Mijn weekmoment: Robben, regels, foutje…laat lekker gaan joh."

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond een wedstrijd in het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect, ontroering, pret maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt..
ikke
Het bovenstaande item zit er weer aan te komen want zoals de zaken er nu voorstaan gaan de amateurs in september weer in competitieverband voetballen. Maar ook dit weekend, en de dagen daarvoor gebeurde er van alles binnen voetballand/verwonderland waar ik met bewondering, respect, ontroering, pret of met verbazing naar gekekem heb. Zo was daar op woensdag de persconferentie van Mark Rutte en het vriendje van Ali B, Hugo de Jonge, die lieten weten dat de contactsporten hun gang weer konden gaan. Dat vond ik prima nieuws omdat een partijtje voetbal spelen niet krom van de regels moet liggen. Maar vanaf 1 juli is die ongein niet meer nodig en laat dat nu net de dag zijn dat wij als SV Bedum Oldstars een training afwerken. Een training in juli wat binnen de historie van het Walking Football in Bedum nog niet eerder is gebeurt maar we hebben ook nog niet eerder, en gelukkig maar, een uitbraak van het coronavirus meegemaakt. Dat laatste zorgt dat er ook in Bedum doorgetraind mag worden omdat het kunstgras nu eenmaal niet tot rust hoeft te komen en wat uiteraard wel geldt voor de velden waar de natuurlijke sprietjes door de sterke zonnestralen en te weinig regen geteisterd worden.

Weer los
Maar we mogen dus weer los en wat geldt voor alle voetballers en voetbalsters. Los gaan geldt ook voor een voetballer die dit weekend zijn terugkeer aankondigde en waar sommige mannen om moesten huilen. Want een van de grote vier voetballers van de laatste jaren keerde terug bij de club waar het allemaal voor hem begon. Waar Robin van Persie, Rafael van der Vaart en Wesley Sneijder definitief zijn gestopt besloot Arjen Robben zijn hart te laten spreken om bij FC Groningen terug te keren. De sociale media ontplofte, de seizoenkaarten vlogen opeens de toko uit en opeens waren er geen betere beleidsbepalers dan Mark ‘Fleddie’ Fledderus en Wouter Gudde. Het zal zaterdagavond geweest zijn dat ik op de sociale media naar mijn mening werd gevraagd over de terugkeer en uiteraard eerlijk antwoord gaf. Een antwoord wat de vraagsteller duidelijk niet had verwacht. Naast dat ik de laatste jaren het betaald voetbal maar mondjesmaat meer volg, iets wat in mijn beleving ruim twintig jaar geleden ondenkbaar was, heb ook nooit echt veel met FC Groningen gehad. Ajax was mijn club al is dat door de jaren heen ook steeds meer verwatert. Maar de vraagsteller vond dat je als Groninger positief moest zijn over de terugkeer van Robben. Een terugkeer die nog allerminst zeker is want de hoofdrolspeler houdt zelf nog een slag om de arm. Een logische slag om de arm omdat het medisch dossier van deze grote voetballer, want dat staat buiten kijf, goed gevuld is met het nodige aan blessureleed. Het voordeel van de twijfel geven dus maar en wat Kenneth Perez bij Fox ook deed. Perez had zijn twijfels en sprak die uit. Dat is logisch want daar zitten ze als analist ook voor, je mening geven en wat soms anders is dan een supporter wil horen. Daarom moest ik ook wel een beetje lachen om mannen die moesten huilen omdat Robben bij FC Groningen terugkeerde. Laat ik zeggen dat ik dat wat overdreven vond/vind want toen Cruijff ooit bij Ajax terugkeerde, en tegen Haarlem zijn comeback met een fantastische lob bekroonde, heb ik daar geen traan om gelaten. Wat dat betreft had ik wat meer nuchterheid van sommige provinciegenoten verwacht maar wat zaterdag en ook gisteren even anders was. Maar Robben heeft FC Groningen een boost gegeven en dat is mooi maar helaas komt het te laat voor de elf medewerkers die een paar weken gelden hun ontslag hebben gekregen.

Flyer

Maar genoeg over Robben waar ik van hoop dat hij de verwachtingen van de FC Groningen-fans waar kan maken maar vooral dat hij ook zelf blij wordt van zijn terugkeer. Genoeg over dit onderwerp omdat nog meer was waar ik mij dit weekend over verbaasde. Opeens ‘knalde ‘ er een flyer over de sociale media dat men deze zomer op het Hogeland ging bewegen. Dit bewegen geldt voor jeugd tussen de 6 en 18 jaar. Een prima initiatief maar toch … Bij het lezen van de flyer vielen toch wat dingen op. Waar Mark en ‘Mooie schoenen’-Hugo de regeltjes wat hadden versoepeld was daar op de flyer niets van te lezen. Zo was publiek bij de evenementen nog steeds niet welkom en hebben ‘we’ op het Hogeland er opeens drie voetbalverenigingen bij. Of zou het zijn  dat de flyer iets te snel in elkaar is gejast of dat de letters FCS niet meer op de pc of laptop intikbaar waren zodat alle voetbalverenigingen opeens allemaal vv  heten i.p.v. FC en SV. Maar wat maakt het uit in een week waarin ik geraakt werd door iets wat meer met mij deed dan de komst van Robben, het versoepelen van de ‘coronaregels’ of het feit dat FC LEO, SV de Heracliden en SV Bedum deze zomer als vv LEO, vv De Heracliden en vv Bedum door het leven gaan.

Hepke Buma

Dat alles stelde niets voor bij wat ik hoorde over een oud-trainer en waar ik nog mee samen heb gespeeld. Sinds dat we met het coronavirus te maken hebben bestaat mijn activiteiten voor de Ommelander Courant uit het mogen maken van interviews en waar ik soms mee terug in de tijd ga. Zo was ik twee weken geleden bij Jan Laning, oud-speler Noordwolde, en deze week bij de oud-spits van Stedum, Wim van Zanten. Beide mannen hadden lovende woorden voor Hepke Buma als trainer. Woorden die ik begreep omdat ik in mijn periode bij Marcia met Hepke mocht voetballen. Een fanatieke voetballer mocht hij zeker genoemd worden en, zo vertelden Jan en Wim, dat was hij ook als trainer. Op 15 november 1986 werd Hepke Buma echter getroffen door een beroerte waardoor hij hulpbehoevend werd. Maar hoe groot kan het leed vervolgens voor iemand zijn wanneer de vrouw die jou verzorgt ook nog eens ernstig ziek wordt. Hepke Buma is ondertussen 77 jaar en graag had ik mijn oud-teamgenoot nog een keer willen interviewen maar wat niet gaat lukken. Maar het bericht van zoon Kees raakte mij wel en deed mij beseffen dat je bij de ‘gekte’ rond Robben, de coronaregels voor een partijtje voetbal en het vergissen in de namen van voetbalclubs je schouders op moet halen en gewoon moet denken, laat  lekker gaan joh.”