Training SV Bedum Oldstars was coronaproofbestendig

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Na drie maanden van geen training door het uitbreken van het coronavirus stond er voor de SV Bedum Oldstars op woensdag 10 juni eindelijk weer een training op het programma. Een training die in het teken stond van bijpraten, conditie opbouwen en het weer terugkrijgen van het balgevoel.
ikke
Omdat trainer Nanno druk was met de voorbereidingen om het zwembad van Engelbert weer zeemeermin waardig te maken waren Jan van Woudenberg en Johan Kuiters per direct aan de staf van Nanno toegevoegd. Beide mannen hadden prima werk verricht en via mail al laten weten wat de plannen op de eerste training sinds het uitbreken van het coronavirus waren. Plannen waar ik mij wel in kon vinden zodat er op deze tweede woensdag in juni, die verder hopelijk in het teken zou staan van dat Femke Halsema met haar ‘pistolen Paultje ‘ mag gaan liggen rollebollen, koers gezet werd naar Bedum. Bij aankomst op het terras zaten er al zeker twintig stars te wachten op dat wat komen ging. Ondertussen werd de koffie door Zwanny en Dineke geserveerd en samen met de traktatie maakte dat deze eerste samenkomst nog leuker. De uitleg van coördinator Jan was weer als vanouds en even had ik het idee dat we een week eerder nog hadden getraind. De ‘grondoefeningen’ waren vervolgens voor eigen risico en daar hield iedereen zich prima aan. Geen gekke ‘bokkesprongen’ maar gewoon dat doen wat je lijf vraagt maar vooral dat doen waar het lijf niet om vraagt. Vreemd genoeg krijg ik dan een seintje dat mijn lijf liever geen ‘grondoefeningen’ wil en wat ik uiteraard respecteer. Na dit mooi begin kwam er een pass/trapvorm naar voren waar iedereen wel blij van werd. Het balletje lekker laten lopen is dat wat een voetballer wil al word ik, en gelukkig zijn dat er meer, zo langzamerhand ‘knettergek’ van de betonblokken waar we mee moeten voetballen. We trainen zo hoor ik steeds met ballen van het eerste elftal. Ik heb geen idee wie de ballenoppomper daar is maar die moet echt op cursus. Een bal moet leven inzitten zodat je hem met gevoel kunt trappen maar wat bij deze ‘betonblokken’ onmogelijk is. Na de pass/trapvorm was het de hoogste tijd voor een ‘coronaproefpartijvorm’. Ook daar hadden Jan en Johan goed over nagedacht en waar een compliment voor op zijn plaats is. De regels waren duidelijk en werden onderweg nog even aangepast al moeten we daar nog wel even verder over discussiëren om het ook voor een team met echt aanvallende intenties leuk te houden. Maar precies als met alle andere ‘corona-regels’, die steeds meer met handen en voeten worden getreden, zal dat vast ook gaan gelden voor de regels rond het voetballen in de buitenlucht. Rond de klok van half twaalf was het vervolgens mooi geweest en waren we de eerste training blessurevrij doorgekomen. Dit in tegenstelling tot het team uit de omgeving van Kardinge waar het nog steeds onnatuurlijk lopen voor een drietal blessures had gezorgd. Wetende dat mijn ‘schrijverij’ iets breder gelezen wordt dan alleen door mijn teamgenoten zou ik toch een keer willen zeggen, kap nou eens een keer met lopen op een manier die je niet beheerst en doe wat je lijf wil. Dat zorgt namelijk voor minder blessures en daardoor meer plezier.

Update Amsterdam: Helaas las ik vanmorgen dat Femke ‘hete aardappel, Halsema in haar mond’ als burgermeester mag blijven zitten. Jammer maar wel voorspelbaar maar wat er hopelijk ook voor gaat zorgen dat de regels op voetbalgebied nog wat meer versoepeld gaat worden. Want eerlijk is eerlijk …bijkomende regeltjes prima .. maar het maakt het er  voor de op intuïtie spelende voetballer niet leuker op…