Een club die 'omvalt' ..dat wil je als toeschouwer toch niet

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ja, pers/media mag aanwezig zijn bij een sportwedstrijd. Zij worden niet gezien als toeschouwers, maar als beroepsgroep die dit werk op dat moment niet thuis kan doen. Juist nu publiek in deze tijd de wedstrijd op locatie niet kan volgen, is verslaggeving extra belangrijk. Lokaal, regionaal en landelijk.
ikke
Het bovenstaande las ik op de site van de KNVB in de rubriek veelgestelde vragen. Een duidelijk antwoord waar ik wel direct aan toe wil voegen dat het voor mij als verslaggever langs de lijn staan geen beroep maar toch echt hobby is. Maar dat wil niet zeggen dat ik niet blij ben met dit antwoord van de KNVB omdat je in deze voor iedereen vervelende coronatijd maar weer af moet wachten wat ze in Den Haag verder’ hebben bedacht. ‘Gekkigheid’ waar ik zoveel mogelijk in mee ga al wordt je dat helaas wel lastig gemaakt. Want als Mark komt met het dringend advies om mondkapjes te dragen en je stapt vervolgens in Winsum bij de plaatselijke buurtsuper, in de wandelgangen AH genoemd, met zo’n onding voor mond naar binnen en je ziet daar medewerkers zonder kapjes lopen vraag ik mij toch even af, wie is er nu ‘gek’. Een beeld wat bij mij, door mijn de ervaringen op de sportcomplexen, verder ook maar niet wil verdwijnen. Ook daar was het de laatste weken  voor bestuur en vrijwilligers een ‘hell of a job’ om alles coronaproof te maken. Een klus die in veel gevallen het nodige aan euro’s heeft gekost en waar geen club in deze toch al financieel onzekere tijd op zit te wachten. Daarom was het ook vreemd dat het afstand houden er bij teveel niet binnen wilde komen omdat het vieren van de derde helft, en met bijkomende fratsen, belangrijker was dan je aan de regels houden. Dat alles zorgde dat we ook bij de amateurs nu drie weken zonder publiek gaan spelen. Er zijn er die er blij mee zijn dat er gevoetbald wordt en ergens kan ik dat begrijpen. Die vinden dat we toch vooral moeten bewegen en dan doelen ze in veel gevallen op de jeugd. Jeugd dat nu moet voetballen zonder een vader of moeder langs de lijn en ‘thuis’ eigenlijk uit speelt. Want dat is het bijzondere. De uitspelende kids van ook 7 jaar hebben wel support langs de lijn maar de thuisspelende kids van 7 juist niet. Maar geldt het, we moeten bewegen alleen voor kinderen. Persoonlijk denk ik dus van niet. Dat geldt ook voor de senioren en niet te vergeten de trouwe supporter die al jaren naar zijn club komt en direct na afloop weer huiswaarts keert. Ook voor die categorie is het even drie weken, en wie weet langer, een pas op de plaats  maken. Want natuurlijk zeggen Mark en Hugo het niet met zoveel woorden, de verkiezingen naderen, maar ze weten echt wel hoe het er op de sportverenigingen aan toe is gegaan. Sportverenigingen die afhankelijk waren van het gedrag van de toeschouwers die in sommige gevallen Oost-Indisch doof waren wanneer een speaker wat riep over het afstand houden. Zaterdag sta ik, als alles goed gaat, in Stedum en zondag in Eenrum langs de lijn. Twee duels waar dus geen publiek zal zijn en wat ook voor mij toch de krenten in de pap zijn. Het ontmoeten van bekenden en het uitwisselen van nieuwtjes die soms wel maar soms ook geen betrekking op het voetballen hebben maakt een voetbalmiddag altijd leuk. Het is echter zoals het is en laten we hopen dat de duels zonder publiek-periode echt niet langer gaat duren dan drie weken. Want anders vrees ik toch het ergste voor de verenigingen die de inkomsten vanuit de kantine eigenlijk niet kunnen missen. En laten we heel eerlijk zijn dat wil je als  toeschouwer die zich niet aan de regels kan/wil houden  toch niet op je geweten hebben.