Wordt ook het Walking Football een 'ver van onze bed-show'

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Waarom zou je een column schrijven over je wekelijkse escapades als Walking Footballer als er geen reden voor een column is wat ik dacht toen ik vanmorgen wakker werd en, na een kop thee en twee biscuitjes, op Twitter het 'nieuws'zag dat Frenkie de Jong wel aardig kan ballen, Hateboer een dissonant was, Babel in mocht vallen en Berghuis 'bankie-speler' was omdat ook deze bondscoach, die even wat rustiger kan slapen, een of meerdere vriendjes in de selectie heeft.

ikke

Allemaal nieuws over een team wat al lichtjaren lang voor mij een 'ver van mijn bed-show' is. Iets wat overigens ook geldt voor het betaald voetbal in Nederland en de rest van Europa. Ook dat kan mij steeds minder boeien. Vanaf dinsdag 6 oktober t/m 13 oktober was ik in de gelukkige omstandigheid dat ik bij vier amateurduels als verslaggever langs de lijn mocht staan. Weliswaar duels zonder publiek maar beter wat dan niks voor de voetballers die graag een balletje willen trappen of een verslaggever die al twaalf jaar met veel plezier bij voetbalwedstrijden of een ander sportevenementen aanwezig is. Maar voorlopig ook geen 'bewegende beelden' voor mij meer buiten de deur en waar het Walking Football op de woensdag ook vrij plotseling toe behoorde. Want al voordat op woensdagavond de nieuwe maatregelen ingingen was het voor ons als SV Bedum Oldstars klaar. Het was klaar omdat we het goede voorbeeld moesten geven. Ik moet eerlijk zeggen, ik wil helemaal niet voor de muziek aan lopen om het goede voorbeeld te geven. Ik doe wat er bij Appie Heintje en onze Buurtsuper gevraagd wordt en wat een dezer dagen ook geldt wanneer ik naar de Discus in Winsum ga om Bietsj en poes Billy te 'bevoorraden'. En voor de komende interviews is het gewoon afstand houden en meer kan het niet zijn. Daar loop ik echter niet voorop mee in de polonaise maar doe ik normaal. Normaal wat we ook vanaf dat we als Walking Footballers weer mochten trainen steeds hebben gedaan. Je gewoon aan de opgelegde regels houden en waarbij iedereen de keuze van wel/niet komen trainen zelf kon maken. Daarom baalde ik ook van, we moeten het goede voorbeeld geven. Want dat lopen we al vanaf de zomer te doen en alleen daarom hadden we het trainen gistermorgen op een nette manier af moeten sluiten. Want heel eerlijk, ze lang er nog zijn die overal schijt aan hebben in dit 'waarom-ja maar'-land blijft ook het Walking Football voor heel lang een ver van ons bed-show. Iets  waar ik nog van  moet zien of die 'show' ooit nog wel terugkomt of dat het blijft bij ,althans voor mij, het versneld voortbewegen rond het pittoreske Ezinge, Feerwerd en Aduarderzijl. En heel eerlijk ik denk sterk aan het laatste omdat ik dan niet als voorbeeld voor anderen wil  dienen ...