een scheiding uit kan lopen bewijst het op waarheid berust artikel van Henk Doppenberg.

Henk Doppenberg



Zoals ieder seizoen, maakt de Gazellen ook dit keer tijdens de ouderavond weer de teamindelingen voor het komende seizoen bekend. Tijdens het voorlezen van de diverse lijstjes, ziet hoofd jeugdopleiding Taco de gezichten van een paar  ouders betrekken. Hier schrikt hij niet van, want het gebeurt namelijk zelden of nooit dat iedereen het met de indeling eens is.
Ouders van kinderen die een team hoger gaan spelen, hoort hij nooit klagen. Vaders en moeders van kinderen voor wie het beter is dat ze een  niveautje lager blijven of gaan spelen, zijn het echter maar heel zelden met de genomen beslissing eens.
Toen de indelingen nog via de website bekend werden gemaakt, leverde hem  dat elk seizoen weer heel veel en vaak vervelende telefoontjes, mailtjes en appjes op. Tegenwoordig is er echter een avond waarop de ouders in een persoonlijk gesprek hun bezwaren kenbaar kunnen maken en dat werkt heel goed. Ten eerste omdat er plotseling veel minder mensen met klachten zijn en ten tweede omdat de vaders en moeders nu gelijk te horen krijgen of hun wens wel of niet ingewilligd wordt. Dit keer lijken de bezwaren echter enorm mee te vallen. Als de mannen van de TC een week later bij elkaar zitten, blijkt Taco namelijk maar met vijf mensen te hebben afgesproken. Vier van hen komen alleen vragen naar de reden waarom hun kind niet in het door hen gehoopte of verwachtte team is ingedeeld en zijn al snel tevreden met de uitleg. Nummer vijf laat zich echter niet overtuigen.
‘Ik heb alle wedstrijden en trainingen van de JO11-1 gezien en dus een heel goed beeld van de spelers hun kwaliteiten. Mijn zoon Guus is absoluut niet de beste voetballer van zijn huidige team, maar hij hoort zeker bij de top-3. Daarom vind ik het vreemd en tevens onacceptabel dat hij naar de JO13-2 gaat en vijf anderen, waarvan er twee dus minder zijn dan hij, naar de JO13-1.’
De vader komt nogal overtuigend over, maar Taco laat zich niet door de man imponeren. ‘U heeft voor het grootste deel gelijk. Wij vinden Guus namelijk ook een van de betere voetballers van de huidige JO11-1.’ ‘Oké, maar wat is dan het probleem?’ ‘Zijn gebrek aan snelheid. Tot nu toe speelde hem dat geen parten, want op een half of een kwart veld zijn de afstanden immers niet zo heel groot. Nu hij naar een groot veld moet, zijn we er echter zeker van dat hij aan alle kanten voorbij wordt gelopen. Daarom lijkt het ons beter om hem in de JO13-2 te doen. Daar gaat het spel namelijk niet zo snel, waardoor hij veel minder moeite krijgt om alles te belopen.’
De vader kijkt Taco nogal laatdunkend aan.
‘Sorry, maar dit kun je niet menen. Guus is namelijk altijd een van de snelste spelers van zijn team geweest, dus kan hij nu niet in één keer te traag zijn. Jullie hebben hem dus óf nooit zien voetballen of trainen óf het ontbreekt jullie aan kennis om hem te beoordelen óf er speelt iets anders. Daar bedoel ik dan vriendjespolitiek of iets dergelijks mee.’
Taco vindt de man zijn laatste opmerking niet leuk en moet moeite doen om zijn irritatie te verbergen. ‘We kunnen over alles van mening verschillen, maar niet over de snelheid van uw zoontje. De jongen is namelijk echt te traag en dat is niet alleen onze mening, want de trainers van de JO11-1 en JO13-1 denken er net zo over. U hoeft het daar echt niet mee eens zijn, maar zult dus wel genoegen moeten nemen met onze beslissing.’ ‘Ik moet natuurlijk niets en leg me ook zeker niet bij de situatie neer. Daarom vraag ik jullie nog een keer over de situatie na te denken en het besluit over de indeling van mijn zoon terug te draaien. Haal er desnoods een deskundige bij, maar doe de jongen niet tekort.’ ‘Als we ook maar de geringste twijfel over Guus zijn indeling hadden, zouden we zeker nog een keer over de jongen gaan praten. Wij en ook de trainers zijn echter volledig overtuigd van ons gelijk, dus heeft het echt geen enkele zin om er nog weer over na te denken.’

Guus zijn vader knikt een keer en heeft zijn beslissing blijkbaar al genomen.
‘Als er niets meer aan de situatie te doen is, weet ik genoeg. Mijn buurman is jeugdleider bij PODN en volgens hem komt Guus daar absoluut in de JO13-1. Omdat hij daar ook nog eens minimaal twee niveaus hoger gaat spelen, lijkt me de keus dus vrij gemakkelijk. Het is wel jammer, want ik had hem veel liever hier bij zijn vriendjes laten voetballen en zelf wil hij dat ook het liefste. Nu zijn voetbalontwikkeling door jullie toedoen in het gedrang komt, neem ik echter de beslissing voor hem om hier te vertrekken.’

