Mijn weekendmoment, 113 en we gaan de kerst niet halen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Iedere week gebeurt er binnen de voetbalsport wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect, ontroering, pret maar ook vaak met verbazing, afgrijzen, teleurstelling in combinatie met boosheid naar kijkt.
ikke
Het weekend van 19 en 20 september stond voor mij in het teken van, met wedstrijden in Middelstum en Eenrum, eindelijk weer een dubbelprogramma. En dat zorgde natuurlijk dat er diverse onderwerpen voor de rubriek ‘mijn weekendmoment’ de revue passeerden zoals de vraag  of het wel of niet dragen van mondkapjes door voetbalteams op weg naar uitwedstrijden verstandig  is Maar het dragen van mondkapjes gaat het  niet worden zolang het bij een advies i.p.v. een verplichting blijft. Waar het in een bus van Groningen naar Winsum, met een mannetje of vijf aan boord, een verplichting is, geldt dat niet voor sportteams die ‘bovenop’ elkaar in een auto zitten. Natuurlijk kunnen en mogen we er van alles van vinden maar we willen wel allemaal graag dat we  ookin  het amateurvoetbal een complete competitie gaat spelen. Of dat gaat lukken vragen velen zich dan ook sterk af. Een groep waar ik niet toe behoor omdat ik denk dat we het seizoen ‘no way’ uit gaan spelen. Sterker nog, wanneer we qua competitieduels de kerst gaan halen zou mij dat zeer verbazen. Want om heel eerlijk te zijn voor de bestuurders en vrijwilligers is het niet te doen om te zorgen dat de toeschouwers de juiste afstand in acht nemen. Die mensen, en wat al eerder is gezegd, moeten niet als ‘veldwachter Bromsnor’ rond een veld of op een terras moeten lopen om toeschouwers of een derde helft vierend team te corrigeren. Dat moeten we toch echt samen doen want anders is de kans groot dat er na de kerst niet meer gevoetbald wordt en .... er verenigingen om gaan vallen. Dus dat had een onderwerp kunnen zijn maar er  was ook het hilarisch moment van de teamfoto. In Eenrum wilde men graag een nieuwe teamfoto maken  en wat moest gebeuren  in ‘corona-style’. Maar dat wilde maar niet lukken tot een voetballiefhebber uit Winsum even ingreep door iedereen daar neer te zetten waar hij qua lengte hoorde te staan. Maar er was nog een  onderwerp wat ook in mijn weekendmoment aan de orde had  kunnen komen. Op vrijdag komen de mannen van Winsum/Sauwerd namelijk naar Eenrum om daar de geïnteresseerden warm te maken voor Walking Football. Waren er Ulrum twee liefhebbers en in Warffum geen  die belangstelling voor deze tak aan de voetbalboom hadden, ook in Eenrum zal de animo vrijdagochtend niet heel erg groot zijn. Van de 25 personen die waren benaderd hadden er drie, althans dat waren zondagmiddag de geluiden, wel interesse. De komst van de mannen van Winsum/Sauwerd zorgde vervolgens voor een discussie hoe je eigenlijk zou moeten spelen om het voor iedereen leuk te maken. Maar een discussie was het eigenlijk niet want iedereen, en ook het aanwezige lid van Winsum/Sauwerd, was van mening dat versneld voortbewegen gewoon bij het voetballen hoort. Maar ook dit was voor mij niet hét weekendmoment want dat moment voltrok zich in de rust van een duel Eenrum-Yde de Punt  waar je dankzij de zomerse temperaturen nog een beetje warm van werd. In Eenrum is het  standaard dat ik het programmaboekje koop met het lotnummer dat eindigt op 13. Dat is namelijk het rugnummer waar ik vroeger bij Eenrum altijd mee speelde en wat ik nog steeds als een mooi nummer zie. Ook zondag ging het boekje met in dit geval 113 mijn kant op en tot mijn verbazing zag ik in de rust  dit nummer als eerste prijs staan. Dat zorgde dat er een paar uur later een prima maaltijd, patat aangevuld met een overheerlijke beenham op een vroege zondagavond werd geserveerd en wat een fraai slot was van een mooi voetbalweekend waar er, als we ons samen niet beter aan de regels gaan houden, niet veel meer  van gaan volgen… .