Training SV Bedum: Piet laat zien wat Walking Football echt betekent

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

De training van de SV Bedum Oldstars stond op de eerste woensdag van december in het teken van het afwezig zijn van een groot aantal ‘stars’, het afbouwen van Jan Gast, een beetje ‘Ulrum’, de ‘verplaatsing ‘ naar FC Groningen-FC Utrecht, maar vooral de mooie woorden van Piet Tamminga.
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan, buiten en natuur
Bij aankomst was het al druk in de kantine van de SV Bedum waar, zo gingen de geluiden, er vijf nieuwe bierpompen kwamen om zo de omzet wat op te kunnen schroeven. Dat zorgde dat ook Harry, als chef kantine, druk was en het daardoor op een ander front rustig was in een kantine waar de pepernoten lagen te wachten op de binnendruppelende ‘stars’. Stars waar er velen van afwezig waren en wat jammer is want dat betekent dat ze ziek of geblesseerd zijn. Maar dan kom ik direct bij het volgende punt, het afbouwen van Jan Gast. De man die alleen maar mooie doelpunten maakt als het zo ver komt vind dat het punt bijna aangebroken is dat hij het afsluitende mini-toernooi aan zich voorbij moet laten gaan. Een keuze die je uiteraard moet respecteren maar in mijn beleving niet nodig is. In mijn beleving kan Jan zijn mooie trainingsjas namelijk nog prima mee in de partijvormen. Een jas met ‘inhoud ‘ die je er ook prima bij kunt hebben bij het koffiedrinken, wat de niet aanwezige geblesseerde stars moeten missen, en tijdens de rest van de training. Dus wat betreft hoop ik dat de geur van de dennennaalden, die een kerstboom nu eenmaal geeft ,bij Jan voor nieuwe impulsen zorgt zodat hij ook in het nieuwe jaar  bij het afsluitende mini-toernooi te bewonderen blijft. Nadat het even over ‘Ulrum’ ging, daar in mijn tweede column van deze week meer over, kwam even de verplaatsing naar het duel FC Groningen-FC Utrecht ter sprake. Niet te lang want het was tijd om te gaan kleden maar wie mee wilde naar de ‘FC’ moest om 12. 45 uur bij de kantine zijn. Men werd namelijk om 13.30 uur in het stadion verwacht voor de koffie, thee, koek en een stevige borrel waarbij het laatste voor eigen rekening was, En verder kwam er nog iemand een beetje ‘dom lullen ‘ over Walking Football’ maar waar men niet voor hoefde te betalen. Over de training kunnen we kort zijn…. hoog niveau. Alles liep als een trein van kleinzoon Morris wanneer hij zijn drie locomotiefjes en bijbehorende wagonnetjes maar goed op de houten rails zet. Dat zorgde dat het vrouwelijk geslachtsdeel niet over Bedum schalde en ook de VAR niet hoefde op te treden tijdens het mini-toernooi waar de training traditioneel mee wordt afgesloten. Tijdens de afsluitende uitloopronde was daar de mededeling van de trainer dat hij op 18 december was verhinderd. Dat zorgde voor de vraag of de training gecanceld moest worden of dat er een interne oplossing geregeld kon worden. Dat laatste had uiteraard de voorkeur waarbij er een oplossing uit onverwachtse hoek kwam. Want zonder dat zijn teamgenoten het wisten had ‘der Bomber’ Tonnie Niemeijer een spoedcursus ‘TC3’ gedaan. Voor deze spoedcursus had Tonnie zich aangemeld bij de Nonnen in Vugt waar niet alleen spoedcursussen  in buitenlandse  talen worden gegeven maar men ook op ander gebied bijgespijkerd kan worden. Maar sinds 30 november, toen lag het diploma eindelijk op de deurmat nadat staatssecretaris ‘ Snelle Menno’ had laten weten dat ‘der Bomber’ geen toelage hoefde terug te betalen, is hij gediplomeerd trainer en staat hij op 18 december als adje-interim voor de groep. Duidelijk is wat de trainingsstof zal zijn want ‘Der Bomber’ is een trainer van het type, iedere minuut dat je niet aan partijtjes besteed is een minuut te weinig. Kortom dat gaat helemaal goed komen op de laatste training van 2019. Tot slot ga ik nog even terug naar het begin van deze eerste training in december. Een training die na de ‘riedel’ begon met mooie woorden van Piet. Piet was weer aanwezig nadat zijn vrouw een week eerder was overleden en hij liet weten dat hij geraakt was door het medeleven vanuit het Walking Footballteam en verdere omgeving. Dat hij er weer was, zo vertelde hij, was omdat hij ook het sociale gebeuren rond het voetballen zo op prijs stelde. Het was dan ook muisstil toen Piet aan het woord was en we allemaal, logischerwijs,  een emotionele teamgenoot zagen. Maar Piet had ook het nieuws dat hij een dag na het overlijden van zijn vrouw opa van een kleindochter was geworden en waar, zo vertelde een trotse opa, hij volop van ging genieten. Zo werden het mooie woorden van Piet die op zijn manier liet horen dat het Walking Football niet ALLEEN een balletje trappen is. Daarom zou ik tegen de Oldstars die kort of langdurig geblesseerd zijn willen zeggen, kom toch  langs op de woensdag en neem daarbij een voorbeeld aan de man die onbewust het voorbeeld heeft gegeven waarom Walking Football –gebeuren op meerdere fronten van toegevoegde waarde is. Een opmerking  waar hij heel veel respect voor verdiend  en van ons met een welgemeend applaus ook  kreeg.