Taco vindt het wel vervelend dat Guus vertrekt, want bij de JO13 zitten ze namelijk niet echt dik in de spelers. Hij weet echter dat dit geen reden mag zijn om de genomen beslissing terug te draaien en daar denkt hij ook geen seconde over na. Hij kan het trouwens bijna niet geloven dat de jongen bij PODN wel in de JO13-1 komt.
Dat zou immers betekenen dat hij en zijn collega’s  het toch verkeerd hebben gezien en dat kan hij zich niet voorstellen. Daarom besluit hij er nog even met de jongen zijn vader over door te praten.
‘U zegt dat Guus volgens uw buurman bij PODN wel in de JO13-1 komt, maar bepaalt hij dat dan? Ik neem toch aan dat zo’n grote vereniging ook een TC heeft die dat beslist. Daarom zou ik eerst nog maar eens navragen of die man niet zomaar iets zegt, voor u Guus de overstap laat maken.’

‘Ik heb er begrip voor dat jullie niet graag leden verliezen. Dat u mijn  buurman beticht van oneerlijkheid, vind ik echter ver beneden alle peil. Die man heeft namelijk nog nooit tegen me gelogen en zal dat nu dus ook niet hebben gedaan. Hij heeft binnen PODN trouwens over Guus gesproken en de verantwoordelijke mensen waren het allemaal met hem eens. Als u mijn zoon niet naar de JO13-1 doet, gaat hij dus echt weg.’

Voor Taco is het daarmee klaar. Hij heeft de man duidelijk uitgelegd waarom ze Guus naar de JO13-1 hebben gedaan en meer kan hij niet doen. Als de vader niet voor rede vatbaar is en met zijn zoon naar een andere vereniging wil, dan moet dat dus maar gebeuren. De man zijn zin geven kan namelijk ook niet, want dan staan er volgende week nog meer dreigende ouders op de stoep.

Hij denkt er nog wel even over om PODN te bellen en te vragen of Guus daar echt in de JO13-1 komt, maar dat doet hij toch niet. Als het verhaal waar is, hoort hij het immers vanzelf en als de jongen een valse belofte is gedaan, dan is dat immers niet zijn verantwoording.

Daarom besluit hij er geen woorden meer aan vuil te maken, maar op een zo net mogelijke manier afscheid van de vader te nemen.
‘Ik vind het niet leuk dat Guus ons gaat verlaten, maar volgens mij zit er niets anders op. Wij gaan het namelijk niets eens worden over de jongen en dat is vervelend, maar wat mij betreft verder geen enkel probleem. Binnenkort wordt het trouwens vanzelf duidelijk wie er gelijk heeft gehad. Ik wens u en de jongen in ieder geval alle goeds en heel veel plezier bij PODN. Tot slot wil ik nog zeggen dat de deur hier altijd voor jullie open zal blijven staan.’

De man doet plotseling nogal arrogant.
‘Jullie bedankt voor de fijne tijd die Guus hier heeft gehad. Jammer dat het op deze manier eindigt, maar over een tijdje zijn mijn zoon en ik waarschijnlijk heel blij dat het zo gegaan is. Bij PODN gaat hij namelijk een veel betere trainer krijgen dan hier en ook qua organisatie zijn zij een heel stuk verder dan de Gazellen. Jullie zullen je trouwens wel behoorlijk schamen, als binnenkort blijkt dat Guus het tot vaste kracht van PODN JO13-1 heeft geschopt. De kans dat de jongen hier ooit weer zal voetballen, is daarom uiterst minimaal.’

Taco besluit zich niet te laten verleiden tot uitspraken waar hij later spijt van heeft.
‘Laten we dit gesprek maar beëindigen. Ik streep Guus door op de lijst en wens jullie verder nogmaals heel veel succes.’‘Dank u wel.’
Als de vader vertrokken is, praten Taco en zijn collega’s nog heel even na. De mannen staan echter nog steeds volledig achter hun beslissing en besluiten er daarom zo min mogelijk woorden meer aan vuil te maken.
‘Jammer dat het ventje de dupe is, want ik kan me niet voorstellen dat die overstap een succes wordt.’Ik ook niet.’‘Het lijkt mij ook stug, maar je weet het natuurlijk nooit.’‘Dat klopt.’ ‘Zeker.’
Hiermee is het onderwerp ‘Guus’ voor de heren van de TC afgesloten, maar voor de jongen zijn vader begint het pas. Hij raakt er namelijk steeds meer van overtuigd dat de overstap naar PODN een meer dan goede zaak voor zijn zoon is.
De vraag is alleen nog of de jongen zelf ook naar een andere vereniging wil, want hij heeft het altijd enorm naar zijn zin gehad bij de Gazellen en houdt helemaal niet van veranderingen.
 Als Guus zijn vader een kwartiertje later thuis de kamer binnenloopt, zitten zijn vrouw en zoontje op hem te wachten.‘Is er nog wat veranderd?’ ‘Nee, je blijft in de JO13-2.’
De jongen verschiet van kleur, want dit is een enorme tegenvaller voor hem.
Jij zou toch regelen dat ik alsnog naar de JO13-1 kon?’
‘Dat heb ik ook geprobeerd, maar helaas zonder resultaat. Volgens die Taco ben je namelijk niet snel genoeg en die andere kerels waren dat met hem eens, maar dat is de grootste onzin die ik ooit heb gehoord. Het beroerde is alleen dat zij alles bepalen en wij ons dus bij hun mening neer moeten leggen. Ik heb ze echter gezegd dat we dit niet van plan zijn en jij bij PODN gaat voetballen. Volgens buurman Troostma kom je daar namelijk wel in de JO13-1 en dan speel je op een veel hoger niveau dan nu. Ik zal je dus zo officieel afmelden bij de Gazellen en je aanmelden bij je nieuwe club.’

