Veel ‘mooi weer’-voetballers bij de SV Bedum Oldstars

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

De laatste training in de eerste maand van 2020 was er een met veel afwezigen, een gast langs de lijn een iemand in de korte broek en een aantal mooi weer voetballers. 
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan, buiten en natuur
Het duurde woensdagmorgen lang voordat de Walking Footballers de kantine van SV Bedum binnen kwamen druppelen. Zo was ik als degene die rond 09.00 uur aan de koffie lang alleen en was de  eerst volgende onze ‘ex- el presidente’ Martin Broekmans. Samen  met Martin had ik het over de puntendeling van het vlaggenschip tegen hekkensluiter Elim maar al snel druppelden er meer mannen binnen en ging het over FC Groningen-Ajax tot het fluitje klonk en de mededeling volgde dat er de  nodige stars niet konden trainen. Zo waren er trieste familieomstandigheden voor een van de stars, waren er wat ziektegevallen, blessures, een aantal mooi weer voetballers en was er iemand die zich spaarde voor ‘Alberto Tomba’-achtige activiteiten. Voor wie het niet weet, Alberto Tomba, bijnaam Tomba La Bomba, is een Italiaans voormalig skiër die in de jaren 80 en 90 furore maakte. Hij was een van de beste skiërs van zijn generatie en bekend vanwege zijn agressieve skistijl. Hij was een specialist in de slalom en de reuzenslalom en behaalde 3 Olympische titels. De drie titels zal Jan Gast op de pistes in Winterberg niet gaan veroveren maar genieten gaat het vast worden voor de man die ook na vorige week nog steeds terug mag komen bij zijn ‘scheiding-kapper’. Na de aankondiging van een tweetal aanstaande toernooien ging het richting kleedkamer waar we in de kleedkamer alle ruimte hadden. Bij de voorbespreking bleek dat de trainer moest improviseren omdat hij op een grotere opkomst had gerekend. Maar dat lukte prima want na de oefeningen zonder en met bal was de volgende opdracht het partijspel 6: 4 waarbij het zestal de aanvallers waren. Een mooi spel, mag van mij vaker, wanneer het zestal het goed speelt. Na dit prima onderdeel was er nog de nodige tijd voor het minitoernooi waarin ons team heel erg slecht begon. Ons spel leek helemaal nergens op zodat de 3-0 nederlaag ook volledig terecht was. In onze tweede partij leek het weer fout te gaan maar na een snelle achterstand werd het uiteindelijk 4-1 in ons voordeel. De derde match was die tegen het team dat tot dan nog niets had verloren. Persoonlijk had ik er een zwaar hoofd in dat we er een positief resultaat uit zouden slepen. Maar hoe vreemd/mooi, hoe je het ook wilt noemen het liep bij ons gesmeerd. Waren er in de tweede partij al mooie passes en dito goals, dat was in deze partij niet anders. Prima combinatiespel zorgde voor een duidelijke 4-0 al had de man in korte broek, Jacob Venema zeker een keer tegen kunnen scoren. Zo werd het door een beter doelsaldo een overwinning voor ons in het toernooitje en wat ook Jaap Dekker zag. Jaap komt wel vaker buurten en is iemand die kritiek durft te geven. Deze keer had hij kritiek op mijn schrijven over het team waar hij voor uitkomt. Jaap vond dat dit maar een keer klaar moest zijn en in het kader van in 2020 ga ik qua schrijverij, je maakt door een magazine soms keuzes, een andere koers varen. Vandaar dat ik Jaap heb beloofd dat ik niet meer over zijn team ga schrijven en ook de rest van Walking Footballend Nederland met rust zal laten. Na de voor velen ‘dry-januari’ wordt het voor mij een ‘dry 2020 ‘ en zal ik alleen dat beschrijven wat er in Bedum gebeurd en wat er misschien toe bijdraagt dat mijn teamgenoten, waar er zijn die dat vast graag willen, wat meer op toernooien worden uitgenodigd. Ik ben heel eerlijk, ik heb daar totaal geen behoefte aan en zou nog eerder een ‘abonnement’ op de IKEA nemen dan dat ik bijvoorbeeld  voor het ‘Haan’-toernooi , wat dit jaar op Corpus wordt gespeeld met schoenen aan zou moeten trekken. Maar er zijn andere die daar wel graag aan deelnemen en vandaar mijn afspraak met Jaap wat ik een te fijne man vind om mij niet aan die afspraak te houden.