SV Bedum Oldstars en de terugkeer van Nanno.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

De tweede training in september voor de SV Bedum Oldstars stond in het teken van de terugkeer van Nanno, een jarige Jan van Woudenberg en het gevoel wat ‘der Bomber’ bijna wekelijks heeft.
ikke
Na het debacle van Nederland tegen Italië hing zijn komst nog even aan een zijden draadje maar uiteindelijk werd de aanbieding van de SV Bedum door Nanno zijn zaakwaarnemer als prima gezien zodat de KNVB de poging kon staken om te polsen of Nanno bondscoach wilde worden. Iets wat ik hem ook zou hebben afgeraden. Je wilt toch niet met een ‘Tijgerprint’ Depay en ‘Knotje’ van Dijk trainen wanneer je wekelijks met mannen als Tonnie, Jacob, het duo Bolhuis en Bolhuis,Geert en Geert, de drie  Hansen, een aantal Jannen, meerdere mannen die Henk van voren of Johan heten. En wat te denken van de Iraanse inbreng en verder Ronald als een tweede Lucky Luke en verder Martin, Piet , Albert, Tiemen en Anton om maar even een paar te noemen. Want dat is natuurlijk ook een reden dat Nanno, na een aantal maanden kikkervisjes vangen in zwemparadijs Engelbert en waar hij meerdere Walking Footballers had verwacht, weer terug in Bedum is. De groep bestond deze morgen namelijk weer  uit 25 spelers en twee arbiters. Dat is iets om trots op te wezen en waar de man, Jan van Woudenberg, die dinsdag 8 september 76 is geworden, hij is namelijk tijdens het bezoek aan Iran in 2018 daar ook twee keer jarig geweest, een belangrijke rol in heeft gespeeld en dat nog steeds doet. Jan is als coördinator zeer belangrijk voor het Walking Football in Bedum en daarom snap ik ook niet dat de mensen van het ‘beweegteam het hogeland’ niet eens met deze ervaringsdeskundige om tafel gaan zitten in plaats van hun energie in een in mijn ogen  kansloos project te steken. Waar vroeger voor een jarige werd gezongen mag dat niet meer van het RIVM, Mark en Hugo. Maar gelukkig voor Jan mocht er wel in de ‘open air’ gezongen worden maar of de bewoners van de woningen rond het  coronaproof gemaakte sportpark daar blij mee moeten zijn is een ander verhaal. Vreemd genoeg ging het zingen niet door want na twee rondjes wandelen met ondertussen wat gekkigheid aan rekoefeningen was het de hoogste tijd voor het serieuze werk. Oefeningetjes met de bal, die altijd leuk zijn, werden gevolgd door een pass/trapvorm waar je ook wel vrolijk van werd. Waar mijn team, verder bestaand uit. Cor, Ronald, Massoud, Hans Apotheker en Peter echter niet vrolijk van werd was onze eerste duel in het min-toernooi. Want hoe wij speelden was niveau Nederlands Elftal tegen Italie  wanneer ik de mannen mag geloven. Iets waar ik niet over kan oordelen want wanneer onze TV oranje hoort denkt hij aan code oranje voor wat dan ook en weigert het apparaat ,dat ondertussen zeker vijftien jaar oud is, opeens is alle medewerking. Waar het in het eerste duel dus niveau ‘Oranje’ was konden de volgende twee duels ons meer bekoren. Prima positiespel en dito goals zorgden voor twee zeges waarbij ik het genoegen had dat ik mocht beleven wat der Bomber Tonnie Niemeijer bijna wekelijks meemaakt. Zes keer scoren op een trainingsmorgen is iets wat mij niet vaak gebeurt. Op deze druilerige woensdag was het dus een paar keer goed  raak waarbij een echte  hattrick het allemaal nog leuker maakte. Maar toch was er een moment waar ik nog meer van genoot dan van mijn zes goals samen. Een vloeiende aanval kwam op een gegeven moment  bij onze diepste aanvaller Hans Apotheker terecht . Hans, aan de bal de rust zelve, zag in een flits dat Ronald keurig was meegelopen. Wat volgde was een pass op maat die door de man met het hardste schot van alle bewoners van de Wilhelminalaan in Bedum op fraaie wijze tot doelpunt werd gebombardeerd. En dat is nu wat het voetballen ook op onze leeftijd in Bedum nog zo leuk maakt. Dat alles en iedereen nog mag en doet wat hij ook nog daadwerkelijk kan. En dan maakt het niet uit wie er wat meer mobiel is dan een ander want nog steeds is voetbal een teamsport, wat ‘tijgerprint’ Depay nog steeds niet begrijpt, en waar je zonder door een paar ‘deskundigen’ opgelegde regeltjes met zijn allen nog steeds  van  mag genieten.