Guus zijn vader wil nog meer zeggen, maar zijn zoon rent plotseling hevig huilend naar boven en daarom loopt zijn moeder hem zwijgend achterna. Ze is echter al heel snel weer terug.
‘Hij heeft de deur van zijn kamer op slot gedaan. Laat hem dus maar even.’
‘Ja, dat lijkt mij ook het beste. Ik kan me namelijk heel goed voorstellen dat dit een enorme klap voor hem is. Hij ten onrechte naar de JO13-2 en zijn vriendjes een team hoger. Jammer dat ze bij de club zo oneerlijk zijn en daarom is het heel goed dat hij naar PODN gaat. Ik zal zijn overschrijving gelijk wel even in gang gaan zetten.’
Zijn vrouw schudt echter haar hoofd.
‘Wacht daar nog maar even mee.
‘Hoezo?’
Ik vind dat we dit eerst met Guus moeten bespreken?’
‘Dat lijkt mij onzin. De jongen is immers nog niet zo oud dat hij dit zelf kan beslissen, dus moeten wij het voor hem doen.’
Oké, maar is het wel goed voor hem om naar PODN te gaan?’
‘Ik zou geen betere vereniging weten. Hij maakt via hen zelfs kans om bij een club uit het betaalde voetbal terecht te komen.’
‘Denk je dat hij daar goed genoeg voor is en dat zelf ook wil?
Dat weet ik zelfs zeker.’
Guus zijn moeder kijkt bedenkelijk, maar zegt niets en loopt opnieuw naar boven om bij haar zoontje te gaan kijken. Dit keer blijft ze langer weg, maar als ze weer in de kamer komt, kijkt ze nog zorgelijker dan toen ze naar boven ging.
‘Wat is er? Is het niet goed met Guus? Moet ik even naar boven lopen?’
‘Laten wij eerst samen maar even praten.’‘Waarover?’
‘Wat denk je? Over onze zoon natuurlijk. Zet die overstap naar PODN maar uit je hoofd, want dat wil hij helemaal niet.’
‘Waarom niet? Dat is immers zijn grote kans. Wat wil hij dan? Hier in die JO13-2 gaan voetballen? Nee toch?’
‘Ja, dat wil hij wel. Hij vindt het heel jammer dat hij niet meer met zijn vrienden kan voetballen, maar de JO13-2 lijkt hem ook hartstikke leuk.’
‘Hoe weet hij dat nou? Hij kent  het team niet eens?’
‘Dat doet hij wel. We hebben samen op de website van de Gazellen gekeken en  daar staan alle namen inmiddels op. Behalve die van hem trouwens en dat vindt hij nog het ergste van allemaal. Hij meent namelijk dat ze hem nu helemaal niet meer bij de club willen hebben. Ik heb hem gezegd dat dit een vergissing is en jij gaat regelen dat zijn naam er uiterlijk morgen weer op staat.’
‘Ja, jij bent een mooie. Je denkt toch niet dat ik die Taco nu ga bellen om hem te vertellen dat ik vanavond voor niets al die problemen heb gemaakt, omdat mijn  zoon helemaal niet naar een andere club wil.’ ‘Dat verwacht ik wel van je.’
Wat, als ik dat niet doe?’ ‘Dan hebben wij tweeën een flink probleem en ga ik de club bellen om jouw fout te herstellen. Ga er trouwens maar vanuit dat ik in dat geval open kaart speel en dus eerlijk vertel wat er is gebeurd.’     ‘Wat als ik Guus verbied om bij de Gazellen te blijven voetballen?’‘Dan wordt het heel stil in huis en ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.’
Guus zijn vader geeft geen antwoord, maar knikt een keer en loopt naar de keuken. Daar hoort zijn vrouw hem even later een kort telefoongesprekje voeren en als dat voorbij is, gaat hij, na een korte groet, naar boven. Als ze een uurtje later op de website ziet dat haar zoon weer bij de JO13-2 staat, loopt ze met een tevreden gevoel naar boven om het haar zoontje, die nog wakker is, te vertellen.