Een teamuitje in het buitenland is ook voor vijfdeklassers

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

De maand januari staat voor veel voetbalclubs, en ook scheidsrechters, in het teken van een trainingskamp. Een trainingskamp om, zo heet dat in voetbaljargon, scherp aan de tweede helft van het seizoen te beginnen.
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan, buiten en natuur
Veel clubs beleggen in een van de eerste weekenden van het nieuwe jaar een trainingskamp. En ook een deel van het noordelijke scheidsrechterskorps verblijft al jaren op het in de winter rustieke Ameland om de gourmetschotels en de andere geneugten van de feestdagen weg te trainen. Net als veel voetbaltrainers heb ik niets met ‘trainingskampen’. Het geneuzel over teambuilding, met elkaar kapotgaan en meer van dat soort kreten geloof ik allemaal wel. In een voetbalwereld waarin het afmelden voor een wedstrijd vaker voor komt dan er in Nederland regendruppels naar beneden komen vind ik het ‘teamgevoel’ namelijk wel een beetje meevallen. Als  ‘weekendje weg. nl.’ op het programma staat is het namelijk niet het teambelang wat voorop staat maar puur het eigen belang wat op één staat. Dat is geen opmerking die uit een grijze hemel komt vallen maar werkelijkheid. Team of clubgevoel kweken is bijna even onmogelijk als Sepp Blatter er van te overtuigen dat hij zich op ongeoorloofde wijze aan de voetbalsport heeft verrijkt. Daarom ben ik nog steeds blij dat in mijn tijd als actief voetballer deze ongein nog niet bestond. En ook nu zou ik gezegd hebben van, laat maar zitten want ik zorg zelf wel dat ik scherp ben voor een tweede helft van een seizoen. Als ik de verhalen lees denk ik vaak, waren wij vroeger dan niet scherp wanneer er na de winter weer gevoetbald moest worden. En liepen de scheidsrechter toen bij aanvang van een tweede seizoenshelft minder scherp te fluiten. Ik heb die ervaring nooit gehad dus ontgaat mij de toegevoegde waarde van een trainingskamp waar de potten bier vaak niet aan te slepen zijn. Maar ik snap wel waarom de trainingskampen als paddenstoelen ook voor amateurclubs en scheidsrechters uit de grond schieten. ‘We’ moeten zonnodig de grote jongens na-apen. Want alles wat de BVO’s doen moeten de amateurclubs wel volgen wat ook geldt voor de arbiters. Het dit seizoen fel bekritiseerd scheidsrechterskorps gaat al jaren o.l.v. Dick van Egmond naar het buitenland om weer scherp te worden en goed voorbeeld doet goed volgen. Al hoop ik wel dat ze op Ameland meer lachen om elkaar dan de BVO-arbiters doen want daar is lachen bijna verboden. Zo gaat de voetbalwereld in 2016 gewoon verder waar het in 2015 gestopt is, na-apen en te weinig zeggen waar het op staat. Een voetbalwereld waar teveel denken dat de verhouding tussen rechten en plichten 80/20 mag zijn. Dat is een misvatting van de zuiverste soort maar wat vaak geen onderwerp  is wat op trainingskampen onder een goed glas bier wordt besproken. Daarom teambuilding en alle andere benamingen wanneer een voetbalteam of scheidsrechterskorps op pad gaat, ik kan er niets mee en hoef er gelukkig ook niets meer mee. Want niemand maakt mij wijs dat iedereen een weekend weg met teamgenoten of collega-arbiters leuk vind. Er zijn die denken, ik moet maar mee want doe ik dat niet dan praten ze over mij. Precies eender als op de werkvloer. Want ook daar wordt vaak geluld over degene die er niet is. Teambuilding op bouwen in een trainingskamp? Geef mijn portie maar aan het bekende hondje Fikkie zodat hij een heerlijke bak met brokken heeft. Begin januari 2016 schreef ik het bovenstaande artikel, een artikel waar ik trouwens nog steeds precies eender over denk, waar ik gisteren, zaterdag 11 januari, opeens weer mee werd geconfronteerd. Opeens was daar de vraag, klopt het dat een vijfdeklasser uit jouw regio dit weekend voor vier dagen naar Benidorm vertrekt. Ik kon dat bevestigen want inderdaad vertrok een vijfdeklasser uit het Ommelandergebied voor een aantal dagen naar Benidorm. De vragensteller viel, denk ik, bijna van zijn stoel of bankstel en sprak er bijna schande van dat een vijfdeklasser voor een paar dagen naar het buitenland ging. Hoewel ik, zoals in het bovenstaande artikel te lezen valt, een trainingskamp allemaal maar onzin vindt, vond ik de opmerking van de vraagsteller ook onzin. Want waarom mag een groep voetballers+begeleiding die voor hun club in de vijfdeklasse uitkomen niet naar het buitenland voor een teamuitje maar wordt dat voor een tweedeklasser of hoger als normaal gezien. Dat begreep ik niet en begrijp ik nog steeds niet. Door de kracht van de sociale kwamen er de afgelopen dagen de nodige foto’s van trainingskampen voorbij. Foto’s van trainingskampen die je echt als een teamuitje moet zien. Iets wat niet erg is wanneer je het zo benoemd. Uit zeer betrouwbare weet ik dat de vereniging niet heeft meebetaald om te zorgen dat het team+begeleiding naar Benidorm kon en zo hoort het ook. Daarom begreep ik de reactie ook niet dat de voetbalwereld ‘gek’ was geworden wanneer vijfdeklassers op ‘trainingskamp’ naar het buitenland gingen. Dat zie ik namelijk bijna als een vorm van discriminatie onder de mom van, jullie spelen in de vijfdeklasse en daarom zijn de grenzen voor jullie gesloten. Gisteren sprak ik de teamleider, die door omstandigheden niet mee kon, van de vijfdeklasser nog even en die vertelde, ze gaan er samen een paar mooie dagen van maken dat weet ik wel zeker.” Natuurlijk gaan ze er een paar mooie dagen van maken maar noem het gewoon teamuitje want een ‘trainingskamp’ gaat het echt niet worden.