'Azijnzeikers'

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Mijn artikel over het Walking Football-project op het Hogeland en mijn commentaar op Twitter zorgde naast positieve ook voor andere reacties. Reacties van loop niet te ‘azijnzeiken’ maar kom met oplossingen,

ikke
Kom met oplossingen, hoe vaak heb ik dat niet gehoord sinds ik met Puurvoetbal online ben en ik iets signaleerde en daar dan een opmerking over maakte, een artikel over schreef of zelfs het programma Nieuwsuur mee haalde. Dat laatste was omdat ik rond het overlijden van grensrechter Richard Nieuwenhuizen een artikel schreef over het spelerspasjes-systeem wat toen en nog steeds zo lek als een vergiet is en waar niets mee gedaan wordt. Want nog steeds kan de geschorste ‘Cees Kaneelstok’ onder de naam van ‘Tinus Rabarberstengel’ zijn wedstrijdjes in ‘FC Groene Zeep 5 spelen omdat er op dat niveau evenveel pasjes gecontroleerd worden dan er nonnen op het naaktstrand van Callantsoog lopen. Daar had ik toen geen oplossing voor omdat je in deze afhankelijk was/bent van clubarbiters die, en zo werkt het echt, in ruil voor nog een bal gehakt of een potje bier wel een oogje dicht willen knijpen. Ook schreef ik met regelmaat over een steeds groter wordend probleem, het aanbod aan keepers. Een tijdje terug sprak ik Bart Straatman die al bijna twintig jaar als scout aan FC Groningen verbonden is. Bart was blij dat er tegenwoordig keeperscholen zijn waar aankomende talenten zich kunnen verbeteren. Maar samen kwamen we ook tot de conclusie dat het trainen van keepers bij hun eigen club vaak te wensen overlaat. Daar staat een keeper te vaak alleen maar in het doel om te zien dat de ballen over of naast gaan. Dat zijn geen trainingen waar een doelman beter van wordt. Ik liet Bart weten dat ik weleens een eventuele ‘oplossing’ had aangedragen in de vorm van jeugdkeepers van meerdere clubs centraal door een trainer met kennis van zaken te laten trainen i.p.v. door iemand die zonder kennis van zaken dom op de doelman staat te knallen. Bart vond het idee prima en was dan ook verbaasd dat er in de gemeente waar ik het idee neer had gelegd nooit wat mee was gebeurt. Ook iets waar ik mij aan stoorde was het ‘gejammer’ dat de betere spelers van de kleinere clubs naar de grotere verenigingen vertrokken. Spelers, en ook ouders, met ambitie die er voor kozen om voor een hoger niveau te gaan en dus vertrokken naar een club waar de faciliteiten beter waren. Dat zorgde natuurlijk voor reuring maar waar de kleinere clubs samen wat aan hadden kunnen doen door de jeugd wat te bieden. Ze hadden de vijf clubs , en dan kijk ik weer even naar de voormalige gemeente De Marne, bijvoorbeeld samen een team O-23 kunnen opzetten om daarmee tegen leuke tegenstanders te gaan spelen of wat ook had gekund, een O-23 toernooi met ploegen uit de voormalige gemeenten Eemsmond, Bedum en Winsum en aangevuld met Loppersum op te zetten. Dit idee opperde ik een keer en waar toen vijf voorzitters bij aanwezig waren. Allen waren enthousiast en met als resultaat …..niets. Daarom reageerde ik ook op het in mijn ogen onzinnige plan ‘Walking Football on Tour door het Hogeland. Een onzinnig plan omdat het alleen maar uit ‘losse flodders’ zonder enige voorkennis bestaat. Ik zou het wel weten hoe ik het aan zou pakken waarbij de ondergrond voor de trainingen een belangrijke rol zou spelen. Want voor de continuïteit van de trainingen voor Walking Football heb je echt kunstgras nodig. Mannen van ouder dan zestig moet je niet meer op een trainingsveld laten trainen dat in de wintermaanden niet of moeilijk begaanbaar is. Dat is vragen om blessures die op latere leeftijd voor een langere herstelperiode zorgen. Maar wat er verder nodig is voor een leuke training zijn het aantal spelers. Dat moeten er eigenlijk minimaal twintig zijn zodat er vier partijtjes 5:5 gespeeld kunnen worden. Dat laatste gaat nog een hele klus worden voor de beleidsmedewerker van het huis van de sport die op dit moment het  Walking Football in zijn takenpakket heeft. Een beleidsmedewerker die ik trouwens nog nooit in Bedum heb gezien. Dat is vreemd want het vergaren van kennis voor je aan een klus begint is toch wel belangrijk. Ik had, met mijn kennis van de clubs op het Hogeland, ook eerst eens gepolst of ‘Paulus’ wel van Baflo naar Ulrum wilde komen en of ‘Keessie’ het wel zag zitten om vanuit Oldehove naar Warffum te crossen. Om nu te zeggen dat eerdere pogingen om het Walking Football op het Hogeland tot een succes te maken geslaagd zijn zou alleen Michael van Praag geloven. Maar dat is niet vreemd want dat ‘uilskuiken’ beweerde met droge ogen dat Seppie Blatter en Michel Platini eerlijke mensen waren. Daarom zou ik de oplossing voor de voetballers op het hogeland  van boven de zestig jaar wel weten. Wanneer je nog een balletje wilt trappen ga je toch kijken bij  vv Winsum, Noordpool of in Bedum. Daar kun je heerlijk op kunstgras voetballen en kun je zelf bepalen waar jij je volgens jezelf het beste thuis voelt. Maar als zestigplusser ga je toch niet meer met je ‘voetjes’ in de prut staan omdat het huis van de sport een medewerker met een kansloze missie op pad stuurt. En voor de 'azijnzeikers' die op veel wat ik zeg of schrijf reageren, ze mogen mij contacten maar dat heb ik bij de eerdere ‘commentaren en ‘oplossingen’ ook laten weten. En dat doe ik graag  zonder dat ik zeg dat ik de wijsheid in pacht heb want  dat heb ik echt niet. Maar wat ik wel heb is een stukje liefde voor het amateurvoetbal op het Hogeland en vandaar ook mijn commentaar op zaken waar naar mijn bescheiden mening te weinig of foute dingen  mee gebeurt.