Het vrouwenvoetbal is een van de verliezers in 2019

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

10. Het vrouwenvoetbal: Hè, bij de verliezers? Ja, toch wel. In het seizoen 2017-2018 nam het aantal meisjes en vrouwen bij de KNVB met 2,8% toe, in 2018-2019 met 1,6% – marginaal. In beide gevallen nam het in de jeugd af. Laat u niet misleiden door marketeers, die altijd op hypes uit zijn: er gaan niet heel veel vrouwen en vooral meisjes méér voetballen. Ze vinden het niet allemaal leuk.
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan, buiten en natuur
Het bovenstaande las ik in een van de columns van Henk Hoitink, chef van de sportredactie van Trouw en ik was niet eens echt verbaasd dat Henk het vrouwenvoetbal onder de tien verliezers van het voetbal in 2019 plaatste. Weliswaar op een tiende plaats maar toch hoorde het vrouwenvoetbal tot de verliezers. Dat komt wat vreemd over wanneer je dat afzet tegen de successen van de Oranje Leeuwinnen op het WK in Frankrijk maar ik snap het wel. Het vrouwenvoetbal in Nederland zit namelijk helemaal niet in de lift. Natuurlijk neemt het aantal meiden dat gaat voetballen toe. Maar dat heeft alles te maken met de hype rond de Oranje Leeuwinnen. Want daar, zie bijvoorbeeld Claudia de Breij en de carnavaleske tribunes, wil 'iedereen' een beetje bijhoren. Dat zie je echter niet terug in het vrouwenvoetbal in Nederland waar we een ‘eredivisie’ hebben die uit negen teams bestaat. Een eredivisie ook waar het noorden ‘goed’  in vertegenwoordigd is met Heerenveen en PEC Zwolle maar waar zijn een FC Groningen, Cambuur of Emmen. Zo wordt de kans voor talentvolle meisjes in het noorden wel heel erg klein om ooit de top van het vrouwenvoetbal te halen. Maar los van dat laatste is vrouwenvoetbal boven de stad Groningen er ook niet met sprongen op vooruit gegaan. Waar vv Winsum bij het damesvoetbal in de eerste klasse uitkomt, spelen de eerste teams van de dames van SIOS en EKC hun duels een klasse lager. Voor de laatste twee teams zal het ook niet veel meer worden omdat  het ook daar in de jeugd vaak aan het juiste kader ontbreekt. We kennen allemaal de verhalen van, dat kan ik wel even doen, een ‘traininkje’ geven. Maar zo werkte het vroeger niet en nog steeds niet. Start een vereniging met een damestak dan is een trainer met de nodige bagage een must. Dan past het niet dat er een trainer voor de groep staat zonder kennis van zaken. Want, zo weet ik uit eigen ervaring, het trainen van een damesteam is duidelijk anders dan het trainen van een jongensteam. Beide is leuk om te doen maar vragen wel om een totaal verschillende benadering. Nu de hype rond het Nederlands damesteam bijna hysterische vormen aannemen bij, zoals Henk Hoitink het noemt, marketeers  die ons willen doen geloven dat het vrouwenvoetbal Nederland op voetbalgebied nog meer op de kaart gaat zetten. Ik hoop het voor het vrouwenvoetbal, en wat we niet moeten vergelijken met dat wat de mannen wel of niet laten zien, maar denk dat het echt van de grond komen van deze tak aan de voetbalboom, en zeker in Noord Nederland, steeds meer een utopie is. Voor de meiden in deze regio is de spoeling, met alleen PEC Zwolle en Heerenveen, wel heel erg dun waarbij het nog maar de vraag is hoelang Heerenveen nog in de eredivisie mee blijft doen. Daarom snap ik Henk Hoitink wel met zijn tiende plaats voor het vrouwenvoetbal in zijn ‘verliezerspoule’. Niets euforie rond een hype die over een tijdje is overgewaaid omdat er geen opvolgsters zijn voor Groenen, Van Veenendaal, Spitse of Miedema en het vrouwenvoetbal in Nederland gewoon weer is zoals het vijftig jaar geleden is begonnen met vrouwen/meisjes die graag een balletje willen trappen. Maar zo hoorde ik een in het vrouwenvoetbal actieve trainer zeggen, bij teveel verenigingen proef ik een sfeer van dat het vrouwenvoetbal ze een blok aan het been is. Ik weet echt niet of dat waar is omdat ik daar te weinig van weet en wanneer je het zou vragen niemand dat zou bevestigen.  Kijk ik echter naar wat er op de diverse clubsites te vinden is over het vrouwenvoetbal dan zegt dat veel. Op een site waar staat dat je voor het afzeggen van een training contact op moet nemen met een trainer die na het seizoen 2018-2019 afscheid heeft genomen is niet goed. Dat geldt ook voor een clubsite waar de vrouwenpagina helemaal geen informatie geeft. Dat is jammer maar ook onhandig omdat je op die manier aan aspirant-leden niet het juiste signaal afgeeft. Aspirant-leden die heel veel verenigingen met een vrouwentak prima kunnen gebruiken. Want zo mooi en prachtig als marketeers het iedereen willen doen geloven is het namelijk  niet met het vrouwenvoetbal in Nederland gesteld.